Καλλιτέχνης
Γεννημένος στις Ραδαυτί, Ρουμανία
Πρώιμη Ζωή και Ιστορικό Υπόβαθρο
Γεννήθηκε: Radauti, Ρουμανία (1929)
Πέθανε: 2010
Ο Victor Długacz (εξακολουθηματικά Avigdor Arikha) γεννήθηκε από γερμανόφωνους Εβραίους γονείς στο Rădăuţi, της Βουκοβίνης, στη Ρουμανία.
Μεγάλωσε στο Czernowitz, επίσης στη Βουκοβίνη.
Η οικογένειά του αντιμετώπισε την αναγκαστική deportation το 1941 στα συγκέντρωμα camps της Τρανσnistrίας υπό ρουμανική διοίκηση, όπου έχασε τον πατέρα του.
Ο Arikha επέζησε καταγράφοντας με τα σχέδιά του σκηνές από την deportation, τα οποία παρουσιάστηκαν σε αντιπροσώπους του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού.
Αρτιστική Εξέλιξη και Ύφος
ΕμIGRΑΣΗ και Εκπαίδευση: Εemigrated στην Παλαιστίνη το 1944 μαζί με την αδελφή του. Ζούσε στο Kibbutz Ma'le HaHamisha έως το 1948. Σπούδασε στη Bezalel School of Art στο Ιεροσόλυμα (1946-1949).
Πρώιμη Καριέρα και Αφαίρεση: Κέρδισε υποτροφία για σπουδές στην École des Beaux Arts στο Παρίσι (1949), όπου έμαθε την τεχνική του φρέσκο. Κατοικούσε στο Παρίσι από το 1954. Αρχικά, ο Arikha έγινε αφηρημένος ζωγράφος στα τέλη της δεκαετίας του 1950.
Μετάβαση στο Σχέδιο και Επιστροφή στη Ζωγραφική: Το 1965, σταμάτησε τη ζωγραφική και επικεντρώθηκε αποκλειστικά στο σχέδιο από την πραγματικότητα, αντιμετωπίζοντας όλα τα θέματα σε μία μόνο συνεδρία για οκτώ χρόνια. Επανέλαβε τη ζωγραφική το 1973.
Ιδιαίτερο Ύφος: Ο Arikha ανέπτυξε ένα μοναδικό ύφος ζωγραφίζοντας απευθείας από το θέμα μόνο υπό φυσικό φως, χωρίς προκαταρκτικά σχέδια. Αυτή η προσέγγιση τόνισε την άμεση αίσθηση και τη σπουδαιότητα της αυθορμησίας.
Εμπνεύσεις: Εμπνευσμένος από την κινεζική ζωγραφική με πινέλο, μοιραζόταν το ίδιο αρχή της καταάφιξης της «στιγμής της απόφασης» με τον φίλο του Henri Cartier-Bσresson.
Θεματολογία: Γνωστός για τα πορτρέτα, τα γυμνά, τα σ𝑛still lifes και τα τοπία που αποδόθηκαν ρεαλιστικά, αλλά με χωρικές συνθέσεις επηρεασμένες από την αφαίρεση, ιδιαίτερα από τον Mondrian.
Κύρια Επιτεύγματα και Αναγνώριση
Κριτική Αποδοχή: Περιγράφηκε ως «ίσως ο καλύτερος ζωγράφος από την πραγματικότητα στις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα» από το The Economist.
Παραγγελίες και Πορτρέτα: Ζωγράφισε παραγγελιασμένα πορτρέτα, συμπεριλαμβανομένων της Βασίλισσας Ελισάβετ (The Queen Mother) (1983) και του πρώην Πρωθυπουργού Lord Home (1έργα 1988), τα οποία φυλάσσονται στην Εθνική Πορτραίτη Γκαλερί της Σκωτίας. Ζωγράφισε επίσης την Catherine Deneuve (1990) για το γαλλικό κράτος και τον Pierre Mauroy για την πόλη του Lille.
Εκθέσεις: Παρουσιάστηκε συχνά στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη, με πάνω από δύο δώδεκα ατομικές εκθέσεις.
Αναδρομικές Εκθέσεις: Μεγάλη αναδρομική έκθεση στο Μουσείο Ισραήλ (ζωγραφιές) και στο Μουσείο Τέχνης του Τελ Αβίβ (printmaking και σχέδια) το 1998. Εκθέσεις στην Εθνική Σκωtική Γκαλερί Σύγχρονης Τέχνης, το Βρετανικό Μουσείο, τη Bibliothèque Nationale και το Μουσείο Thyssen-Bornemisza.
