Καλλιτέχνης
Γεννημένος στις Μπέρμινγκχαμ, Ηνωμένο Βασίλειο
Πρώιμη Ζωή και Καλλιτεχνική Εκπαίδευση
Γεννήθηκε: Birmingham, Ηνωμένο Βασίλειο (5 Δεκεμβρίου 1890)
Πέθανε: London, Ηνωμένο Βασίλειο (19 Αυγούστου 1957)
Ένας από τα «Whitechapel Boys» – μια ομάδα καλλιτεχνών του East End που ξεπήδησαν στις αρχές του 20ού αιώνα.
Γεννημένος σε Πολωνούς-Εβραίους μετανάστες γονείς, τον Abraham και τη Rebecca Bomberg, μελέτησε αρχικά στη City and Guilds Technical Art School πριν ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του ως λιθογράφος στο Birmingham.
Σπούδασε υπό την καθοδήγηση του Walter Sickert στη Westminster School of Art (1908-1910), επηρεασμένος από την εστίαση του Sickert στη μορφή και την αστική ζωή. Έλαβε σημαντική έκθεση στον Paul Cézanne μέσω της έκθεσης του Roger Fry το 1910 «Manet and the Post-Impressionists». Στη Slade School of Art (1911), κέρδισε το βραβείο Tonks για το σχέδιό του με τον συμμαθητή του, Isaac Rosenberg.
Τα Έτη της Αванγκάρντ: Κουβισμός, Φουτουρισμός και Αμφισβήτηση
Στη Slade, ο Bomberg ήταν μέρος μιας αξιοσημείωτης γενιάς που περιλάμβανε τον Mark Gertler, τον Stanley Spencer, τον C.R.W. Nevinson και την Dora Carrington.
Επηρ𝙚άστηκε από τις εκθέσεις των Ιταλών Φουτουριστών στο Λονδίνο το 1912 και τη δεύτερη έκθεση Post-Impressionist του Fry (Picasso, Matisse, Fauvists, Wyndham Lewis).
Ανάπτυξε ένα ιδιαίτερο στυλ που συνδύαζε τον Κουβισμό και τον Φουτουρισμό – χαρακτηριστικό από γεωμετρικές συνθέσεις, περιορισμένες παλέτες χρωμάτων, γωνιώδεις μορφές και δομές τύπου πλέγματος.
Η ριζοσπαστική του προσέγγιση οδήγησε στην εκδίωξή του από τη Slade School of Art το 1913, καθώς θεωρήθηκε υπερβολικά τολμηρή για τις συμβατικές μεθόδους του ιδρύματος.
Συνδέθηκε σύντομα με τα Omega Workshops της ομάδας Bloomsbury και έκθεσε μαζί με την Camden Town Group. Εμφάνισε συγγένεια με το Vorticist movement του Wyndham Lewis, αλλά παρέμεινε ανεξάρτητος, αρνούμενος την πλήρη συμμετοχή του.
Από τον Πόλεμο στο Τοπίο: Μια Μεταβολή Στυλ
Οι εμπειρίες ως στρατιώτης κατά τη διάρκεια του Απώλου Πολέμου επηρέασαν βαθύτατα το καλλιτεχνικό του όραμα, οδηγώντας τον σε μια στροφή μακριά από την αφαίρεση.
Η δεκαετία του 1920 είδε τον Bomberg να υιοθετεί ένα πιο αναπαραστατικό στυλ, εστιάζοντας σε πορτρέτα και τοπία που πηγάζουν απευθείας από τη φύση. Ανέπτυξε μια ολοένα και πιο εκφραστική τεχνική, χαρακτηρισμένη από την υφή του impasto και την συναισθηματική ένταση.
Οι εκτεταμένες περιηγήσεις του Μέσαनेστε και στην Ευρώπη επηρέασαν σημαντικά το μεταγενέστερο έργο του. Οι απεικονίσεις του για την Ιερουσαλήμ είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτες.
Τα Μετέπειτα Έτη και η Κληρονομιά του
Από το 1945 έως το 1953, δίδαξε στο Borough Polytechnic (πλέον London South Bank University), επηρεάζοντας μια γενιά καλλιτεχνών που περιλάμβαναν τους Frank Auerbach, Leon Kossoff, Philip Holmes, Cliff Holden, Edna Mann, Dorothy Mead, Gustav Metzger, Dennis Creffield, Cecil Bailey και Miles Richmond.
Ενέδρασε γάμο με τη ζωdoγράφο τοπίου Lilian Holt.
Παρά τις περιόδους σχετικής αμβλύνσης κατά τη διάρκεια της ζωής του, το έργο του Bomberg έχει κερδίσει αυξανόμενη αναγνώριση τις τελευταίες δεκαετίες ως μια σημαντική προσφορά στην βρετανική μοντέρνα τέχνη.
Το David Bomberg House στο London South Bank University ονομάστηκε προς τιμήν του.
Η κληρονομιά του έγκειται στον μοναδικό συνδυασμό των ευρωπαϊκών κινήσεων αванγκάρντ και στην αργότερα ανάπτυξη ενός ισχυρού, εκφραστικού στυλ τοπίου που κατάφερνε να αποτυπώσει την ουσία του τόπου και της ανθρώπινης εμπειρίας.
