ხატულა/ავტორი
დაბადების ადგილი აიks-ენ-პროვანს, საფრანგეთი
პოლ სეზანის რევოლუციური ხედვა: ജീവിതსა და ხელოვნებას
პოლ სეზანი, 1839 წელს ექს-ენ-პროვანსში დაბადებული, უდიდესი ფიგურაა, რომელიც აკავშირებს იმპრესიონიზმის მომენტოებს კუბიზმისა და ფორმების ფრაგმენტაციას. მისი გზა არ იყო სწრაფი აღიარებით; ეს იყო ნელი, მხატვრული გამოკვლევის პროცესი, რომელიც χαρακτηρίζεται თვითშფოთვითა და კრიტიკული უარყოფით, რაც საბოლოო ჯამში ხელოვნების თანამედროვე ისტორიას შეცვლითი მემკვიდრეობითი ქონება დაუტოვა. დაბადებული მდიდარ ოჯახში – მისი მამის თავდაპირველი პროფესია შლაპის დამზადებელი იყო, რომელიც მოგვიანებით ბანკირი გახდა – სეზანს უჩვეულო ფინანსური სტაბილურობა ჰქონდა მომავალ მხატვრებს შორის, რაც საშუალებას აძლევდა, მიეძღვნა თავის 열정에 კომერციული წარმატების დაუყოვნებლივი ზეწოლის გარეშე. თუმცა თავდაპირველად მამის амбиций تحت تاثیر قرار گرفته بود და იურიდიულ კარიერას სწავლობდა, მხატვრული გამოხატვის მოტივაცია ძალიან ძლიერი იყო და მან 결국 قانون studiyas დატოვა ζωγραφικής გასაგრძელებლად, გადაწყვეტილება, რომელიც მის ცხოვრებას განსაზღვრავდა. ადრეულმა გავლენებმა მოიცვა რომანტიზმი, რომელიც ახალგაზრდობაში იყო პოპულარული, და ბარიზონის სკოლის ლანდშაფტისადმი ერთგვანება, მაგრამ სწორედ პოლ გაგენი და ჟორჟ სეურატთან შეხვედრების შედეგად, მათი ინოვატორული მიდგომებით ფერებსა და ფორმებთან დაკავშირებით, სეზანი დაიწყო საკუთარი გამომისიერი გზის გაკეთება.
სიბნელედან სტრუქტურამდე: სტილის ევოლუცია
სეზანის ადრეულმა ნამუშევრებმა ხშირად ასახა დრამატული, ემოციურად φορτισμένη თემები, რომლებიც χαρακτηρίζდნენ რომანტიკოსებს – σκούρα παλέτα და გამოხატვითი ბੁਰცულაცია აკავშირებდა მის ტილოებს. თუმცა, ეს პირვანდელი ფაზა მხოლოდ საფეხური იყო უფრო ანალიტიკური და გამანათლებლოვანი მიდგომისაკენ. იმპრესიონისტების მსგავსად, რომელიც უპირატესობას ანიჭებდა φωτός მომენტოების აღებას, სეზანი მისიაზე вышла, რომ გაეგო და წარმოედგინა საგნების საფუძველი. ის არ ცდილობდა მხოლოდ იმას, რაც ხედავდა, არამედ იმასაც, თუ როგორ აღიქვამდა რეალობას შემადგენელი ძირითად ფორმებს. ამან გამოიწვია ბუნებრივი ფორმების მათი გეომეტრიული ექვივალენტებად დაშლა – კონუსები, ცილინდრები, სფეროები – წინასწარ განსაზღვრა კუბისტური რევოლუციის δεκαετίες πριν από την υλοποίησή του. მისი ტექნიკა χαρακτηρίζება პატარა, επαναλαμβανόμενες ბურცულაციებით, რომლებიც ფრთხილად στρώνονται კომპლექსური ფერის და ტექსტურის ველების შესაქმნელად, რაც ადრე არნახული სიმტკიცე და სიღრმე ქმნის. ის ინტერესი არ ჰქონდა ილუზიურ სივრცესთან; უფრო ხშირად წარმოადგენდა საგნებს რამდენიმე перспекტივიდან ერთდროულად, რაც ეწვევა ტრადიციული перспективыის ტრადიციულ შეხედვებებს და აიძულებს მაყურელს აქტიურად ჩარეθεί მის კომპოზიციებში. ეს ਜਾਣबूझով დეფორმაცია არ იყო შემთხვევით, არამედ ფორმის უფრო πλήρης გაგების გადაცემის მცელობა, რომელიც აღწერს არა მხოლოდ დროს ერთ მომენტს, არამედ აღქმის სინთეზს.
