Papierformaat

Gids voor studentenkunst

Piëta

Naam Klas Datum

Annibale Carracci, Piëta (1599), Paleis van Capodimonte. Publiek domein Bekijk dit doek onder bewegend licht: de tekening, de ware kleur onder de vernis, het pure pigment

De feiten

Kunstenaar
Annibale Carracci topimpressionists.com/nl/artists/annibale-carracci_nl/
Geboortedatum en -overlijden kunstenaar
1560 – 1609
Geschilderd
1599
Afmetingen origineel werk
156 x 149 cm
Beweging
Barok Dramatic, theatrical pictures using deep shadow and strong diagonals to pull you into the action.
Periode
Renaissance
Gehouden in
Paleis van Capodimonte topimpressionists.com/nl/museums/paleis-van-capodimonte-napoli_nl/
Artistic style
Realisme, Barok
Influences
Rafael
Notable elements or techniques
Dramatic belichting, Emotionele diepte
Subject of theme
Lamentatie van Christus

In context

Piëta — Annibale Carracci

Wat zijn de afmetingen?

Het origineel heeft de afmetingen 156 × 149 cm (hoogte × breedte), hier afgebeeld naast een volwassene van gemiddelde lengte.

Wanneer is dit geschilderd?

  1. 1560
  2. 1570
  3. 1580
  4. 1590
  5. 1600
  6. 1610

Bovenste rij: de jaren. Onderste rij: de leeftijd van de kunstenaar aan het begin en het einde van elke periode — 0 bij de geboorte, 49 bij het overlijden.

Geschilderd toen de kunstenaar 39 jaar oud was. De kunstenaar werd 49 jaar oud. 64 van de 103 gedateerde werken van deze kunstenaar in onze catalogus zijn eerder gemaakt.

Shaded: het leven van Annibale Carracci (1560–1609) ▲ dit werk, 1599 elk gedateerd schilderij, decennium voor decennium

Eerste werken: tot 1590 Belangrijkste werkjaren: 1590–1602 Late werken: vanaf 1602

Deze drie periodes verdelen de werken in deze catalogus in een eerste kwart, een middelste helft en een laatste kwart. Ze vormen niet het volledige oeuvre van de kunstenaar: een dunne periode kan duiden op een hiaat in de verslaglegging in plaats van op een rustige fase. Dezelfde jaren, waarin het leven van de kunstenaar is verweven

Vergelijkbare werken

Kies een van de bovenstaande werken: noem twee overeenkomsten met dit werk en één verschil.

Meer werken om naast dit werk te plaatsen: topimpressionists.com/nl/art/similar/annibale-carracci-pieta-8DNVYG-nl/

Kleurenpalet

Gemeten op basis van de afbeelding

    Hoofdkleur

    Zwart #1b120f

    Gecatalogiseerd palet

    • #1B120F
    • #3C2925
    • #A79386
    • #74534A

    Deze kleuren binnen het volledige palet van de kunstenaar Vind andere schilderijen op kleur

    Palet
    Aardse tinten De dominante kleurfamilie in de afbeelding.
    Naam hoofdkleur
    Zwart
    Intensiteit
    Monochroom De mate van verzadiging en variatie in de kleuren, variërend van een enkele ingetogen tint tot vele heldere kleuren.
    Contrast
    Verklaring De mate waarin de kleuren in helderheid en verzadiging variëren over het gehele kunstwerk.
    Harmonie
    Grote kleurconsistentie De mate waarin de kleuren samensmelten, van contrasterend tot volledig harmonieus.
    Helderheid
    Diepe schaduw Hoe licht of donker het beeld in zijn geheel oogt, van diepe schaduw tot helder hoogtepunt.
    Verzadiging
    Gedempt Hoe puur en krachtig de kleuren zijn, van bijna grijs tot volledig levendig.

    Waar ter wereld wordt naar dit schilderij gekeken?

