ხატულა/ავტორი
დაბადების ადგილი კანტონი, ამერიკის შეერთებული შტატები
ქრონიკერი გან disappearing West: ფრედერიკ რემინგტონის ცხოვრება და ხელოვნება
ფრედერიკ სეკრაიდერ რემინგტონი, რომელიც 1861 წლის 4 ოქტომბერს კანტონში, ნიუ-იორკში დაიბადა, არ იყო იმ Wild West-ის პროდუქტი, რომელსაც ის ასახვდა; პირიქით, ის აღმოსავლელი იყო, რომელმაც თავისი მხატვრული იდენტობა ფასინაციისა და მიძღვნილი შესწავლის გზით შექმნა. მისი გვარი ცხოვრებისკენ მიანიშნებდა, რომელიც შორს იყო მტვერ ტრეკებსა და კავალერიის თავდასხმებიდან - ფრანგული ბასკური წინაპრობა ნიუ-ინგლისის მყარ რესპუბლიკურ ფესვებთან იყო შერეული, მამა, რომელიც სამოქალაქო ომის პოლკოვნიკი და გაზეთის რედაქტორი იყო, და დისტანციური ბიძაშვილები სახელოვანი Remington Arms-ის დინასტიაში. თუმცა, ადრეულმა სამხედრო თემებთან ურთიერთობამ, ერთგული სულისკვეთებასა და სიახლის აღსაქმელობითი თვალით, ის გზაზე დააყენა, როგორც ამერიკის დასავლეთის ყველაზე ცნობილი მხატვარი. მისი ბავშვობა ბლუმინგტონში, ილინოისი გადავიდა, შემდეგ კი კანტონში დაბრუნდა და საბოლოოდ ოგდენსბურგში, ნიუ-იორკში დასახლდა, მაგრამ მის წარმოსახვას საზღვრის ცხოვრების ისტორიებმა ააღელვა. მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველად მას სამხედრო განათლება ურჩევია ვერმონტის ეპისკოპალურ ინსტიტუტში, რემინგტონის ნამდვილი მოწოდება ბრძანებების შესრულებაში კი არა, მის გარშემო სამყაროს დაკვირვებასა და ინტერპრეტირებაში მდგომარეობდა. Yale-ის უნივერსიტეტში მოკლე პერიოდმა ეს დაადასტურა; ფუტბოლმა და ესკიზებმა უფრო მეტად გაიტაცა, ვიდრე ფორმალურმა აკადემიურმა სწავლამ.
ილუსტრატორიდან მხატვრად: მხატვრული ხედვის ჩამოყალიბება
რემინგტონის მხატვრული მოგზაობა დიდი ტილოებით კი არა, ქაღალდზე მელნით დაიწყო. მისი პირველი გამოქვეყნებული ნამუშევარი, Yale Courant-ისთვის ესკიზი, ადრეულ უნარს აჩვენებდა მოქმედების და თხრობის აღსაქმელობითი თვისებებში. 1881 წელს მონტანაში გადავლითმა მისი მთელი ცხოვრების მანძილზე გაღვივებული West-ით შეყვარება გამოიწვია. ეს მხოლოდ ტურისტული მზერა არ იყო; რემინგტონი ცდილობდა კულტურაში ჩაძირვას, ხედავდა კაუბოებს, ადგილობრივ ამერიკელებს და თვით ლანდშაფტს. თავდაპირველად მან მეურნეობისა და მაინინგის საქმეებში მიიღო მონაწილეობა, მაგრამ ისინი წარუმატებელი აღმოჩნდა, რაც მას საშუალება მისცა მთლიანად ხელოვნებას მიეძღვნა. დაბრუნების შემდეგ ის სწრაფად დამკვიდრდა როგორც Harper's Weekly-ისა და Collier’s-ის ილუსტრატორი, მისი დინამიური დასავლეთის სცენების აღსანიშნავი გამოსახულებებმა ეროვნული აუდიტორია გაიტაცა, რომელსაც საზღვრის ისტორიები სჭირდებოდა. ეს ილუსტრაციები მხოლოდ რეპორტაჟი არ იყო; ისინი დრამით, ენერგიითა და დასავლეთის რომანტიზებული ხედვით იყო აღსავსე, რაც ძალიან ახმიანობდა საზოგადოების წარმოსახვას. ამ სამუშაოს წყალობით რემინგტონმა გაიუმჯობესა კომპოზიციის უნარები, მოძრაობის და ემოციების გადაცემა - თვისებები, რომლებიც მოგვიანებით განსაზღვრავდა მის ნახატებს. მან მიიღო მინიმალური ფორმალური მომზადება Yale-ში ხატვის რამდენიმე გაკვეთილის გარდა და Art Students League-ში მოკლე პერიოდის გარდა, შეიმუშავნა კი საკუთარი გამორჩეული სტილი, რომელიც ენერგიული ფუნჯით ხატვით, მკვეთრი ფერებითა და რეალიზმზე ორიენტირებულობით გამოირჩევა.
