ავტორი
დაბადებული გენოვა, იტალია
ადრეული წლები და ტრენინგი
ბერナルდო سترოცი, რომელსაც ასევე უწოდებენ ილ კაპუკინოს და ილ პრეტე ჯენოვესეს, იყო გამორჩეული იტალიელი ბაროკოს მხატვარი და гравორი, რომელიც 1581 წელს ჟენოვას, იტალიაში დაიბადა. მისი ადრეული სწავლება მიმდინარეობდა ჩესარე კორტეს სახელოსნოში, რომელიც იყო მცირე ჟენოველი მხატვარი და რომლის ხელმძღვანელობითაც سترოცი ავითარებდა თავის უნარებს 1596 წლამდე. შემდეგ ის ჩაერთო პიეტრო სორი სახელოსნოში, ინოვაციური სიენეს მხატვარი, რომელმაც سترოცი უფრო ნატურალისტულ სტილისკენ წაიყვანა.
მხატვრული კარიერა
ს트로ცი-ის კარიერას შეიძლება დაიყოს ორ ძირითად პერიოდად: ჟენოვაში ადრეული წლები და ვენეციაში შემდგომი ნამუშევრები. ჟენოვაში ის მუშაობდა სხვადასხვა პროექტზე, მათ შორის ფრესკებზე სან დომენიკოს ეკლესიის ხორცში, რომელიც დორია ოჯახის წევრებმა დაავალა.
ძირითადი ნამუშევრები:
წმიდა დომინიკოს ხილვა (რაიი)** (ფრესკული ზეთოვანი ბოცეტო ვარდებისთვის, განთავსებულია ჟენოვას აკადემია ლიგუსტიკის მუზეუმში)
დოჯე ფრან체სკო ერიცოს პორტრეტი (დახატა ვენეციაში ჩასვლისთანავე)
განავლობა და მემკვიდრეობა
სトロცი-ის ძლიერმა ხელოვნებამ, რომელიც მდიდარი ფერებითა და ფართო ფუნჯით გამოირჩევა, მნიშვნელოვან გავლენას მოახდინა როგორც ჟენოვას, ისე ვენეციაში მხატვრულ განვითარებაზე. მას ითვლებიან ვენეციური ბაროკოს სტილის ერთ-ერთ მთავარ დამფუძნებელ ფიგურად.
შენიშნული სპონსორები:
დოჯე ფრან체სკო ერიცო
კათოლიკე კარდინალი და ვენეციაში პატრიარქი ფედერიკო ბალდისერა
გამორჩეული ვენეციელი მხატვრები, მათ შორის კლაუდიო მონტევერდისა და ბარბარა سترოცი.
შემდგომი ცხოვრება და სიკვდილი
სトロცი-ის მოგვიანებული წლები ინჟინერიის საქმიანობით გამოირჩეოდა. ის გარდაიცვალა ვენეციაში 1644 წელს და ტოვებს მემკვიდრეობას როგორც მრავალმხრივი და ნაყოფიერი მხატვრის სახით. ნახეთ ბერナルდო سترოცი-ის მეტი ნამუშევარი AllPaintingsStore-ზე: [https://AllPaintingsStore.com/@/bernardo-strozzi](https://AllPaintingsStore.com/@/bernardo-strozzi)
გაეცანეთ პინაკოტეკას ვიცენციაში, იტალია, სხვადასხვა პერიოდისა და სტილის ნამუშევრებით: /ka/art/show/art-d3afpd-ka/
მუზეუმი
გამოფენილია Madrid, Spain
პრადოს მუზეუმი: ხელოვნების საოცრებაობის სამეფო
მადრიდის პრადოს ნაციონალური მუზეუმის კარიდან გადასვლა გვეძრობს ისტორიაში, ეს არის ესპანეთის მხატვრული განვითარებისა და მეფის ხელმწიფების გამოხატვის ცოცხალი ქრონიკა. ეს დიდებული სასახლე, რომელიც თავისი კედლებით ველასკესის, გოიას, ელ გრეკოს და მრავალ სხვა მხატვრების ფუნთუშა ხმებს აგულით, უყვება საუკუნეების ისტორიას. თავდაპირველად ფერდინანდ VII-მ "სამონაკლებო კაბინეტი" წარმოისახა, მაგრამ ამბიციურმა პროექტმა მალევე გადაინაცვლა მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე სახელგანთქმულ ხელოვნების მუზეუმად – ადგილად, სადაც წარსულის დიდება თანხმოვრობას უყოლებს თანამედროვე მეცნიერების ნათელ შუქს.
პრადო არ არის მხოლოდ მუზეუმი; ეს გამოცდილებაა, დროისა და ხელოვნების მოგზაურობა, რომელიც მთელი მსოფლიოსი სტუმრებს აფასებენ. კოლექცია თავისთავადვე წარმოადგენს ესპანეთის მხატვრული მემკვიდრეობისა და ევროპულ ხელოვნებაში მისი კავშირების შთამბეჭდავ 증거를. მის ცენტრში βρίσκεται ესპანური ბაროკოს უნიკალური ശേഖარი – რუბენსის, ზურბარანის, მურილოს და ასევე კარაਵਾჯოს გავლენის შესანიშნავი გამოფენა ესპანელ მხატვრებზე. ამას გარდა, პრადოში ევროპელი მასტერების ნამუშევრების საოცარი არჩევანიცაა: ტიციანი და ვერონეზე, რომლებიც ევროპულ ხელოვნებაში სიმდიდრისა და სიმრავლის შრეებს უმატებენ; რემბრანდტ ვან რაინი, რომლის არტემიდა გამოავლენს მსოფლიოს საგანგებო მანიპულირებას ნათებათა და ფერებით, რაც მისტერულობისა და დრამის გრძნობას უქმნის; და ელ გრეკო, რომელიც თავისი ეთერული კომპოზიციებით დამთვერს მოწოდებულია სხვა სამყაროში, მათი სულიერი ინტენსივობით.