    • minder dan 1%
    • 1–3%
    • 3–8%
    • 8–20%
    • 20% en meer
    Dit schilderij alleen heeft te weinig geregistreerde bezoekers om in kaart te brengen, dus de plaat toont elk werk van Annibale Carracci over de afgelopen twaalf maanden — in totaal 21 landen. Waar deze cijfers vandaan komen

    De tien belangrijkste landen

    1. 1 China 42,8%
    2. 2 Duitsland 10,7%
    3. 3 Hongkong 9,8%
    4. 4 Verenigde Staten van Amerika 8,4%
    5. 5 Singapore 6,0%
    6. 6 Spanje 5,6%
    7. 7 Italië 2,8%
    8. 8 Roemenië 2,8%
    9. 9 Denemarken 1,9%
    10. 10 Frankrijk 1,4%
    11. · 11 andere landen 7,8%

    Zoek de drie donkerste landen op de kaart. Bevindt het museum waar dit schilderij wordt bewaard zich in een van deze landen? Noteer één reden waarom mensen van ver zouden kunnen komen om het te bekijken.

    De 20 meest bekeken werken van Annibale Carracci

    1. 1 De keuze van Heracles, 1596 11,4%
    2. 2 Rivierelandschap, 1589 2,9%
    3. 3 Venus with a Satyr and Cupids, 1588 2,9%
    4. 4 Hercules at the Crossroads, 1596 2,9%
    5. 5 Triumph of Bacchus and Ariadne, 1597 2,9%
    6. 6 The Galleria Farnese, 1597 2,9%
    7. 7 Two Children Teasing a Cat, 1588 2,4%
    8. 8 The Temptation of St Anthony Abbot, 1597 2,4%
    9. 9 The Holy Family with the Infant Saint John the Baptist 2,4%
    10. 10 Domine quo vadis 2,4%
    11. 11 Mocking of Christ, 1596 2,0%
    12. 12 De Begrafenis van Christus, 1595 2,0%
    13. 13 Piëta, 1599 dit schilderij 2,0%
    14. 14 Christ and the Woman of Samaria, 1609 1,6%
    15. 15 The Martyrdom of St Stephen, 1603 1,6%
    16. 16 De Steening van Sint-Stevin, 1603 1,6%
    17. 17 The Cyclops Polyphemus, 1595 1,6%
    18. 18 Landscape and Figures 1,6%
    19. 19 Atlante 1,6%
    20. 20 Rest on Flight into Egypt, 1604 1,2%

    Samen maken deze werken 52,3% uit van alle aandacht die de schilderijen van deze kunstenaar in de afgelopen twaalf maanden hebben gekregen. De catalogus bevat 196 werken van deze kunstenaar, waarvan 97 minstens één keer zijn bekeken. Dit schilderij staat op de 13 plaats, met 2,0% van die aandacht. Hetzelfde geldt voor elke maand

    Staven meten aandacht, niet kwaliteit. Kies het werk bovenaan en dit werk: noem één ding dat een schilderij beroemd zou kunnen maken, los van hoe goed het geschilderd is.

    Over dit kunstwerk

    Piëta — Annibale Carracci

    De Pietà door Annibale Carracci: Een Barok Meesterwerk van Verdriet en Aanbidding

    Titel: De Pietà

    Artiest: Annibale Carracci

    Datum: 1599

    Medium: Olie op Doek

    Afmetingen: 156 x 149 cm

    Locatie: Museo di Capodimonte, Napels, Italië

    Onderwerp en Samenstelling

    Annibale Carracci’s “De Pietà”, geschilderd in 1599, is een aangrijpend beeld van het Lamentatie van Christus. Het kunstwerk portretteert Maria die Jezus omhelst na zijn kruisiging, omringd door twee engelen en een andere figuur die waarschijnlijk hulp biedt bij de begrafenisvoorbereidingen. De samenstelling wordt zorgvuldig gestructureerd rond een piramidale vorm, waarbij Maria bovenaan staat, waardoor haar centrale rol in deze scène van diepe rouw wordt benadrukt. Carracci gebruikt kunstzinnig een gebogen nis om de figuren in te kaderen, waardoor een gevoel van afgesloten ruimte en ernst ontstaat. Het totale effect is één van intense emotionele diepte en stille contemplatie.

    Stijl en Techniek: Een Mengeling van Invloeden

    De “Pietà” illustreert de Barok stijl, gekenmerkt door dramatische belichting, verhoogde emotie en een focus op realisme. Carracci mengt meesterlijk elementen uit verschillende kunsttradities. Hij haalt inspiratie op uit renaissanceschilders zoals Rafaël en Andrea del Sarto, wat zichtbaar is in de gracieuze vormen en geïdealiseerde trekken van de figuren. Tegelijkertijd neemt hij het rijke kleurenpalet en de atmosferische effecten van venetiaanse schilders aan zoals Titiaan. Het kunstwerk laat Carracci’s zorgvuldige techniek zien – het laag voor laag aanbrengen en mengen van olieverf om vloeiende overgangen te bereiken en een gevoel van volume, waardoor het kunstwerk nog meer impact krijgt.

