Old Man

ხატულა/ავტორი

Orazio Marinali

დაბადების ადგილი Bassano del Grappa, Italy

Orazio Marinali: Life and Legacy

Early Life and Training

Orazio Marinali (born February 24, 1643, in Angarano near Bassano del Grappa – died April 6, 1720, in Vicenza) was an Italian late-Baroque sculptor. He hailed from a family of artists and began his training in Venice under the tutelage of Josse de Corte, a leading sculptor of the time. De Corte’s influence is evident in Marinali's early works, particularly in their dramatic power and skillful use of chiaroscuro.

Artistic Development and Style

Marinali quickly established himself as a prolific sculptor, working throughout the Veneto region. His style evolved from the initial influence of De Corte to encompass a unique blend of Baroque drama and local Venetian sensibilities. He was adept at both religious sculpture and secular works, demonstrating versatility in his choice of materials – primarily marble and pietra tenera (soft limestone). His work is characterized by dynamic compositions, expressive figures, and meticulous attention to detail.

Major Achievements: Villa Lampertico

Marinali’s most significant achievement lies in the extensive sculptural program he created for Villa Lampertico (also known as Villa Conti or La Deliziosa) near Vicenza. Over a period of years, he and his workshop produced over 150 statues for the villa's estate and gardens. These sculptures represent a diverse range of subjects:

Characters from the Commedia dell’arte

Figures depicting the so-called ‘bravi’ (desperadoes or rogues)

Classical allegories

The garden also features his large fountain group, La Ruota, symbolizing the four corners of the world.

Other Notable Works

Beyond Villa Lampertico, Marinali contributed to numerous other projects throughout the Veneto:

Sculptures for the Parco Revedin-Bolasco at Castelfranco

Works at Villa Trissino near Vicenza

The Seasons in the Giardino Barnabò, Venice

Religious statues for churches throughout the region, including St. Catherine in Bassano Cathedral and figures for S Maria di Monte Berico, Vicenza.

Influences and Legacy

Marinali’s work reflects not only the influence of Josse de Corte but also a keen observation of contemporary Venetian society and theatrical traditions. He trained several pupils, including Domenico Aglio and Lorenzo Mattielli (who married his brother Angelo's daughter), continuing the family workshop’s legacy.

In the 20th century, many of Marinali’s garden statues from the Vicenza area were relocated to Villa La Pietra near Florence by Arthur Acton, enriching its gardens alongside works by Antonio Bonazza, a Paduan sculptor influenced by Marinali. Marinali's sculptures remain as important examples of late Baroque sculpture in Italy and demonstrate his skill in capturing both dramatic intensity and nuanced characterization.

Historical Significance

Orazio Marinali’s work provides valuable insight into the artistic tastes and social dynamics of 18th-century Venice and the surrounding Veneto region. His sculptures, particularly those at Villa Lampertico, offer a unique glimpse into the world of aristocratic patronage and the popular culture of the time. He stands as a significant figure in the transition from High Baroque to Rococo styles.

მუზეუმი

Fondazione Querini Stampalia

გამოფენილია შემდეგ ადგილზე: ვენეცია, იტალია

ვენეციის პალაციო, სადაც დრო იკლაკნება

Fondazione Querini Stampalia-ში შესვლა თითქოს სიზმარში გადასვლას ჰგავს — ეს არის ვენეციის მრავალშრიანი წარსულის ზედმიწევნით შენახული ექო, რომელიც საოცრად თანამედროვე ინტერვენციებთან არის ქსოვილი. პალაციო, რომელიც ამაყად დგას კასტელოს რაიონში, არ არის მხოლოდ ხელოვნების საცავი; იგი ერთი ოჯახის, ქალაქისა და იტალიური დიზაინის განვითარებადი სულის ცოცხალი ნარატივია. ფონდი 1869 წელს, თავისი გვარის უკანასკნელი წარმომადგენლის, გრაფ ჯოვანი კუერინი სტამპალიას მიერ დაარსდა, როგორც საზოგადოებრივი სიკეთე — ვენეციისთვის შეთავაზებული საჩუქარი, რომლის მიზანიც მომავალი თაობებისთვის ქალაქის კულტურული ცხოვრების ამ enrichment იყო. ის, რაც ოჯახური მემკვიდრეობის ნივთების გადაცემით დაიწყო, იქცა ინსტიტუციად, რომელიც ცნობილია ვენეციური ხელოვნების გამორჩეული კოლექციით, სუნთქმაგამკვდელი არქიტექტურით და თანამედროვე შემოქმედების მხარდაჭერისადმი ერთგულებით. ამ კედლების შიგნით არსებული ჰაერი თითქოს ისტორიის სიმძიმეს ასთქებს, თუმცა ეს არის ისტორია, რომელიც მუდმივად ირეკლება თანამედროვე სენსიტიურობის პრიზმაში.