ვილიანევას ხედვა: არქიტექტურა ხელოვნების სახით
პრადო უფრო მეტია, ვიდრე მისი ხელოვნება; ეს თავისთავად შენობაცაა – ხანმოძღუარებული არქიტექტურის შედევრი, რომელიც ხუან დე ვილიანევამ შექმნა. თავდაპირველად წარმოგვიფიქრებული როგორც "სამონაკლებო კაბინეტი", ფერდინანდ VII-მ სწრაფად გადაინაცვლა დანარჩენისგან განსხვავებული, მხატვრებისთვის და ქანდაკებისთვის განკუთვნილი მუზეუმის შექმნისკენ. შედეგი არის სასახლე, რომელიც სხიერებს სიชัดเจนს, წესრიგსა და აზროვნებას – თუმცა ფარულად შეიცავს გამოჩენილ ესპანურ გრძნობებს. ვილიანევას დიზაინმა უპირველესი მნიშვნელობა მიანიჭა ბუნებრივ ნათებას, რაც მაქსიმალურად ზრდის მის შეღწევას გალერეებში – განდადებული არჩევანი, რომელიც ასახავს აზროვნების იდეალებს და სილამაზეს. მაღალი ჭერები, სიმეტრიული ფასადი და ფრთხილად გათვლილი ინტერიერი ქმნის დიდებულების გრძნობას, რაც ესპანეთის მეფის ხელმწიფებას ამ პერიოდში აღნიშნავს. ცენტრალური ეზო უნიკალური დასვენების ადგილს გვთავაზობს ქალაქის ჩას აქტიური ცხოვრების ფონად.
แสงและเงา: ศิลปะที่น่าทึ่ง
პრადოს მოწოდება არ არის მხოლოდ ხელოვნების მოცულობაში, არამედ თითოეული ნაწილში გამოჩენილი უღრმესი უნარი და ემოციური სიღრმეა. ფრანსისკო დე გოია მუზეუმში ყველაზე მომგვრელი ფიგურად შეიძლება ჩაითვალოს, მისი ადამიანთა ტანჯვის უშიშვლად აღქმა – სამხედრო სცენების შემაძრწველი გამოსახულებებიდან ყოველდღიური ცხოვრების მაცხოვრებელ მშვიდობამდე – მისი არამდგრადი ეპოქის მკაფიო და ღრმად მოძრავი ანარეკლი. გოიას ნებითობა განსაკუთრებით იშლება ისეთ ნაწარმოებებში, როგორიცაა სატურნი საკუთარ შვილს ჭამს, რომელიც პირველყოფილი შიშისა და იმედგვრელობის ვიზუალური გამოსახულებაა, რაც უნარიანად გადმოსცემს сырой эмоции ფერებითა და კომპოზიციით. თანაბრად მომხიალველია ველასკესის ლას მენინასი (პატივცემულთა ქალები), რომელიც არის సంక్లిష్టი და უწყვეტად განხილული შედევრი, რომელიც ხელოვნების აღქმის არსს, მხატვრული შემოქმედებისა და სამეფო კარტის როლს იკვლევს. ველასკესის გენიუმი მდგომარეობს იმაში, რომ ის არა მხოლოდ სახეებს აწვდიან, არამედ მათი არსსაც – მათი პიროვნებები კანვასიდან გამომცემულია ნათებათა და ფერებით (ქიაროსკურო), რაც სიღრმის და დრამის გრძნობას ქმნის.
დროის დიალოგი: თანამედროვე მნიშვნელობა და მიმდინარე გამოფენები
პრადო არ არის მხოლოდ წარსულის მუზეუმი; ეს დინამიკური სივრცეა, რომელიც აქტიურად არის ჩართული თანამედროვე ხელოვნებაში და მეცნიერებაში. ამჟამად, მუზეუმი წარმოგვიდგენს ანტონიო მუნიოს დეგრαινს, რომელიც გამოყოფს აბსტრაქტული მხატვრობის ინოვაციურ მიდგომას და პრადოს ერთობლიობას წარსულსა და ახლანს შორის ადასტურებს. მიმდინარე გამოფენები იკვლევენ ისტორიული შედევრებისა და თანამედროვე ხელოვნების ხილვების კავშირებს, რაც კრიტიკულ დიალოგს უწყობს ხელს და ხელოვნების მუდმივად არსებორობის ჩვენი გაგებას ამყარებს. მუზეუმი რეგულარულად მასპინძლობს დროებით გამოფენებს, რომლებიც ახალ პერსპექტივას აძლევს ნაცნობ ნამუშევრებს, რაც სტუმრებისთვის უწყველი მოწოდების გამოცდილებას უზრუნველყოფს. ლექციებიდან და სახელოსნოებიდან ციფრულ ჩვენებამდე და ინტერაქტიულ ინსტალაციებამდე, პრადო ინოვაციას ემხრობა, ხოლო ისტორიული მემკვიდრეობასთან მჭიდრო კავშირს ინარჩუნებს.