ლანდშაფტები, ნატურმორტი და ადამიანის ფორმა: ძირითადი ნაშრომები და პერიოდული თემები
სეზანის ოქროსფერი მრავალფეროვანია, მოიცავს ლანდშაფტებს, ნატურმორტებს, портреты და батэрების պատკრებებს, მაგრამ ყველა მათგანი გაერთიანებულია ფორმის მიდგომით და ფერით. Jas de Bouffan-ის ტბა, რომელიც 1880 წელს იყო შესრულებული, წარმოადგენს მისი ლანდშაფტის ნაწილს, სადაც ის აჩვენებს ფორმებისა და ტონების ყურადღებითი განლაგების საშუალებით ბუნების არსს. ემილ ზოლას портрет, რომელიც 1866 წელს შეიქმნა, გამოავლენს მისი განვითარებული სტილისა და მისი ახლო მეგობარი და თანამედროველი მწერლის ინტელექტუალური ინტენსივობის შესახებაც. მისი ნატურმორტები, სადაც ხილი და სამზარეულო ინვენტარია მოიცული, არ არის მხოლოდ საგნების აღწერა, არამედ ოდის, φωτός და სივრცეობრივი ურთიერთქმედების შესწავლა. Mont Sainte-Victoire სერია გახდა obsesia სეზანისთვის, პერიოდული თემა, რომელიც საშუალებას აძლევდა ფორმებისა და перспективыის unrelenting გამოკვლევა δεκαετίες 동안. ეს ტილოები არ არის უბრალოდ მთასთან დაკავშირებული պատկერებები; ისინი სიღრმის, ოდისა და φωτός და σκιάς ურთიერთქმედების შესწავლის შესწავლაა. ბოლოს, მისი батэрების სერია, რომელიც აღწერს ადამიანის ფორმას იდილურ ლანდშაფტებში, წარმოადგენს ადამიანური ფორმისა და ბუნებას შორის კავშირის βαθაკი გამოკვლევას, ხშირად განთქმულია დროის გადინებით და წყნარ ధ్యానთან.
ინოვაციით გაფორმებული მემკვიდრეობა: სეზანის გავლენა თანამედროვე ხელოვნებაზე
პოლ სეზანის გავლენა მომავალ თაობათა მხატვრებზე საუცხოოა. მას ფართოდ ეკუთვნება "თანამედროვე ხელოვნების მამა" მისი გამანათლებლოვანი წვლილისთვის პიქტორული ენის, რომელიც უწინასწარმეტყველებდა 20-ე საუკუნის ძირითად მხატვრულ მოძრაობებს. პაბლო פיקאסო და ჟორჟ ბრაკი βαθιά ვალდებული იყვნენ სეზანის გეომეტრიული ფორმების და მულტიპერსპექტივის აქცენტზე, რაც კუბიზმის ცენტრალური პრინციპები გახდა. მისი ფერის смелое გამოყენება ასევე მოუწოდა Fauvist მოძრაობას, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ენრი მათისი, რომელიც მიიღო ζωηρά, μη φυσικά χρώματα. 심지어 сюрреалистыც იპოვნეს რეზონანსი სეზანის субъективური აღქმისა და ფსიქოლოგიური სიღრმის შესწავლისას. კონკრეტულ მოძრაობებთან შედარებით, სეზანის მხატვრის προσωπული ხედვისადმი და ტრადიციული აკადემიური შეზღუდვების უარყოფა განათხოვნა მხატვრების თაობები ახალი გამოხატვის ფორმების შესაქმნელად. მან გამოუცხადა წარმომადგენლობის განსაზღვრება, ყურადღება გადარიცხა რეალობის გამეორებასთან შედარ
მუზეუმი
გამოფენილია შემდეგ ადგილზე: ოსლო, ნორვეგია
მემორიალური სინათლე: ნორვეგიის ეროვნული გალერეის მარადიული სულისკვეთება