Μουσεία
Εκθέεται σε Λίβερπουλ, Ηνωμένο Βασίλειο
Ένα Βικτωριανό Καταφύγιο: Η Διαχρονική Μαγεία της Πινακοθήκης Walker
Βυθισμένη στην παλλόμενη καρδιά του Λίβερπουλ, η Πινακοθήκη Walker στέκεται ως ένα επιβλητικό μνημείο της αιώνιας δύναμης του καλλιτεχνικού οράματος. Ανοιχτή από το 1877 και ονομάσμενη προς τιμήν του Σερ Ρίτσαρντ Γουόκερ, ενός οραματιστή προσκομιδτή η οποία η γενναιοδωρία συνεχίζει να τρέφει την πολιτιστική ψυχή της πόλης, αυτό το μεγαλειώδες Βικτωριανό ίδρυμα είναι πολύ περισσότερο από μια απλή αποθήκη καμβάδων και μαρμάρου. Είναι ένα βυθιστικό ταξίδι στους διαδρόμους του χρόνου, όπου η αρχιτεκτονική μεγαλοπρέπεια της σχεδίασης του Evan James Hall προετοιμάζει τον επισκέπτη για μια βαθιά συνάντηση με την ομορφιά. Ο ίδιος ο αέρας μέσα στους τοίχους της μοιάζει να δονείται με τους ψιθύρους των δ masters της Αναγέννησης, τα ρομαντικά όνειρα των Προραφαηλιτών και τις τολμηρές, μεταμορφωτικές πινελιές του Βρετανικού μοντερνισμού.
Το να εισέλθεις στην Walker σημαίνει να εισέρχεσαι σε κόσμους προσεκτικά δημιουργημένους από καλλιτέχνες που αναζητούσαν την αλήθεια στις πιο βαθιές της μορφές. Η διεθνής φήμη της πινακοθήκης στηρίζεται στην εξαιρετική συλλογή των Προραφαηλιτών πίνακων, η οποία αποτελεί ίσως μία από τις κορυφαίες συγκεντρώσεις που υπάρχουν στον κόσμο. Εδώ, τα έργα του Dante Gabriel Rossetti και του John Everett Millais μεταφέρουν τον θεατή σε κόσμους μαρτυρικής ομορφιάς και περίπλοκου συμβολισμού. Κάποιος μπορεί να χαθεί στα πλούσια, λεπτομερή τοπία ή στην ψυχολογική βάθος των μορφών που είναι εμποτισμένες με μια αιθέρια μελαγχολία. Αυτοί οι καλλιτέχνες, απορρίπτοντας τους αυστηρούς ακαδημαϊκούς κανόνες της εποχής τους, αναζητούσαν την έμπνευση στην αγνότητα της πρώιμης Αναγέννησης, επιδιώκοντας μια ανατομική ακρίβεια και μια συναισθηματική ένταση που μοιάζει εξίσου ζωντανή σήμερα όπως και στον δέκατο dziewde αιώνα. Αυτή η αναζήτηση της αυθεντικότητας είναι αισθητή σε κάθε λεπτομερώς σχεδιαμένο φύλλο και σε κάθε ψυχοπνευματική ματιά που έχει καταγραφεί στον καμβά.
Πέρα από τον ρομαντισμό των Προραφαηλιτών, η πινακοθήκη προσφέρει μια συναρπαστική ματιά στις κομβικές καινοτομίες της Αναγέννησης. Αριστουργήματα που επαναπροσδιορίζουν την προοπτική και την ανθρώπινη χάρη επιτρέπουν στους επισκέπτες να γίνουν μάρτυρες της αυγής της μοντέρνας αναπαράστασης. Από τις λεπτές, μυθολογικές αλληγορίες του Botticelli μέχρι τη θεία, ομιχλώδης ατμόσφαιρα της
Annunciation
του Leonardo da Vinci, αυτά τα έργα λειτουργούν ως μνημεία της ανθρώπινης νοημοσύνης και της πνευματικής περιέργειας. Αυτός ο διάλογος μεταξύ των εποχών εμπλουτίζεται περαιτέρω από μια βαθιά δέσμευση στην Βρετανική καλλιτεχνική ταυτότητα. Η συλλογή καταγράφει την εξέλιξη μιας χώρας μέσα από επιβλητικά πορτρέτα που αιχμαλωτίζουν την ουσία των παρελθόντων αριστοκρατιών και απέραντα τοπία που ανακαλούν τη φανταστική ομορφιά της βρετανικής υπαίθρου, θυμίζοντας το ατμοσφαιρικό ιδίωμα που συναντάμε στον Turner και τον Constable.
Αυτό που πραγματικά ξεχωρίζει την Πινακοθήκη Walker είναι ο ρόλος της ως ένας ζωντανός, αναπνέων πολιτιστικό κόμβος που παραμένει βαθιά προσβάσιμος σε όλους. Με δωρεάν είσοδο, η πιναλέκη διασφαλίζει ότι η παγκόσμιας κλάσης τέχνη δεν είναι ποτέ ένα πολυτέλεια δεσμευμένη για λίγους, αλλά μια κοινή κληρονομιά διαθέσιμη σε κάθε ονειροπόλο, συλλέκτη και εραστή της τέχνης. Αυτό το πνεύμα συμπερίληψης εκτείνεται και στη σύγχρονη εποχή μας, όπου η ενσωμάτωση κολοσσών του εικοσιού