გან disappearing სამყაროს აღსაღდგმელობა: თემები და სტილი
რემინგტონის ხელოვნება განუყოფელია ამერიკის ისტორიის კონკრეტული მომენტისგან - ძველი დასავლეთის ჩრდილოვადას. მის ტილოებზე ხალხი იკრიბება: მამაცი კაუბოები, რომლებიც საქონელს მიჰყავთ, სტოიკური ადგილობრივი ამერიკელები გადასახლებას უმღერებენ და აშშ-ის კავალერიის ჯარისკაცები როგორც გმიროულ ბრძოლებში, ასევე ტრაგედიულ კონფლიქტებში ჩართული. მან არ გაურბოდა საზღვრის ცხოვრების მკაცრი რეალობის აღსანიშნავად, მაგრამ მის ნამუშევრებს ხშირად რომანტიზებული პორტრეტი აქვს, რაც გამარჯვებას, თავგადასავლობასა და კულტურების შე충돌ს უსვამს ხაზს. მისი ნახატები არ არის მხოლოდ ისტორიული დოკუმენტები; ისინი გამოხატვის თხრობებია, რომლებიც გმირის, დაკარგვისა და პროგრესის გარდაუვალობის თემებს იკვლევს. რემინგტონის სტილი დროთა განმავლობაში ვითარდებოდა, უფრო მკვრივი, აკადემიური რენდერინგიდან უფრო თავისუფალი, გამომსახველი ფუნჯით ხატვამდე. ის იყო მოძრაობის დაჭერისოსანი - ცხენები სწრაფად მიდიან ვაკეებზე, კაუბოები საქონელს ეჭიდებიან, ჯარისკაცები ბრძოლაში შედიან. მხატვარმა ხშირად იყენებდა ესკიზებსა და ფოტოგრაფიას მითითებისთვის, მაგრამ მის ხელოვნებას ყოველთვის გადაეხვა მხოლოდ მიბაძვა, ის იყო მისი საკუთარი ხედვისა და ემოციური ინტენსივობისგან აღსავსე. მნიშვნელოვანი ნამუშევრები, როგორიცაა My Ranch, Waiting in the Moonlight, Ridden Down (1905) და The Long-Horn Cattle Sign (1908), მაგალითად მოჰყვება მის უნარს დასავლეთის დიდებისა და ხ fragilityის აღსანიშნავად.
მემკვიდრეობა და მდგრადი გავლენა
ფრედერიკ რემინგტონი 1909 წელს, 48 წლის ასაკში მოულოდნელად გარდაიცვალა, მაგრამ უზარმაზარი მემკვიდრეობა დატოვა, რომელიც დღესაც ააღელვებს აუდიტორიას. მისი გავლენა დასავლეთის ხელოვნებაზე უდავოა; მან არა მხოლოდ დასავლეთი აღწერა, ის თაობების განმავლობაში განსაზღვრა. მან დაამყარა ვიზუალური ენა საზღვრისთვის - კაუბოების, ინდიელებისა და კავალერიის იკონოგრაფია, რომელიც ღრმად არის ჩაწვრილი პოპულარულ კულტურაში.
მისი სამუშაომ შთააგზნინა სხვა მრავალი მხატვარი, მათ შორის N.C. Wyeth და Zane Grey.
მუზეუმი
გამოფენილია შემდეგ ადგილზე: ოკლაჰომა-სიტი, ამერიკის შეერთებული შტატები
დასავლეთის სულის გახსნა: მოგზაურობა ეროვნულ კობოის და დასავლური მემკვიდრეობის მუზეუმში
ოკლაჰომა-სიტის მრავალფეროვან ქალაქში, ეროვნული კობოის და დასავლური მემკვიდრეობის მუზეუმი არ არის მხოლოდ არტეფაქტების საცავი; ეს არის ამაღლებული პორტალი ამერიკული დასავლეთის გულსა და სულში. 1955 წელს, როგორც კობოის გალერეა და მუზეუმი, ჩესტერ ა. რეინშოს ხედვის წყალობით, რომელიც მიძღვნილ იყო კობოისა და მისი ეპოქისადმი, ეს ინსტიტუტი გარდასახულ იქნა ვრცელ დატვირთულ დაწესებულებად, რომლის მისიაცა ამ სიმბოლური მხარის რთული მემრგვოობის შენარჩუნება და ინტერპრეტაციაა. მისი დიდებული არქიტექტურიდან – რომელიც წარმოადგენს იმ უსასრულო სივრცეების ექოს, რომლებსაც ის ასახავს – დაწყებული, გასაოცარად მრავალფეროვან კოლექციამდე, რომელიც მოიცავს ხელოვნებას, ისტორიასა და კულტურას, მუზეუმი გვთავაზობს გამოცდილებას, რომელიც სცილდება ტრადიციულ ექსპოზიციებს და სტუმრებს დროსა და სივრცეში მოგზაურობისკენ მოგვიწოდებს.