უკანასკნელ ას და ნახევარ საუკუნეზე მეტი ხნის განმავლობაში, ეროვნულმა გალერეამ (Nasjonalgalleriet) იდგა ნორვეგიის ხელოვნების უპირველესი საცავად, სინათლის შუქურა, რომელიც ქვეყნის კულტურულ იდენტობას ანათებდა და მის ადგილს უფრო ფართო ევროპულ კონტექსტში წარმოადგენდა. მიუხედავად იმისა, რომ ახლა ინტეგრირებულია ოსლოს ცოცხალ ნავსადგომზე მდებარე ახალ ეროვნულ მუზეუმში, Nasjonalgalleriet-ის მემკვიდრეობა ღრმად რეზონირებს, ფორმირებს ჩვენს გაგებას XIX და XX საუკუნეების ნორვეგიული ხელოვნებისა და ამავე დროს წარმოადგენს ოსტატური საერთაშორისო შედევრით აღსავსეს კოლექციას. ამ ინსტიტუტის ისტორია არის განვითარებისა, ადაპტაციის და სამხატვრო მემკვიდრეობის შენარჩუნებისადმი უნაკლებო მიძღვნილი ერთგულების ისტორია. 1842 წელს დაფუძნდა, თავდაპირველად მეფეობის სასახლის ფარგლებში, მუზეუმმა სწრაფად გადააჭარა თავისი პირვანდელი სივრცე, რაც აუცილებლობდა სპეციალური შენობის მშენებლობას, რომელიც ჰაინრიხ ერნსტმა და ადოლფ შირმერმა 1882 წელს შექმნეს. ეს სტრუქტურა, ასი წლის განმავლობაში, არ იყო მხოლოდ ხელოვნების კონტეინერი, არამედ კულტურული ღირებულება, ნორვეგიის მზარდი მხატვრული სიმწიფის სიმბოლო. ქვებზე ჩაბუდებული ემოციები თაობების შემოქმედებითი ძიებების მოწმეებს წარმოადგენდნენ.
ნორვეგიული გამოხატულების გული: მუნკი და მის ფარგლებს გარეთ
Nasjonalgalleriet-ის იდენტობის ცენტრში არის ედვარდ მუნქის ნამუშევრების უნიკალური კოლექცია. ყვილის მრავალ ვერსიასთან პირდაპირი შეხვედრა, ალბათ თანამედროვე ხელოვნების ყველაზე გამორჩეული იმიჯი, არის ეგზისტენციალური შფოთვის უშუალო გამოხატულება, რომელიც აგრძელებს მსოფლიოს მაყურებლების აღტაცებას და შეწუხებას. ეს მხოლოდ ერთი სურათი არ არის; ეს არის პირველყოფილი ტირილი, რომელიც ადამიანის ფსიქიკის დერეფნებში ისმის. მაგრამ მუნქის არსებობა ერთდროულად გადამწყვეტია და აჭარბებს მასტერპისს. მუზეუმის ჰოლდინგები უნიკალურ ინფორმაციას გვთავაზობს მის შემოქმედებით განვითარებაზე, წარმოადგენს მისი ტექნიკის ნიუანსებს და ემოციური სიღრმის ჩამოყალიბებას. თუმცა მუნქის გარშემო არის ნორვეგიული ხელოვნების მდიდარი ქსელი. გალერეამ მხატვრები გააძლიერა იოჰან კრისტიან დალი, რომლის რომანტიკულმა ლანდშაფტებმა აღაპარეს ნორვეგიის უდაბნოს სილამაზე, შთაგონება მოახდინა ბუნების ძალასთან თაყვანიშვილი. ერიკ ვერენსკიოლდის გამორჩეული სოფლის ცხოვრების აღმნიშვნელმა იнтиმური ჩანაწერები გააკეთა ნორვეგიის სულზე, ხოლო კრისტიან კროჰგის, ადოლფ ტიდემანის, ჰანს გუდეს, ჰარიეტ ბეკერის და ლარს იორდეს ფიგურებმა კიდევ უფრო გაამდიდრეს ეს მოთხრობა, თითოეულმა უნიკალური ხმა შეიტანა ნორვეგიული მხატვრული გამოხატვის გუნდში. ამ არტისტებმა არა მხოლოდ გარემომცველი სამყაროს დოკუმენტირება მოახდინეს; მათ ფუნჯის და ფერის საშუალებით ეროვნული იდენტობა შექმნეს, ვიზუალური ენა წარმოქმნეს, რომელიც ნორვეგიელების არსებობის გულს ესაუბრებოდა.
