Najomiljenije delo umetnika Морис Утрило je montmartre (1930). Church of Saint Jean Baptiste le Perreux on the Marne (1938) i Three mills montmartre under the snow su sledeći na listi najpoznatijih platana koje čitaoci najbolje poznaju. Naš katalog sadrži 691 dela umetnika Морис Утрило: evo 100 najpoznatijih, od kojih svako nosi godinu nastanka, naziv muzeja i opis onoga što ga čini nezaborotljivim.
Rangirano prema našem koeficijentu popularnosti, koji kombinuje pretrage, posete i porudžbine za svako delo. Ažurirano октобар 2026. Svaku sliku sa ove stranice možete naručiti kao ručno oslikano ulje na platnu od lana ili kao umetnički print, izrađen u dimenzijama koje sami odaberete.
The watercolor titled montmartre was created by the artist Maurice Utrillo in 1930. This work captures a specific street within the Montmartre district, a famous hill located in Paris, France. The scene focuses on the urban architecture and the movement of people navigating the thoroughfare.
Maurice Utrillo painted Church of Saint Jean Baptiste le Perreux on the Marne in 1938. The work focuses on the Église Saint-Jean-Baptiste, a parish church situated in Le Perreux-sur-Marne. This location lies within the Val-de-Marne department of France.
In the quiet, wintry atmosphere of Three mills montmartre under the snow, the artist Maurice Utrillo captures a specific, frozen moment on the hill of Montmartre. The scene unfolds as if the viewer is standing upon the rue Lepic, looking out toward the skyline. Three windmills dominate the view, their silhouettes rising against the pale, snowy landscape. These structures—the Blute-Fin, the Radet, and the Debray, also known as Poivre—anchor the…
Svet Maurisa Utrilla (1883-1955) definiran je intimnošću, dubokim povezanjem sa samim kostima Pariza – posebno sa oštećenim ulicama i skromnim zgradama Montmartra. Za razliku od mnogih njegovih contempora koji su tražili grandne pejzaže ili modne teme, Utrillo neumorno je nastavio da prati prebačeno, zaboravljene kutove svoje omiljene četvrti. Njegove slike nisu samo prikazi; to su emotivne eho, ispunjene tišinom melanholije i gotovo duhovnim pokornošću prema gradu koji je on nazvao…
The Place Pigalle painting, created by Maurice Utrillo in 1910, is a beautiful representation of a city street with a large white building in the background. The building has a fountain in front of it, which adds to the charm of the scene. There are several people scattered throughout the image, some closer to the foreground and others further away. Artistic Style and Technique Maurice Utrillo's unique style and technique…
The Public Square at Tertre is a landscape-format painting by Maurice Utrillo, executed in 1911. The work is situated within the Post-Impressionism movement and captures a specific urban…
Unesite ovu svetlost u svoj dom →
To gaze upon Maurice Utrillo's Rue Saint-Vincent and the Lapin Agile is to step directly into the vibrant, yet quietly melancholic heart of early 20th-century Montmartre. This painting,…
Naručite ovo platno →
A small village rests beneath a soft, pale sky. Houses and trees cluster together in the background, their forms softened by a gentle, atmospheric haze. A large building,…
Naručite ručno oslikano →
Četiri teme koje se najčešće pojavljuju na ovim platnima, svaka sa svojim najomiljenijim primerom.
