Het meest geliefde schilderij van William Salter is Sir Henry Murray (1837), dat hangt in het National Portrait Gallery, Londen. The Waterloo Banquet (1836) en Arthur Wellesley (1769–1852), 1st Duke of Wellington (1839) volgen daarna in de lijst met doeken die lezers het beste kennen. Onze catalogus bevat 88 werken van William Salter: hier zijn de 88 bekendste, elk met het jaartal, het museum en wat het werk zo bijzonder maakt.
Gerangschikt op basis van onze populariteitsscore, die de zoekopdrachten, bezoeken en bestellingen voor elk werk combineert. Bijgewerkt in oktober 2026. Elk schilderij op deze pagina kan worden besteld als een handgeschilderde oliereductie op linnen canvas, of als een fine art print, uitgevoerd in de door u gekozen afmeting.
This nineteenth-century portrait depicts Sir Henry Murray in a three-quarter profile view, presented from the waist up against a dark, atmospheric background. The subject is positioned slightly off-center, creating a sense of presence within the vertical composition. He is dressed in a military tunic of a vibrant, saturated red, which serves as the primary focal point of the work. The uniform is detailed with gold accents appearing on the epaulettes,…
The room is filled with the heavy scent of wax and old wood. Light spills from a large window, washing over a table crowded with the remnants of a celebration. Men in formal attire and women in delicate lace lean toward one another, their faces caught in the amber glow of a social ritual. A portrait of a man in military uniform watches from the wall, a silent witness to…
The painting depicts Arthur Wellesley, the 1st Duke of Wellington, positioned against a coastal landscape. He is shown from the waist up, oriented toward the viewer but with his gaze directed toward the distance. He wears a military uniform characterized by a high collar and a visible tie. A sword hangs at his side, and a second sword is positioned further back in the composition. The background consists of a…
This portrait by William Salter captures Don Miguel Ricardo de Alava. The work dates to about 1840. It presents the likeness of a man who navigated the turbulent currents of nineteenth-century politics and warfare. As a Spanish general and statesman, the subject occupied a position of significant weight, eventually serving as the Prime Minister of Spain in 1835.
De vier onderwerpen die het meest voorkomen op deze doeken, elk met zijn meest geliefde voorbeeld.
De 5 musea met de meeste schilderijen op deze pagina.
| Museum | Stad | Werken van William Salter | Schilderijen uit deze lijst |
|---|---|---|---|
 National Portrait Gallery |
Londen | 78 | Sir Henry Murray, Don Miguel Ricardo de Alava, Richard Egerton |
 National Maritime Museum |
Londen | 1 | Arthur Wellesley (1769–1852), 1st Duke of Wellington |
 Collegiate Church of Hertford |
Oxford | 1 | Richard Michell (1805–1877), First Principal of Hertford College (1874) |
 Honiton Town Council |
Honiton | 1 | The Entombment of Christ |
 Thorvaldsen Museum |
Kopenhagen | 1 | Count Carlo Andrea Pozzo di Borgo |
This nineteenth-century portrait depicts Sir Henry Murray in a three-quarter profile view, presented from the waist up against a dark, atmospheric background. The subject is positioned slightly off-center,…
This portrait by William Salter captures Don Miguel Ricardo de Alava. The work dates to about 1840. It presents the likeness of a man who navigated the turbulent…
Sir Henry Murray (1837), National Portrait Gallery, Londen. The Waterloo Banquet (1836) en Arthur Wellesley (1769–1852), 1st Duke of Wellington (1839) volgen.
William Salter, geboren in 1804, was 33 jaar oud: Sir Henry Murray dateert uit 1837.
Sir Henry Murray, The Waterloo Banquet, Arthur Wellesley (1769–1852), 1st Duke of Wellington, Don Miguel Ricardo de Alava, Richard Egerton, Stephen Galway Adye, Sir John Elley, Sir Andrew Francis Barnard, Sir Colin Halkett en William George Harris, 2nd Baron Harris. Elk canvas in de bovenstaande ranglijst is voorzien van het jaartal en het museum.
88 werken van William Salter zijn opgenomen in onze catalogus, gedateerd van 1825 tot 1874.
Voornamelijk in National Portrait Gallery (Londen), National Maritime Museum (Londen) en Collegiate Church of Hertford (Oxford); de bovenstaande lijst vermeldt elk museum en de bijbehorende doeken.
In 1840s, die 55 van de 88 werken op deze pagina vertegenwoordigt, waaronder Don Miguel Ricardo de Alava.
Het oudste canvas hier is John Jeffreys Pratt (1759–1840), Marquis Camden (1825); het nieuwste is Richard Michell (1805–1877), First Principal of Hertford College (1874) (1874).
Portrait (12), Military (11) en Formal (8), verspreid over de 88 werken op deze pagina.
Oil On Canvas, gebruikt in 2 van de 88 werken op deze pagina.
Neoclassicism en Academic realism, zoals de doeken op deze pagina laten zien.
