Poeta martwej natury: Ciche mistrzostwo Pietersa Claesz W złotej, bursztynowej erze holenderskiego Złotego Wieku, gdy wielkie krajobrazy i dramatyczne portrety często przyciągały na siebie światła jupiterów, istniał mistrz tego, co intymne i niedostrzegane. Pieter Claesz (ok. 1597 – 1660) nie dążył do uchwycenia rozległych panoram świata, lecz raczej głębokich prawd ukrytych w cichych zakamarkach domowego wnętrza. Był artystą, który odnajdywał nieskończoność w tym, co najmniejsze, przekształcając proste przedmioty – odłamek chleba, błyskające szkło czy zwietrzałą czaszkę – w głębokie medytac…
Wykres korpusu dzieł Pieter Claesz, uporządkowany nie według daty, lecz tematu. Szprychy to to, co malowali; pierścienie to czas; a nici między gwiazdami ujawniają mecenasów i miejsca, które potajemnie ich łączą.
Każda gałąź atlasu gromadzi dzieła według ich tematyki: portrety, sceny sakralne, mitologie oraz studia naukowe. Kliknij w promień, aby przenieść daną grupę na górę.
Odległość od środka wyznacza upływ czasu. Najbardziej wewnętrzne koło reprezentuje najwcześniejszy okres; najbardziej zewnętrzne – ostatnie lata. Styl dojrzewa wraz z przesuwaniem się ku zewnętrznej krawędzi.
Kolorowe linie łączą dzieła objęte tym samym mecenatem, zamówieniem lub tematem. Śledź kontekst, aby zobaczyć, jak powiązane grupy rozświetlają się w różnych dziedzinach.