Umetnik
Rođen/a u Čizvik, Ujedinjeno Kraljevstvo
Stiven Bon: Život i umetnost
Rani život i obrazovanje
Rođen: Čizvik, Ujedinjeno Kraljevstvo (1904)
Preminuo: 1958.
Stiven Bon je bio sin čuvenog umetnika ser Muirhed Bone i spisateljice Gertrud Helene Dod. Ovakva porodična umetnička pozadina duboko je uticala na njegov rani razvoj.
Obrazovanje je stekao u školi Bedales pre nego što se 1922. godine upisao na Čuvenu školu lepih umetnosti Slade.
Ipak, postao je razočaran akademskim pristupom u školi Slade i napustio ju je 1924. godine kako bi se posvetio ilustraciji knjiga.
Rana karijera i umetnički razvoj
Bon je prvobitno postigao uspeh kao ilustrator drvoreza, stvarajući dela za svoju majku i druge pisce. Dobio je zlatnu medalju za graviranje na drvetu na Međunarodnoj izložbi u Parizu 1925. godine.
Godine 1926. izlagao je zajedno sa Rodnijem Džozefom Bernom i Robinom Gaterijem u galeriji Goupil, što je predstavljalo značajan korak u njegovom umetničkom priznanju.
Njegova svestranost i širenje umetničkog vidika pokazali su se i 1928. godine kada je naslikao mural za podzemnu stanicu Piccadilly Circus.
Zajedno sa umetnicom Meri Edshid, venčan 1929. godine, započeo je široka putovanja kroz Britaniju i Evropu. Ova putovanja su bila ključna za razvoj njegovog prepoznatljivog stila svetlog pejzažnog slikarstva, hvatajući prizore en plein air bez obzira na vremenske prilike.
Tridesete godine: Pejzažno slikarstvo i izložbe
Tokom tridesetih godina prošlog veka, Bon je često izlagao u prestižnim galerijama, uključujući Fine Art Society, Lefevre Gallery i Redfern Gallery.
Godine 1936. predstavio je seriju od 41 slike koje prikazuju britanske okrugों u galeriji Ryman u Oksfordu, pokazujući svoju posvećenost dočaravanju suštine britanskog pejzaža.
Takođe je izlagao u Stokholmu tokom 1936. i 1937. godine, čime je proširio svoj međunarodni ugled.
Umetnik ratnog doba i doprinos Drugom svetskom ratu
Sa izbijanjem Drugog svetskog rata, Bon se pridružio kao oficir u Ustanovu za civilnu odbranu i kamuflažu.
Godine 1943. imenovan je za umetnika sa punim radnim vremenom od strane Savetnog odbora za ratne umetnike, specijalizujući se za teme koje su pripadale Admiralitetu. Ovu ulogu je prethodno obavljao njegov otac, Muirhed Bone, ali ju je Stiven preuzeo nakon smrti njihovog sina Gavina.
Značajna dela iz Drugog svetskog rata: Stvorio je brojne slike koje prikazuju obalne instalacije i pomorske aparate, uključujući scene slikane unutar podmornica.
Bon je bio svedok i dokumentator invazije u Normandiji 1944. godine, slikajući prizore u Senu i Kursol. Takođe je zabeležio napad na ostrvo Valheren u Holandiji.
Putovao je u Norvešku krajem 1944. godine, dokumentujući potonuli Brod Tirpitz i beležeći zauzete pomorske baze, kao i masovne grobnice ratnih zarobljenika.
Posleratna karijera i nasleđe
Nakon rata, Bon je osetio da je njegov stil postao pomalo zastareo. Uprkos tome što je nastavio da slika, suočavao se sa poteškoćama u izlaganju svojih radova.
Prešao je u oblast umetničke kritike, pišući za Manchester Guardian, a doprinosio je i duhovitim tekstovima u listu Glasgow Herald.
Bon je takođe radio za televiziju i radio u okviru BBC-a i sarađivao sa svojom suprugom na dečijim knjigama. Zajedno su organizovali kurs za slikanje murala u Dartingtonu.
Godine 1957. imenovan je za direktora umetničkog koledža Hornsey.
Smrt: Stiven Bon je preminuo od raka 15. septembra 1958. godine u bolnici Sv. Bartolomeja u Londonu.
Delo Stivena Bona predstavlja dragocen vizuelni zapis Britanije sredine 20. veka, obuhvatajući kako miris njenih pejzaža, tako i surove realnosti ratnog doba.