თავად შენობა არის თვითგამოხატვის ფორმა: დასავლეთის დიდებისა და მასშტაბის მოწმობა. 200,000 კვადრატულ ფუტისზე მეტზე გაშლილ სივრცეში ისმის კობოის, ინდიელ ქსოვების ოსტატების, როდეოს ლეგენდებისა და პირველმცოდნეთა ექო. დიზაინი განზრახ არის შექმნილი იმისთვის, რომ სტუმრები სრულად ჩაფლულები აღმოჩნდნენ წარსულში. თუმცა, გარდა მისი შთამბეჭდავი ფიზიკური მასშტაბისა, აქ შეიმჩნევა ინკლუზიისკენ სწრაფვა – გააზრებული მცდელობა, რომ გასცდეს მარტოხელა კობოის რომანტიზებულ სახეს და აღიაროს იმ კულტურების რთული ურთიერთქმედება, რომლებმაც ეს მიწა ჩამოაყალიბეს: ინდიელ ტომები, რომელთა უძველესი ფესვები ევროპულ კოლონიზაციას გადაჰკვეთა, შავკანიანი კობოისები, რომლებმაც საკვებ და საचरბავ მიწათმოქმედებასა და როდეოში საკვანძო როლი ითამაშეს, და უამრავი სხვა ადამიანი, რომელთა ისტორიებიც ხშირად დაუ uncovered დარჩა. მუზეუმის ერთგულება ამ მრავალფეროვანი ხმების წარდგენისადმი მისი მისიის ქვაკუთხედია.
მხატვრული ხმების ქსოვილი: ხელოვნება, როგორც ფანჯარა დასავლეთში
ეროვნული კობოის და დასავლური მემთვიდრეობის მუზეუმის გულში მდებარეობს დასავლური ხელოვნების არაჩვეულებრივი კოლექცია, რომელიც 2000-ზე მეტ ექსპონატს მოიცავს. ვილიამ ს. და ენ အტერტონის ამერიკის დასავლური ხელოვნების გალერეა განსაკუთრებით ცნობილია და გვთავაზობს მე-19 და მე-20 საუკუნეების ყოვლისმომცველ მიმოხილვას. აქ ჩვენ ვხვდებით ფრედერიკ რემინგტისა და ჩარლზ მარიონ რასელის დინამიკურ შტრიხებს – მხატვრებს, რომლებმაც არა მხოლოდ აღწერეს დასხვეთი, არამედ მათ თაობებისთვის ეს დასხვეთი განსაზღვრეს. რემინგტის ტილოები სავსეა ენერგიით, რომლებიც გადმოგვცემს კავალერიისა და კობოის შეტაკების მომენტებს – ფერი და მტვერი თითქოს რეალურია, ცხენები კი დაძაბვისგან თითქოს ყლაპავენ. ყურადღება მიაქციეთ ნაშრომს „In from the Night Herd“ – ეს არის რემინგტის უნარის ბრწყინვალე მაგალითი, რომლის მეშვეობითაც ის მოქმედებასა და ატმოსფეროს ერთდროულად გადმოგვცემს.
თუმცა, მუზეუმის კოლექცია ამ საკულტო ფიგურების ფარგლებს სცილდება. ალბერტ ბიერშტადტის დიდებული პეიზაჟები აღძრავს აღფრთოვანებას და მოწიწებას, მაყურებელს მთამድር ქსოვის გრანდიოზულობაში გადაჰყავს; ჩარლზ შრაივეგელის გამომხატველი გამოსახულებები კი საზღვრის ცხოვრების ინტიმურ კუთხეებს გვიჩვენებს. ყოველწლიური გამოფენა „Prix de West Invitational Art Exhibition and Sale“ მუზეუმის პროგრამის უმნიშვნელოვანესი კომპონენტია, რომელიც წარმოადგენს დასავლეთის თანამედროვე მხატვრებს და ხელს უწყობს დინამიკური სახელოვნებო საზლევის განვითარებას. ეს ღონისძიება არა მხოლოდ შემკრებელთა ყურადღებას იპყრობს, არამედ გარანტიას იძლევა, რომ დასავლეთის მემკვიდრეობა ახალი ხმებითა და პერსპექტივებით განაგრძობს განვითარებას.