Βραβεία & Τίτλοι: Έλαβε πολυάριθμες τιμές, συμπεριλαμβανομένου του Χρυσού Μεταλλίου, του Chevalier des Arts et des Lettres, του Grand Prix des Arts de la Ville Paris, του Prix des Arts des Lettές et des Sciences και του Chevalier της Légion d'honneur.
Ιστορική Σημασία στην Ιστορία της Τέχνης
Γέφυρα προς τον Μοντερνισμό: Ο κριτικός τέχνης Marco Livingstone περιέγραψε τον Arikha ως μια γέφυρα που ενώνει «το μοντερνιστικό avant-garde της καθαρής αφαίρεσης με τις παραδόσεις του παρατηρητικού σχεδίου και της ζωγραφικής που εκτείνονται μέχρι την Αναγέννηση».
Μετα-αφηρημένη Αναπαράσταση: Θεωρούμενος ένας «μετα-αφηρημένος αναπαραστατικός καλλιτέχνης», ξεπέρασε την καθαρή αφαίρεση διατηρώντας παράλληλα τα μαθήματά της στη χωρική σύνθεση.
Έμφαση στην Άμεση Παρατήρηση: Η δέσμευσή του για τη ζωγραφική απευθείας από την πραγματικότητα, χωρίς προκαταρκτικά σκίτσα ή φωτογραφίες, αποτέλεσε μια σημαντική απόκλιση από πολλούς σύγχρονους καλλιτέχνες και τόνισε τη σημασία της άμεσης αντίληψης.
Κληρονομιά: Τα έργα του φυλάσσονται σε κορυφαίες συλλογές παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένου του Μουσείου Ισραήλ, του Μουσείου Τέχνης του Τελ Αβίβ, της Εθνικής Σκωtικής Γκαλερί Σύγχρονης Τέχνης, του Βρετανικού Μουσείου, της Bibliothèque Nationale και του Μουσείου Thyssen-Bornemisza.
Ιστορικός Τέχνης και Συγγραφέας
Επιστημονικό Έργο: Ο Arikha ήταν επίσης ένας σεβαστός ιστορικός της τέχνης και συγγραφέας περί τέχνης.
Κατάλογοι & Εκδόσεις: Έγραψε καταλόγους για εκθέσεις σχετικά με τον Poussin και τον Ingres στο Musée du Louvre, και συνέταξε βιβλία όπως τα Ingres, Fifty Life Drawings, Peinture et Regard, On Depiction.
Διαλέξεις: Έδωσε ευρείες διαλέξεις σε θεσμούς όπως το Πανεπιστήμιο Princeton, το Πανεπιστήμιο Yale και τη Frick Collection.
Μουσεία
Σε έκθεση στο Tel Aviv, Israel
Ένα Φάρος Δημιουργίας στις Ακτές της Μεσογείου
Βυθισμένο στην παλλόμενη καρδιά του Τελ Αβίβ, μιας πόλης που αναπνέει καλλιτεχνική ενέργεια και ιστορική σημασία, δεσπόζει το
Μουσείο Τέχνης του Τελ Αβίβ
—μια αληθινή απόδειξη της ευημερούς πολιτιστικής σκηνής του Ισραήλ. Πέρα από ένα απλό απόθεμα αριστουργημάτων, το TAMA, όπως είναι αγαπητικά γνωστό, προσδίδει ζωή στην τέχνη, προωθώντας τον διάλογο, εμπνέοντας γενιές και λειτουργώντας ως ένας ζωτικός συνδετικός κρίκος μεταξύ του παρελθόντος της χώρας και του δυναμικού της παρόντος. Η ιστορία του δεν ξεκινά από μεγαλοπρεπείς αίθουσες, αλλά μέσα στους ταπεινούς τοίχους του σπιτιού του πρώτου δήمارχου του Τελ Αβίβ, έναν χώρο εμποτισμένο με τους ψιθύρους ενός έθνους που διαμόφωνε την ταυτότητά του. Είναι μια συγκινητική υπενθύμιση ότι αυτό το ίδρυμα υπήρξε μάρτυρας της ίδιας της υπογραφής της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας του Ισραήλ το 1948. Σήμερα, στεγασμένο σε ένα εντυπωσιακό μοντέρνο κτίριο που εγκαινιάστηκε το 1971 και επεκτάθηκε με τα χρόνια, το TAMA αποτελεί μια τολμηρή αρχιτεκτονική δήλωση που συμπληρώνει τέλεια τα θησαυρούς που φυλάσσονται μέσα στους τοίχους του.