Muzej
Izloženo u London, Ujedinjeno Kraljevstvo
Kolekcija bez zidova: Government Art Collection
Državna umetnička kolekcija (GAC) stoji kao svedočanstvo o neprestanoj posvećenosti Britanije umetničkom izražavanju i njenoj verodostojnoj uverenosti u moć umetnosti da podstiče razumevanje izvan granica. Osnovana 1899. godine sa vizionarskim ciljem – da predstavlja britansku kulturu na međunarodnoj sceni – ova izuzetna riznica ponosno čuva preko 14.700 umetničkih dela koja obuhvataju pet vekova, pretvarajući ambasade i vladine zgrade u žive platna istorije i inovacija. Za razliku od konvencionalnih muzeja ograničenih fizičkim granicama, GAC funkcioniše po principu raspršenosti, strateški smeštajući remek-dela poput proganjajućih portreta Lucijana Frojda i provokativnih skulptura Demijena Hersta u glavne gradove širom sveta – od Tokija i Nairobije do Vašingtona, Brisela i Berlina – podstičući dijalog i obogaćujući okruženja daleko izvan londonske Stare admiralske zgrade (Old Admiralty Building) gde se nalaze njene glavne prostorije (dostupne su ograničene grupne ture).
Koren ove kolekcije leži u dalekovidosti drugog vizkonta Ešera, koji je prepoznao ključnu ulogu umetnosti u projektovanju britanskog identiteta na svetskoj sceni. Prvobitno fokusirana na istorijsku portretistiku, sa ciljem da ukrasi vladine prostore slikama poštovanih ličnosti i podstrekne nacionalni ponos, GAC je brzo evoluirao pod vođstvom kuratora kao što su Ričard Peri Bedford i Ričard Volker. Ova transformacija odrazila je širi kulturni pomak, prihvatajući dinamiku savremenih umetničkih glasova i proširujući svoj opseg izvan tradicionalne ikonografije. Današnja kolekcija nije samo hronika prošlih slavnih dana; ona se aktivno angažuje u sadašnjosti, zastupajući umetnike koji odražavaju multikulturalno nasleđe Britanije – od tekstilnih skulptura Jinke Šonibare koje slave Joruba kulturu, preko istraživanja crno-britanske istorije i identiteta Lubaine Himid, do upečatljivih prikaza urbanih pejzaža Hurvina Andersona.
Jedan od stubova ovog inovativnog pristupa je posvećenost dostupnosti. Smeštaj GAC kolekcije u ambasadama nije puko dekorativni čin; on predstavlja svesnu strategiju kulturne diplomatije – nameran trud da se britanska umetnost i umetnički senzibilitet predstave publici širom sveta. Razmotrimo evokativne pejzaže Pola Neša koji krase britansku ambasadu u Tokiju, ili skulpture Barbare Hepvort koje obogaćuju Visoku komisiju u Nairobi – svako umetničko delo služi kao posrednik u komunikaciji i aprecijaciji. Štaviše, projekat „Reprezentacija naroda“ (Representation of the People Project), pokrenut 2018. godine, oličava ovu posvećenost inkluzivnosti kroz prikazivanje dela umetnika različitog porekla.
Sam arhitektonski ambijent značajno doprinosi iskustvu boravka u okviru GAC-a. Smeštena u istorijskoj Staroj admiralskoj zgradi – prvobitno sagrađenoj 1865. godine kao pomorsko sedište – kolekcija zauzima prostor prožet morskom istorijom i veličinom. Njeni visoki plafoni, raskošni detalji i mirno dvorište pružaju idealnu pozadinu za kontemplaciju i umetničko uživanje. Nedavne izložbe istraživale su teme koje se kreću od britanskog romantizma do nadrealizma i konceptualne umetnosti, demonstrirajući posvećenost kuratora predstavljanju izazovnih i nagrađujućih perspektiva u istoriji umetnosti.
Pored svog impresivnog zbirnog materijala i arhitektonskog nasleđa, ono što izdvaja Državnu umetničku kolekciju jeste njena nepokolebljiva vera u sposobnost umetnosti da prevaziđe geografske granice. Ona predstavlja jedinstvenu viziju – proslavu britanskog umetničkog nasleđa raščekrljanu globalno, negujući veze između kultura i inspirišući publiku svuda. Saznajte više na https://artcollection.dcms.gov.uk/