ევროპასთან დიალოგი: საერთაშორისო ხედვები
Nasjonalgalleriet არ იყო მხოლოდ საშინაო ტალანტებზე ორიენტირებული. საერთაშორისო ტენდენციების ჩართვის მნიშვნელობის აღიარებით, მუზეუმმა შეაგროვა ევროპული ნახატების მრავალფეროვანი კოლექცია საუკუნეების განმავლობაში. ელ გრეკოს სულიერი ინტენსივობანდან და ლუკას კრანაჰ უფროსის ზუსტი დეტალებიდან, კლოდ მონეს, პოლ სეზანისა და პაბლო პიკასოს რევოლუციურ ხედვებამდე, გალერეამ ნორვეგიელი მხატვრებისა და კონტინენტის თანამშრომლებელთა შორის დიალოგი გააძლიერა. ეს გავლენების ურთიერთქმედება გადამწყვეტია ნორვეგიული ხელოვნების განვითარებისთვის; ის არ შეიქმნა იზოლაციაში, არამედ მხატვრული გაცვლითის დინამიკურ ქსელში. დაფიქრდით მანეს მადამ მანე კონსერვატორიაში, რომელიც იმპრესიონიზმის გარდამავალი მომენტებისა და რბილი სინათლის ტესტამენტია, ან დელაკროას პიეტას ღრმა ემოციური წონა. ეს ნამუშევები არ იყო მხოლოდ გამოფენილი; ისინი წარდგენილი იყვნენ ნორვეგიელი მასტერების პარტნიორებად, რაც ემატებოდა ვიზიტორის გაგებას ორივე მხატვრის შესახებ. იულიუს მიდელთუნის სკულპტურების ჩართვა კიდევ უფრო გაამდიდრა მუზეუმის ფარგლები, წარმოადგენს ნორვეგიის სამგანზომილებიანი ხელოვნების წვლილებს და ამავე დროს აძლიერებს მის ყოვლისმომცველ კოლექციას.
ანტიკური ხმები: პაუსის კოლექცია
Nasjonalgalleriet-ს განსაკუთრებული მნიშვნელობა მხოლოდ მისი სიგანე არ არის, არამედ სიღრმე - განსაკუთრებით პაუსის კოლექციის სახით. ეს შესანიშნავი ასამბლეა, ჩრდილოეთ ევროპაში უძველესი ანტიკური ხანის ერთ-ერთი უდიდესი კოლექცია, წარმოადგენს მომხიობლობით შეხედულებას სამხატვრო ტრადიციებზე, რომლებიც გამოფენილ ნამუშევებს წინ უძღოდა და მათზე გავლენა მოახდინა. წარმოიდგინეთ ძველი ბერძნული ქოთნები მუნქის ნახატებთან ერთად - ხელოვნების ფესვებთან შეხება. ამ ანტიკური არტეფაქტების არსებობა ხელოვნების მარადიულ ძალას ხაზს უსვამს დროს გასცდეს და ჩვენს კავშირს წარსულის ცივილიზაციებთან აკავშირებს. ეს არის მუზეუმის მიძღვნილი ერთგულების ტესტამენტი კონტექსტის მოწოდებასა და სამხატვრო გამოხატვის ისტორიული ფესვების უფრო ღრმა გაფასების ხელშეწყობას, რაც გვახსენებს, რომ ყოველი მხატვარი წინაშე მდგომი საფუძველის მშენებელია.
ახალი თავი: ეროვნული მუზეუმი
მიუხედავად იმისა, რომ Nasjonalgalleriet-ის ორიგინალური შენობა აღ