კობოის მიღმა: ამერიკული ინდიელების მემკვიდრეობის კვლევა
ეროვნული კობოის და დასავლური მემკვიდრეობის მუზეუმი მნიშვნელოვნად განსხვავდება სხვა მუზეუმებისგან თავისი ღრმა სწრაფვით, წარმოადგინოს იმ კულტურების მთელი სპექტრი, რომლებმაც წვლილი შეიტანეს ამერიკული დასავლეთის ჩამოყალიბებაში. ამერიკული მკვიდრი ხალხების გალერეა, სადაც 700-ზე მეტი ექსპონატია წარმოდგენილი ისეთი მხატვრებისგან, როგორებიცაა ედვარდ ს. კურტისი და ჯო დე იონგი, ამ ერთგულების დასტურია. ეს არ არის მხოლოდ რელიქვიები; ეს არის სულიერების, სიმტკიცისა და მიწასთან მჭიდრო კავშირის ხელშესახები გამოვლინება – რთული ქსოვა, კერამიკა, ქსოვილები და ცერემონიული ნივთები, რომლებიც ღრმა შინაარსითაა გაჯერებული. გალერეა ხაზს უსვამს ყოველდღიურ საგნებში ინტეგრირებულ ხელოვნებას და გვიჩვენებს, თუ როგორ გარდაქმნიდნენ დასავლეთის ტომები თავიანთ გარემოს ხელოვნების ნიმუშებად, რომლებიც მათ რწმენებსა და ისტორიას ასახავს.
იმერსიული გამოცდილება: წარსულში დაბრუნება
მუზეუმი არ შემოიფარგლება სტატიკური ექსპოზიციებით; იგი აქტიურად იწვევს სტუმრებს წარსულში დასაბრუნებლად. Prosperity Junction – საზღვრის რეკონსტრუქცირებული ქალაქი, რომელიც 14,000 კვადრატულ ფუტზეა გაშლილი – ამ იმერსიული მიდგომის გამორჩეული მაგალითია. მისი მტვრიან ქუჩებზე სეირნობისას, სრულად ავეჯით აღჭურვილ შენობებში შეღწევისა და ძველი მუსიკალური ავტომატების მელოდიების მოსმენისას, სტუმრები თავს სალუნებისა და საზღვრის ცხოვრების ეპოქაში აგრძნობენ. ახალგაზრდა მკვლევრებისთვის Liichokoshkomo – რაც ამერიკული ინდიელების ენაზე „მოდით ვითამაშოთ“-ს ნიშნავს – სთავაზობს 100,000 კვადრატულ ფუტზე მეტ ინტერაქტიულ ექსპოზიციას, რომელიც შექმნილია თამაშით სწავლების სტიმულირებისთვის. მუზეუმში ასევე განთავსებულია Weitzenhoffer Gallery Fine American Firearms და Joe Grandee Frontier Gallery, რაც ამ რთული პერიოდის უკეთ გასაგებად საჭირო კონტექსტს გვაწვდის.
ცოცხალი მემკვიდრეობა: ჯილდოები და მუდმივი ზრდა
ეროვნული კობოის და დასავლური მემკვიდრეობის მუზეუმი არ არის მხოლოდ არტეფაქტების კოლექცია; ეს არის ამერიკული დასავლეთის სიმტკიცის, გამჭრიახობისა და კულტურული სიმდიდრის ცოცხალი მოწმობა. თავისი ხელოვნებით, გამოფენებით, საგანმანათლებლო პროგრამებითა და პრესტიჟული Western Heritage Awards-ით – რომელიც აღიარებს სრულყოფილებას ლიტერატურაში, მუსიკაში, კინოსა და ტელევიზიაში – მუზეუმი აგრძელებს წარსულის ქადაგებას და ამავდროულად შთაგონებას მომწოდებს მომავალ თაობებს, რათა დააფასონ ამ სიმბოლური მხარის მარადიული მემკვიდრეობა. იგი არის маяკი ყველასთვის, ვინც სურს გაიგოს საზღვრის ლეგენდის გული და სული – ადგილი, სადაც ისტორია ცოცხლდება, ხელოვნება ხმამაღლა საუბრობს და იმ ადამიანთა ისტორიები, რომლებმაც ეს ერი ჩამოაყალიბეს, სამუდამოდ ინახება.