    Historische Context en Symbolisme

    Het werk werd gecreëerd tijdens de Contrareformatieperiode, wat een reflectie is op de katholieke kerk’s nadruk op het oproepen van religieuze emotie door kunst. Het onderwerp – Maria die huilt over haar zoon – resoneert met thema's als verdriet, verlies en aanbidding, bedoeld om wijdwijven bij kijkers te inspireren. Carracci’s werk bouwt voort op eerdere afbeeldingen van de Pietà, vooral Michelangelo’s iconische sculptuur, terwijl hij zijn eigen unieke stijlvoorwerpen introduceert. De aanwezigheid van engelen voegt een laag spirituele troost toe aan de verdrietige scène. Symbolisch vertegenwoordigt het kunstwerk niet alleen het lijden van Maria maar ook de universele menselijke ervaring van verlies en de blijvende kracht van geloof.

    Emotionele Impact en Erfgoed

    Carracci’s “De Pietà” staat bekend om zijn vermogen om diepe emotie op het publiek te roepen. Maria’s gezicht, geëtst met verdriet en compassie, is bijzonder indrukwekkend. Het kunstwerk gaat verder dan een eenvoudige religieuze afbeelding; het wordt een krachtige meditatie over menselijk lijden en de troost van geloof. Ondanks dat het kunstwerk eeuwen geleden werd gemaakt blijft het relevant vandaag de dag vanwege zijn tijdloze thema’s. Het staat als een bewijs van Carracci’s artistieke genialiteit en zijn vermogen om essentie van emotie te vatten door middel van schilderkunst, waardoor het kunstwerk nog steeds fascineert kunstliefhebbers en contemplatie inspireert.

    Kunstenaar en museum

    Kunstenaar

    Annibale Carracci

    Geboren in Bologna, Italië

    Early Life and the Bolognese Roots

    Annibale Carracci, geboren op 3 november 1560 in Bologna, kwam uit een familie die diep geworteld was in de kunsttraditie. Zijn eerste training vond waarschijnlijk plaats binnen het warme nest van zijn familiewerkplaats, waar hij de basis legde voor een carrière die de kunstwereld in Italië radicaal zou veranderen. Bologna was op dat moment een levendige broedplaats van intellectuele en artistieke ontluiking, maar voelde toch wat afstandelijk ten opzichte van de dominante stromingen die uit Rome en Venetië voortkwamen. Deze gevoelens van provincialisme voedden bij een groep jonge kunstenaars – Annibale, zijn broer Agostino en neef Ludovico – de drang om een nieuwe weg te vinden, een pad dat de Italiaanse kunst zou hervitaliseren door zich te wenden tot de meesters van de Gouden Eeuw, terwijl ze tegelijkertijd een meer naturalistische benadering omarmden.

    In 1582 verwees deze ambitie in het leven van de Accademia degli Incamminati, aanvankelijk bekend als de Academy of the Desiderosi. Dit was niet alleen een atelier; het was een broedselkamer voor artistische innovatie, een ruimte gewijd aan rigoureuze levensnaalden, levendige discussies en een gezamenlijke zoektocht naar artistieke excellentie. De naam van de academie zelf – de “Progressives” – verraadde hun bedoeling: verder te gaan dan de stijfheid van het Manierisme en een nieuwe koers in te slaan naar een meer genuanceerde, emotioneel resonerende vorm van expressie. De Incamminati werd een model voor kunstacademies in heel Europa, waarbij nadruk werd gelegd op observatie vanuit het leven als hoeksteen van artistieke training.