Fondazione Querini Stampalia-ს ნამდვილი მაგია მის არქიტექტურულ დუალიზმში მდგომარეობს. მაშინ, როდესაც თავად პალაციო საუკუნეების განმავლობაში ვენეციის არისტოკრატიული ცხოვრების შესახებ ბევრს გვეუბნება — მისი ორნამენტული ფასადები და მდიდრულად დეკორირებული ინტერიერები მიგვანიშნებს ფართো სადილებსა და ჩურჩულირებულ ინტრიგებზე — სწორედ ვიზიონერმა არქიტექტორმა, კარლო სკარპამ შეძლო მისი პოტენციალის სრული გამოვლენა. 1960-იან წლებში შენობის რესტავრაციისთვის დამოკიდებულმა სკარპამ მხოლოდ აღდგენა კი არ მოახდინა, არამედ პოეტური დიალოგი აქროლა არსებულ სტრუქტურასთან. მან გააცნობიერა, რომ ნამდვილი კონსერვაცია არ ნიშნავდა დროის გაყინვას, არამედ ისტორიისთვის იმის საშუალების მიცემას, რომ თანამედროვე კონტექსტში სუნთქავდეს და რეზონირებდეს. მისი ყველაზე აღიარებული ინტერვენცია, নিঃসন্দেহে, ეზოს ბაღია — მშვიდი ოაზისი, სადაც წყალს ცენტრალური როლი აქვს. აბსტრაქტული, არქიტექტურული წყლის ნაკადები სივრცეში მოგზაურობს და მისი ნაზი დინება იმ არხებს იმეორებს, რომლებიც თავად ვენეციას განსაზღვრავს. სკარპას გენიალურობა მის უნარში მდგომარეობს, შეუთავსოს ბუნებრივი ელემენტები გეომეტრიულ ფორმებს და შექმნას ჰარმონიული ბალანსი ხელოვნურსა და ორგანულს შორის.

ვენეციელი ოსტატების გადაჯაჭვული ქსოვილი

Pinacoteca Querini Stampalia ინახავს გასაოცარ კოლექციას, რომელიც ასახავს ვენეციური ფერწერის ევოლუაციას რენესანსიდან როკოკოს პერიოდამდე. აქ სტუმრებს შეუძლიათ შეხვდეთ ქალაქის ყველაზე პატივსაცემ ხელოვანთა შედევრებს. ჯოვანი ბელინის

წარდგენა ტაძარში

კოლექციის ქვაკუთხედია — რელიგიური ღმერთმსახურების ნაზი აღწერა, შესრულებული დახვეწილი დეტალებითა და მანათობელი ფერებით. პიეტრო ロングის სერია, რომელიც ეძღვნება შვიდ საიდუმლოს, საოცარი მზერას გვთავაზობს XVIII საუკუნის ვენეციურ ცხოვრებაზე, სადაც ასახულია როგორც რელიგიური რიტუალების სოლიდურობა, ისე იმ დროის ყოველდღიური რეალობა. ამ შედევრების მიღმა, ჯიამდომენიკო ტიპოლოს, ჯულიო კარპიონის და მარკო ריჩის ნამუშევრები ქმნიან მხატვრული გამოხატულების მდიდარ ქსოვილს, რომელიც წარმოაჩენს იმ მდიდრულებას, ელეგანტურობასა და გამორჩეულ სინათლეს, რაც ვენეციურ ხელოვნებას ახასიათებს. ფონდი ასევე იღებს თანამედროვე ხმებსაც, ევგენიო და ვენეციის ნამუშევრები კი მის მფლობელობაში არსებულ ქსოვილს თანამედროვე განზომილებას სძენს.

ცოცხალი კულტურული ჰაბი

Fondazione Querini Stampalia ბევრად მეტია, ვიდრე უბრალოდ ხელოვნების მუზეუმი; იგი არის ცოცხალი კულტურული ჰაბი, რომელიც ღრმად არის ჩაშენებული ვენეციის ცხოვრების ქსოვილში. Fondazione Querini Stampalia-ს ბიბლიოთეკა, ერთ-ერთი ყველაზე ლამაზი საჯარო ბიბლიოთეკა ვენეციაში, ფონდის ინტელექტუალური მისწრაფებების დასტურია. გასაკვირია, რომ იგი კვირა დღესაც ღია რჩება — რაც იშვიათობაა ქალაქში, სადაც ბევრი დაწესებულება უქმე დღეებში იკეტება — რაც მას ფასდაუდებელ რესურსად აქცევს როგორც მეცნიერებისთვის, ისე წიგნის მოყვარულთათვის. ბიბლიოთეკა ინახავს წიგნებისა და დოკუმენტების უზარმაზარ კოლექციას, მათ შორის მნიშვნელოვან შემოწირულობებს ვენეციელი პოეტის, მარიო სტეფანის მსგელ ფიგურებზე.

გარდა მუდმივი კოლექციებისა და ბიბლიოთეკის სერვისებისა, ფონდი აქტიურად აფინანსებს თანამედროვე გამოფენებს, აკადემიურ კვლევებს, ცეკვის პერფორმანსებსა და საჯარო ლექციებს, რაც უზრუნველყოფს მის დინამიკურობას ვენეციის კულტურულ ლანდშაფტში. სწორედ ეს ერთგულება კონსერვაციისა და ინოვაციისადმი არის ის, რაც სხვებისგან გამოარჩევს Fondazione Querini Stampalia-ს — ადგილი, სადაც წარსული აყალიბებს აწმყოს, ხოლო მომავალი ხელოვნების მემკვიდრეობისადმი ღრმა პატივისცემით හැდგება. დღეს ინსტიტუტი აგრძელებს თავის მისიას და ხელოვნების ისტორიისა და თანამედროვე კულტურის შესახებ სხვადასხვა პერსპექტივების კვლევის გზით ხელს უწყობს შემოქმედებითობას, რაც უზრუნველყოფს, რომ ვენეცია დარჩეს მხატვრული შთაგონების საუკუერლოდ.