Het National Portrait Gallery, Londen herbergt 78 van de werken op deze pagina, waaronder Sir Henry Murray, Don Miguel Ricardo de Alava en Richard Egerton.
Ja. Elk schilderij op deze pagina kan via de eigen pagina worden besteld als een handgeschilderd olieverfreproductie, of als een fine art print, in de door u gekozen afmeting.
In het hart van de negentiende eeuw, terwijl Groot-Brittannië de diepgaande verschuivingen van de Industriële Revolutie en de expansie van zijn wereldwijde invloed doormaakte, kwam William Salter naar voren als een schilder die in staat was de ziel van de Victoriaanse grandeur te vangen. Geboren in 1804 in het rustige stadje Honiton, Devon, was het vroege leven van Salter geworteld in het traditionele Engelse landschap, maar zijn artistieke geest was bestemd voor veel grotere podia. Zijn reis van een student aan de Honiton Grammar School naar een gerespecteerd figuur in de Londense kunstwereld werd geplaveid met een onvermoeibare toewijding aan klassiek meesterschap en een onverzadigbare intellectuele nieuwsgierigheid. In tegenstelling tot veel van zijn tijdgenoten die roem zochten door louter trends te volgen, was de benadering van Salter er een van diepe, geleerde onderdompeling, waarbij hij de precisie van een documentarist verbond met de emotionele diepgang van een ware verhalenverteller.
De basis van Salters technische genialiteit werd gelegd ver weg van de Engelse kust. In 1822 zocht hij de rigoureuze training die werd geboden door de ateliers van James Northcote, een connectie die bepalend zou blijken voor zijn ontwikkelende stijl. Deze periode van meesterschap stelde hem in staat de nuances van licht en schaduw te absorberen, wat hem voorbereidde op zijn daaropvolgende Grand Tour door Italië. Terwijl hij door de artistieke kernlanden van Florence en Padua reisde, observeerde Salter niet slechts; hij ging de dialoog aan met de klassieke idealen van de Renaissance. Het was tijdens dit Italiaanse verblijf dat werken zoals Socrates voor zijn Rechters tot stand kwamen, wat hem aanzienlijke lof opleverde bij Europese intellectuelen en zijn reputatie vestigde als een kunstenaar die in staat was complexe, historische narratieven met gratie en psychologisch inzicht te behandelen.
Het hoogtepunt van Salters carrière bereikte in 1836 met de onthulling van zijn meest ambitieuze en gevierde onderneming: The Waterloo Banquet. In opdracht gegeven door de hertog van Wellington zelf, was dit kolossale werk veel meer dan een eenvoudig herdenkingsschilderij; het was een tableau vivant van historische omvang. Het canvas dient als een adembenemend venster naar een uniek moment van Britse triomf, waarin ongeveer tachtig vooraanstaande individuen die samengekomen waren om de overwinning bij Waterloo te vieren, met uiterste precisie zijn afgebeeld. Om een dergelijke prestatie te leveren, moest Salter over een buitengewoon observatievermogen beschikken, waarbij hij niet alleen de regalia en de prachtige zilveren kroonluchter van Domingos Antonio de Sequeira vastlegde, maar ook de subtiele intermenselijke dynamiek van de verzamelde elite.
Binnen dit meesterwerk vindt men het handelsmerk van Salters techniek—een naadloze versmelting van realisme en atmosfeer. Hij slaagde erin de enorme schaal van het evenement over te brengen zonder de individuele waardigheid van zijn onderwerpen op te offeren. Het schilderij, dat een kroonjuweel blijft van Apsley House, staat als een testament voor zijn vermogen om historische documentatie te synthetiseren met artistieke grandeur. Door zijn penseelstreek wordt de feestelijke energie van het banket voor eeuwig bewaard, waardoor moderne toeschouwers de zwaarte van de politieke en sociale betekenis van dat tijdperk kunnen voelen.
Naast de monumentale schaal van zijn historische composities, omvatte het repertoire van Salter een reeks intieme portretten die zijn beheersing van het karakter toonden. Zijn vermogen om texturen weer te geven—het zware karmijnrood van een militaire uniform of het delicate kant van een damesjurk—maakte hem een gezochte schilder voor zowel de Britse aristocratie als militaire officieren. Werken zoals Sir John Elley en Sir Colin Campbell demonstreren zijn vaardigheid in het gebruik van chiaroscuro om dramatische, levensechte aanwezigheden te creëren die de aandacht van de kijker opeisen.
Salters bijdrage aan de kunstgeschiedenis reikt verder dan het canvas; hij was een pedagoog en een reiziger wiens leven de intellectuele vitaliteit van zijn tijd weerspiegelde. Zijn nalatenschap wordt gedefinieerd door enkele kernzuilen:
Toen William Salter op 22 december 1875 overleed, liet hij een oeuvre na dat een essentieel archief van de Britse identiteit blijft. Zijn schilderijen blijven vitale ijkpunten voor het begrijpen van de elegantie, de complexiteit en de monumentale ambities van een natie op het hoogtepunt van haar macht.