    A Synthesis of Styles and Influences

    Carracci’s artistieke visie was niet ontstaan uit het niets; hij was zorgvuldig geconstrueerd door een diepe betrokkenheid bij de nalatenschappen van voorgangers. Hij bezat een buitengewone vaardigheid om verschillende invloeden te synthetiseren, waardoor een stijl ontstond die zowel diep geworteld was in traditie als opvallend origineel. Hij bewonderde de helderheid van lijn en compositie die te vinden was in het werk van Raphael en Andrea del Sarto, en streefde ernaar om hun gratie en harmonie na te bootsen. Tegelijkertijd herkende hij echter ook de kracht van kleur en atmosferische effecten die door Venetiaanse schilders zoals Titiaan werden gepromoot, waardoor zijn eigen werk een levendige uitstraling kreeg en emotionele diepte.

    De invloed van Correggio was bijzonder groot, zichtbaar in Carracci’s dynamische composities en illusie technieken – vooral in de fresco’s die hij schilderde voor het Palazzo Farnese. Hij kopieerde deze meesters niet simpelweg; hij absorbeerde hun sterktes en vormde ze om tot iets nieuws. Deze eclectische mix werd de kenmerkende uitstraling van de Bolognese School, een belangrijke tak van de Barok kunst die zowel klassieke idealen als naturalistische observatie benadrukte. Carracci’s genialiteit lag in zijn vermogen om deze tegenstellingen te verenigen, waardoor een harmonieus geheel ontstond dat zowel intellectuele rigoureusheid als emotionele kracht uitstraalde.

    The Roman Triumph: Palazzo Farnese and Beyond

    De uitnodiging om de fresco’s voor het Palazzo Farnese in Rome te schilderen markeerde een cruciale mijlpaal in Carracci’s carrière. Deze monumentale opdracht – een uitgebreide fresco cyclus die scènes uit de mythologie weergaf – bood hem een ongekende kans om zijn artistieke behendigheid te laten zien en zijn reputatie op grote schaal te vestigen. De Triumph of Bacchus and Ariadne, waarschijnlijk zijn meesterwerk, is een adembenemend voorbeeld van illusie techniek, dynamische compositie en levendige kleur. De fresco’s lijken de grenzen tussen schilderkunst en realiteit te vervagen, waardoor de toeschouwer wordt uitgenodigd in een wereld van mythologische grandeur.

    Naast The Triumph, werkte Carracci ook aan The Loves of the Gods bij het Palazzo Farnese, waarbij hij verder onderzoek deed naar thema’s als mythologie en liefde met behulp van klassieke idealisme en scherpe observatie. Deze werken waren niet alleen decoratief; ze waren een verklaring van de kracht van kunst om de menselijke geest te verheffen en de schoonheid van de natuur te vieren. Zijn succes in Rome verstevigde zijn positie als een van de toonaangevende kunstenaars van zijn tijd, waardoor een stroom van opdrachten werd aangetrokken en generaties schilders werden beïnvloed.

    Legacy and Historical Significance

    Annibale Carracci’s impact op de kunstgeschiedenis is onmiskenbaar. Hij speelde een cruciale rol bij het overbruggen van de kloof tussen de Gouden Eeuw en de Barok periode, waarbij hij de stijfheid van het Manierisme verliet om een meer dynamische, emotioneel geladen esthetiek te bevorderen. Zijn nadruk op naturalisme – op figuren die werden afgebeeld met anatomische nauwkeurigheid en psychologische diepgang – legde de basis voor kunstenaars als Caravaggio, die de Italiaanse schilderkunst verder revolutioneerden met hun dramatische gebruik van licht en schaduw.

    De Accademia degli Incamminati, opgericht door Carracci en zijn collega’s, diende als een model voor kunstacademies in heel Europa, waarbij artistieke training werd gepromoot gebaseerd op observatie en klassieke principes. Zijn fresco’s bij het Palazzo Farnese blijven iconische voorbeelden van Barok illusie en artistieke grandeur, die nog steeds bewondering en inspiratie oproepen eeuwen na hun creatie. De collectieve nalatenschap van de Carracci familie – Annibale, Agostino en Ludovico – is een voorbeeld van profunde innovatie en blijvende invloed, waardoor Bologna een belangrijke centrum werd voor artistieke creativiteit.

