Atelier — Gratis verzending wereldwijd — Levertijd 2–6 weken
      Henry Lørup, 1867 – 1898

      De 4 bekendste schilderijen van Henry Lørup

      Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino (1890) is het schilderij waar Henry Lørup het meest om bekendstaat; het maakt deel uit van de collectie van het Statens Museum for Kunst, Kopenhagen. Selvportræt (1890) en Palazzo Ferrante i Cività d'Antino (1890) maken het trio van meest geliefde doeken compleet. Onze catalogus bevat 4 werken van Henry Lørup. Hier zijn de 4 bekendste, inclusief het jaar, het museum en het verhaal achter elk canvas.

      Gerangschikt op basis van onze populariteitsscore, die de zoekopdrachten, bezoeken en bestellingen voor elk werk combineert. Bijgewerkt in november 2026. Elk schilderij op deze pagina kan worden besteld als een handgeschilderde oliereductie op linnen canvas, of als een fine art print, uitgevoerd in de door u gekozen afmeting.

      Portret van Henry Lørup
      Henry Lørup · 1867 – 1898
      Geboren · overleden
      1867 – 1898, Copenhagen
      Werken in onze catalogus
      4
      Meest bekend
      Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino (1890)
      Meeste werken in
      Statens Museum for Kunst

      De tien meest geliefde schilderijen van Henry Lørup

      Waar de doeken van Henry Lørup hangen

      Het museum met de meeste schilderijen op deze pagina.

      Museum Stad Werken van Henry Lørup Schilderijen uit deze lijst
      Statens Museum for Kunst, KopenhagenStatens Museum for Kunst Kopenhagen 4 Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino, Selvportræt, Palazzo Ferrante i Cività d'Antino

      De beroemdste doeken van Henry Lørup, jaar na jaar

      De gedateerde doeken van Henry Lørup beslaan hier slechts 2 jaar, van 1890 tot 1891: jaar na jaar.

      1. 1890
      2. 1890
        Selvportræt (1890) door Henry Lørup
        Canvas 2 van 4

        Selvportræt

        Leeftijd 23 · Statens Museum for Kunst
      3. 1890
      4. 1891

      De doeken van Henry Lørup, vraag voor vraag

      Waarom wordt Henry Lørup het meest herinnerd om welk canvas?Lees het antwoord

      Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino (1890), Statens Museum for Kunst, Kopenhagen. Selvportræt (1890) en Palazzo Ferrante i Cività d'Antino (1890) volgen.

      Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino: hoe oud was Henry Lørup toen dit werd geschilderd?Lees het antwoord

      Henry Lørup, geboren in 1867, was 23 jaar oud: Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino dateert uit 1890.

      Hoeveel schilderijen heeft Henry Lørup gemaakt?Lees het antwoord

      4 werken van Henry Lørup zijn opgenomen in onze catalogus, gedateerd van 1890 tot 1891.

      Waar hangen de beroemdste doeken van Henry Lørup tegenwoordig?Lees het antwoord

      Voornamelijk in Statens Museum for Kunst (Kopenhagen); de bovenstaande lijst vermeldt elk museum en de bijbehorende doeken.

      Wanneer schilderde Henry Lørup de beroemdste doeken?Lees het antwoord

      In 1890, die 3 van de 4 werken op deze pagina vertegenwoordigt, waaronder Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino.

      Welk beroemd canvas van Henry Lørup was het eerst, en welke was het laatst?Lees het antwoord

      Het oudste canvas hier is Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino (1890); het nieuwste is Maleren Harald Holm (1891).

      Welke schilderijen van Henry Lørup zijn in de collectie van het Statens Museum for Kunst?Lees het antwoord

      Het Statens Museum for Kunst, Kopenhagen herbergt 4 van de werken op deze pagina, waaronder Piger på vej til brønden efter vand ved middagstid. Cività d'Antino, Selvportræt en Palazzo Ferrante i Cività d'Antino.

      Waar kan ik een reproductie van een schilderij van Henry Lørup kopen?Lees het antwoord

      Ja. Elk schilderij op deze pagina kan via de eigen pagina worden besteld als een handgeschilderd olieverfreproductie, of als een fine art print, in de door u gekozen afmeting.

      Maak kennis met de schilder: Henry Lørup

      A Life Captured in Monochrome

      The brush moves across the canvas with a heavy, deliberate weight. In his 1891 portrait of Harald Holm, Henry Lørup strips away the distractions of color to focus on the raw presence of the subject. The scene is stark. A painter stands amidst potted plants, palette held in hand, rendered through thick impasto and a monochrome palette that emphasizes form over ornament. This is not a soft or romanticized view of the artist's life; it is a grounded, realist observation.

      Lørup’s own image appears in his Selvportræt, a work created between 1882 and 1898. Here, the technique remains focused on the physical reality of the moment. The artist presents himself with a certain severity, using light and shadow to define the space around him. There is no attempt to hide the labor behind the art.

      The Danish Realist

      Born in 1867, Lørup operated within the late 19th-century Danish art scene, a period marked by a tension between traditional romanticism and a new, more direct way of seeing. His work often reflects this shift toward a more somber, realistic sensibility. He avoids the flamboyant for the sake of the fundamental.

      His technical approach is characterized by:

      • The use of monochrome tones to create depth and mood.
      • A realist style that prioritizes the depiction of actual subjects, such as fellow painters or himself.
      • An impasto technique that gives texture and physical substance to the oil on canvas.

      Legacy in the Statens Museum for Kunst

      Though his life was short, ending in 1898, Lørup's contributions remain held within the permanent collections of major institutions. His works, such as the portrait of Harald Holm and his own self-portrait, are part of the Statens Museum for Kunst in Copenhagen. These pieces provide a window into the social and artistic dynamics of Denmark at the close of the century, capturing a moment where the artist's identity was being renegotiated through the very act of painting.