Het Leven van August Cappelen
Hermann August Cappelen was een Noorse schilder, geboren in Skien, Noorwegen. Als zoon van Diderik von Cappelen en Margaret Noble Severine Henriette Løvenskiold kwam hij voort uit families met diepe wortels in de handel, het landeigendom, het ambtenarenapparaat en de politiek. Hij groeide op in Holden, een landgoed in Ulefoss in het Grenland-district van Telemark, en zou later zijn artistieke pad vervolgen in Düsseldorf. Daar volgde hij van 1846 tot 1850 de lessen landschapschilderkunst aan de Kunstakademie Düsseldorf onder de begeleiding van Johann Wilhelm Schirmer.
Zijn artistieke reis leidde hem tijdens verschillende studiereizen door de ruige schoonheid van Noorwegen, van de gemeente Lom in Gudbrandsdalen tot de spectaculaire gebieden van Sogn en Hardanger. In zijn composities bracht hij de ziel van de natuur tot leven; zijn doeken tonen weidse landschappen met dichte bossen, verstilde meren en kabbelende beken. Met een meesterlijk gebruik van diepe, mosgroene tinten en de monumentale vormen van bomen en bergen, wist hij de essentie van de natuur te vangen. Zijn meest vruchtbare periode beleefde hij tussen 1850 en 1852, een korte maar intense bloeiperiode die abrupt eindigde toen hij op 25-jarige leeftijd in Düsseldorf overleed aan maagkanker.
Beroemde Werken en Nalatenschap
Het artistieke erfgoed van Cappelen is vandaag de dag bewaard gebleven in prestigieuze collecties, waaronder het Nationaal Museum voor Kunst, Architectuur en Design. Zijn meesterwerken getuigen van een diepgaand begrip van licht en atmosfeer. Tot zijn meest opmerkelijke werken behoren:
- Kvernhus, 1850
- Utdøende urskog i uvær, 1851
- Morkne trær, 1851
- Tjern i tåke, 1851
- Foss i nedre Telemark, 1852
- Skogtjern i Nedre Telemark, 1852
- Svarttjern, 1852
- Møllefossen, 1852
- Utdøende urskog, 1852