    Museum

    Paleis van Capodimonte

    Te zien in Napoli, Italië

    A Regal Ascent: Unveiling the Palace of Capodimonte

    Perched dramatically atop Naples’ volcanic Capodimonte hill, the Royal Palace of Capodimonte isn't merely a museum; it’s a living chronicle of Italy’s artistic and royal evolution. Initially conceived as a modest hunting lodge by King Charles VII in 1738, this opulent residence blossomed into one of Europe’s most significant repositories of art and architectural grandeur – a testament to the enduring power of patronage and the vibrant spirit of Neapolitan creativity. Stepping through its grand doors is akin to traversing centuries, immersing oneself within the evolving tastes and ambitions of Neapolitan royalty, reflecting both the city's artistic heritage and its complex political narrative. The palace’s very existence speaks to a desire for grandeur, a statement of power rooted in the fertile volcanic soil beneath its foundations.

    The palace’s extraordinary collection stems from two interwoven legacies: the illustrious Farnese Collection and the distinctive artistic voice cultivated within Naples itself. The Farnese legacy, bequeathed by Elisabetta Farnese, Charles VII’s mother, brought with it a breathtaking array of classical sculptures – Roman relics that formed the foundation for the palace’s burgeoning art holdings. These ancient stones, imbued with the echoes of empires past, provided a grounding in classical ideals, shaping the palace's aesthetic direction. Imagine the impact of these weathered marble figures, transported from forgotten temples and tombs, as they influenced the design choices of the Bourbon architects. Simultaneously, Naples nurtured its own school of painting, producing artists who developed a uniquely dramatic and emotionally charged style. Figures like Caravaggio, whose revolutionary use of light and shadow profoundly influenced generations of painters, Titian, renowned for his opulent color palettes and masterful compositions, and Luca Giordano, the leading figure of the Neapolitan Baroque, all contributed to this distinctive artistic identity. The palace’s walls resonate with their genius, offering a tangible connection to Italy's most celebrated masters – a vibrant tapestry woven from Roman antiquity and Neapolitan passion.

    A Symphony of Styles: Architecture and Decorative Arts

    Architecturally, Capodimonte is a captivating story in itself – a harmonious blend of Neoclassical elegance interwoven with Baroque grandeur. Designed by Giovanni Antonio Medrano and Antonio Canevari, the palace’s façade reflects this duality, projecting an image of power and sophistication while retaining echoes of the dramatic flair characteristic of the Baroque period. The exterior presents a formidable presence: imposing columns, intricate detailing, and a sense of restrained formality balanced against swirling ornamentation. Beyond the magnificent salons lies a world of exquisite detail: royal apartments adorned with opulent stucco work depicting scenes from mythology and history, lavishly decorated with gilded mirrors, intricate tapestries, and richly colored marble floors. The sheer scale of these embellishments speaks to the immense wealth and ambition of the Bourbon court – a deliberate attempt to rival the palaces of Versailles and Madrid. Notice the subtle shifts in style; the rigid lines of the Neoclassical elements tempered by the exuberant curves and dramatic contrasts of the Baroque, creating a visual dialogue between tradition and innovation.

    Particular attention is given to the palace’s porcelain collections – a dazzling display of European craftsmanship spanning from delicate Meissen figurines, showcasing the influence of German artistry, to elaborate Sèvres dinner services, reflecting the refined taste and international connections of the Bourbon court. These collections offer a glimpse into the meticulous attention to detail and the pursuit of luxury that defined aristocratic life in 18th-century Italy. The palace’s gardens, too, are a masterpiece of landscape design, meticulously crafted to complement the architectural splendor within – a verdant expanse designed for both royal leisure and grand public spectacles. The carefully placed fountains, sculpted grottos, and geometrically arranged flowerbeds create an idyllic setting, mirroring the harmony sought by the Bourbon rulers.

    A Gallery of Giants: Collection Highlights

    Within Capodimonte's walls reside masterpieces that demand reverence. The collection highlights include Caravaggio’s intensely dramatic “Madonna and Child with St. Anthony and St. Roch,” a work brimming with emotional intensity and masterful use of chiaroscuro – the stark contrast between light and shadow that defines his style. Observe how he uses darkness to heighten the drama, drawing the viewer's eye to the central figures while enveloping the scene in an atmosphere of mystery. Titian’s “Glad to Be Back,” a vibrant depiction of the Venetian Doge, showcasing his signature opulent color palettes and masterful compositions, offers a glimpse into the courtly life of Venice. Luca Giordano’s breathtaking frescoes adorning the Royal Apartments – swirling narratives of mythological grandeur that exemplify the exuberance of the Neapolitan Baroque – are particularly captivating. These scenes are not merely decorative; they tell stories of power, piety, and human drama, rendered with an astonishing level of detail and dynamism. Furthermore, Artemisia Gentileschi's powerful depictions—often challenging conventional narratives of female roles—stand as a courageous assertion of female strength and resilience within a historically restrictive art world, offering a vital perspective on the era.