Η εμπειρία του μουσείου εκτείνεται πολύ πέρα από τους τοίχους της γκαλερί, προσφέροντας χώρους όπου η τέχνη συναντά τον φυσικό κόσμο και την καθημερινή ζωή. Ο
Κήπος Γλυπτών Lola Beer Ebner
προσφέρει μια γαλήνια υπαίθρια οάση, επιτρέποντας στους επισκέπτες να contempla τα έργα της συλλογής μέσα σε καταπράσινο περιβάλλον και προσεγμένη αισθητική τοποθέτηση. Εδώ, τα γλυπτά αλληλεπιδρούν με το μεταβαλλόμενο φυσικό φως και τη σκιά, δημιουργώντας μια διαρκώς εξελισσόμενη οπτική εμπειρία που ενσωματώνει την υψηλή τέχνη στην ύφανση της καθημερινής ύπαρξης. Είτε κάποιος στέκεται μπροστά στο
μεγαλοπρεπές τοιχογραφία του Roy Lichtenstein
, «Look Closely», που κυριαρχεί στο foyer της εισόδου με την τολμηρή ενέργεια της Pop Art, είτε περιπλανιέται στη νησπίδιο του κήπου, το TAMA παραμένει μια ζωτική δύναμη στη διαμόρφωση του μέλλοντος της κουλτούρας.
Ένα Υφασμά από Παγκόσμια και Τοπικά Αριστουργήματα
Η συλλογή του μουσείου είναι ένα εκπληκτικό υφασμά υφασμένο από νήματα διαφορετικών καλλιτεχνικών κινήσεων που καλύπτουν τον 20ό και 21ο αιώνα. Οι επισκέπτες προσκαλούνται σε ένα ταξίδι μέσα στην εξέλιξη της μοντέρνας τέχνης, ξεκινώντας από τις λεπτές, φωτεινές πινελιές των Ιμπρεσιονιστών δασκάλων όπως ο
Monet
—που προκαλούν γαλήνια τοπία εμποτισμένα σε αιθέριο φως—μέχρι τις τολμηρές γεωμετρίες του Κουμπισμού που πρωτοπορήθηκαν από τους
να Picasso
και
Braque
. Μια βαθιά κατάδυση στον Υπερρεαλισμό αποκαλύπτει τις ονειρικές, συχνά ανησυχώντας προοπτικές του
Joan Miró
και του
René Magritte
, ενώ οι εξερευνήσεις στην Αφηρημένη Εκφρασιονιστική τέχνη αναδεικνύουν το ωμό συναίσθημα και την ένταση των κολοσσών όπως ο
Pollock
και ο
Rothko
.
Για τον προσεκτικό συλλέκτη ή τον διακοσμητή εσωτερικών χώρων, το μουσείο προσφέρει μια μαθήση υψηλού επιπέδου σχετικά με το πώς διαφορετικές εποχές της οπτικής γλώσσας μπορούν να συνυπάρχουν για να δημιουργήσουν ένα βαθύ αισθητικό αποτέλεσμα. Ο ακρογωνίωνας της διεθνούς αναγνώρισης του TAMA είναι αναμφισβήτητα η αξιόλογη
Συλλογή Peggy Guggenheim
, μια γενναιόδωρη δωρεά που έγινε το 1950 και ενέφερε έναν εξαιρετικό αριθμό Αφηρημένων και Υπερρεαλιστικών έργων στην κατοχή του. Αυτή η συλλογή, που περιλαμβάνει εμβληματικά κομμάτια των
Jackson Pollock, Yves Tanguy και Roberto Matta
, προσφέρει μια συγκεντρωμένη δόση καλλιτεχνικής καινοτομίας—μια ματιά στις ριζικές αλλαγές προοπτικής που ορισμούσαν την εποχή. Πέρα από αυτούς τους καθιερωμένους παγκόσμιους κολοσσούς, η πραγματική δύναμη του TAMA έγκειται στην αφοσίωσή του στην ανάδειξη της ισραηλινής τέχνης. Αυτή η αφοσίωση φωτίζει την περίπλοκη πολιτιστική ταυτότητα της χώρας, αναtracking την ανάπτυξη των τοπικών καλλιτεχνών από τις πρωτοποριακές ημέρες της προ-κρατικής σιωνιστικής κοινότητας έως τις αιχμηρές εκφράσεις των σύγχρονων δημιουργών σήμερα.
