António Xavier Trindade ja Tema Ütlematu Päevik

Portugali Goa päärast tulnud António Xavier Trindade oli rohkem kui lihtsalt maalija; ta oli kultuurilinnu sillane, kes tõi koos maailma suurte kunstnike hulgas ka mõõduse suurepärasusega loodusliku realismiga India südamele. Tema sünnipäev oli 1870ndal aastal Sanguemis, Goa linnas, katoliku perekonna lapsena ning tema kunstniku karjäär algas selles keskkonnas, kus oli suur osa Portugali kolonialismi maailma ajaloo kohta. Trindade õppimine Sir Jamsetjee Jeejeebhoy Koolis Kunstides Bombayjas oli kriitilise tähtsusega – see pakkus talle võimaluse omada lähi Põhja-Euroopa kunstilist mõju ning samal ajal kasvava põlise põlise kunstniku esimeste oskuste kohta. See oli koht, kus ta täielikult jõudnud oma oskusi domineerima ja sellega sai suurõõtüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüüüüüü üüüüüüüüüüüüüü