    The palace also houses an impressive collection of paintings by Marco de Gregorio, a Neapolitan painter known for his historical and mythological works. His style blends Italian pride with avant-garde influences, creating captivating scenes that reflect the spirit of Naples. Don't miss the opportunity to admire Francesco Netti’s captivating oil paintings of gladiators & ancient scenes – a testament to the enduring fascination with Roman history within Neapolitan art.

    A Living Legacy: Exhibitions and Beyond

    The Palace of Capodimonte transcends its role as a museum; it embodies Naples's artistic soul. Its unique blend of royal residence, expansive parkland, and unparalleled art collection creates an immersive experience that captivates visitors long after they depart. Today, the palace hosts seasonal exhibitions showcasing both classical masterpieces and cutting-edge contemporary art within its impressive galleries – ensuring that this historic landmark remains a vibrant center for cultural engagement. The Real Bosco, originally established as a royal hunting preserve, continues to flourish as a public space, hosting open-air concerts featuring classical music, seasonal exhibitions showcasing contemporary art, and theatrical performances. Wandering through its ancient trees—oaks, chestnut trees, pines, and cypresses—one appreciates the enduring connection between art, architecture, and nature – a visual metaphor for Naples’s rich cultural heritage, reflecting the harmonious balance sought by the Bourbon rulers. A visit to Capodimonte is not merely an artistic pilgrimage; it's a journey through the heart of Italian history and creativity.

    Lees meer op

    Online beschikbaar

    QR-code die linkt naar de downloadpagina van Piëta

    topimpressionists.com/nl/art/download/annibale-carracci-pieta-8DNVYG-nl/

    Bronvermelding voor dit kunstwerk

    MLA
    Carracci, Annibale. Piëta. 1599, Paleis van Capodimonte. https://topimpressionists.com/nl/art/annibale-carracci-pieta-8DNVYG-nl/
    APA
    Carracci, Annibale (1599). Piëta [Painting]. Paleis van Capodimonte. https://topimpressionists.com/nl/art/annibale-carracci-pieta-8DNVYG-nl/
    Chicago
    Annibale Carracci. Piëta. 1599. Paleis van Capodimonte. https://topimpressionists.com/nl/art/annibale-carracci-pieta-8DNVYG-nl/
    Harvard
    Carracci, Annibale (1599) Piëta. Paleis van Capodimonte. Available at: https://topimpressionists.com/nl/art/annibale-carracci-pieta-8DNVYG-nl/

    Bekijk het van dichtbij

    Piëta — Annibale Carracci

    Kijk eens goed

    Beantwoord de vragen in je eigen woorden. Er zijn hier geen foute antwoorden — alleen antwoorden die je kunt toelichten.

    1. Wat valt u als eerste op, en waarom?
    2. Welke kleuren of vormen bepalen de sfeer — en wat is die sfeer?
    3. Hoeveel gezichten kun je vinden? ____ (onze catalogus telt 3 — ben je het ermee eens?)
    4. In onze catalogus is dit werk geclassificeerd onder: piëtá, maria helena, jezus christus. Bent u het hiermee eens? Wat zou u toevoegen of weglaten?
    5. Kijk nog eens naar De keuze van Heracles (1596), eerder in deze gids. Noem twee overeenkomsten met dit werk en één verschil.

    Uw reactie

    Schrijf een korte paragraaf over dit kunstwerk aan de hand van de feiten uit de eerdere delen van deze gids en uw bovenstaande antwoorden.

    Vragen & Antwoorden

    Welk contrastniveau vertoont "Piëta" door Annibale Carracci?

    "Piëta" door Annibale Carracci vertoont een Verklaring contrast tussen de lichte en donkere partijen.

    Wie is de maker van "Piëta" en uit welk jaar stamt het werk?

    "Piëta" werd in 1599 gecreëerd door Annibale Carracci.

    Is "Piëta" door Annibale Carracci een bekend kunstwerk?

    Het populariteitsniveau dat is vastgelegd voor "Piëta" door Annibale Carracci is Iconisch.