7 muzeja u kojima se nalazi najviše slika sa ove stranice.
| Muzej | Grad | Radovi umetnika Морис Утрило | Slike iz ovog spiska |
|---|---|---|---|
 Statens Museum For Kunst |
Kopenhagen | 6 | Old Houses at Fourqueux, Rue de L'Abreuvoir, Montmartre, Street in Paris |
 The Phillips Collection |
Vašington, D.C. | 2 | Abbey of St. Denis, Place du Tertre |
 National Gallery of Art |
Washington | 2 | Row of Houses at Pierrefitte |
 Kraljevski muzej lepih umetnosti u Antverpenu |
Antverpen | 2 | Street in Sannois |
 Milwaukee Art Museum |
Milvoki | 1 | The Public Square at Tertre |
 Cincinnati Art Museum |
Sinciнati | 1 | The Red Wall, Boulevard de la Chapelle |
 Scottish National Gallery of Modern Art |
Edinburgh | 1 | La Place du Tertre |
The watercolor titled montmartre was created by the artist Maurice Utrillo in 1930. This work captures a specific street within the Montmartre district, a famous hill located in…
montmartre (1930), a zatim Church of Saint Jean Baptiste le Perreux on the Marne (1938) i Three mills montmartre under the snow.
Морис Утрило, rođen/a 1883, imao/la je 47 godina: montmartre datira iz 1930.
montmartre, Church of Saint Jean Baptiste le Perreux on the Marne, Three mills montmartre under the snow, Maurice Utrillo Realizam, Impresionizam Valadon Private Collection Ulje na platnu Škola Pariza Ulica, figure Život u Montmartru Pontoise, Rue De L'éperon et Rue De La Coutellerie 1936, Rue du Chevalier de la Barre, Les coupoles du Sacré-Cœur et le clocher de Saint-Pierre de Montmartre, flowers, Moulin in Sannois under snow, Church of St. Nicolas du Chardonnet Under The Snow, church at deuil i place pigalle. Svako platno u gornjem rangiranju sadrži godinu nastanka i naziv muzeja.
U našem katalogu se nalazi 691 dela umetnika Морис Утрило, datiranih od 1900 do 1946.
Većinom u Statens Museum For Kunst (Kopenhagen), The Phillips Collection (Vašington, D.C.) i National Gallery of Art (Washington); gornja lista navodi svaki muzej i njegova platna.
U 1910s, koji obuhvata 14 od 100 dela na ovoj stranici, među njima je i church at deuil.
Najstarije platno ovde je iz Old Houses at Fourqueux (1900) godine; najnovije je iz flowers (1946) godine.
France (28), Buildings (13) i Temples (13), kroz svih 100 dela na ovoj stranici.
Oil, korišćeno u 3 od 100 dela na ovoj stranici.
Post-impressionism, kao što pokazuju platna na ovoj stranici.
Muzej Statens Museum For Kunst, Kopenhagen čuva 5 dela sa ove stranice, među kojima su i Old Houses at Fourqueux, Rue de L'Abreuvoir, Montmartre i Street in Paris.
Da. Svaku sliku sa ove stranice možete naručiti sa njene posebne stranice kao ručno oslikano ulje na platnu ili kao umetnički print, u veličini koju odaberete.
Морис Утрило je rođen kao Maurice Valadon 26. decembra 1883. godine u četvrti Montmartre u Parizu, Francuska. Njegov dolazak na svet obeležila je izvesna neizvesnost, jer njegova majka, Suzanne Valadon, nikada nije otkrila identitet njegovog oca. Suzanne je bila žena od mnogih života, koja je prešla put od cirkuske akrobate do tražene umetničke manekenke. Odrastajući u boemskoj atmosferi Montmartra, Maurice je bio okružen kreativnom energijom tog naselja, ali njegov sopstveni put oblikovale su više lične teškoće nego formalno obrazovanje. Nije prošao kroz klasične umetničke škole, već je umetnost upijao kroz direktno, sirovo vođstvo svoje majke.
Njegova mladost bila je težak period koji su definiše borbe sa alkoholizmom i mentalnim bolestima. Dok se suočavao sa napadima bolesti i rastućim osećajem izolacije, Suzanne ga je ohrabrivala da se posveti slikarstvu. Ona je u tome videla vid terapije, način da pronađe stabilnost usred sopstvene unutrašnje oluje. Oko 1904. ili 1905. godine, počeo je da slika pod njenim pažljivim nadzorom. Ovaj rani period nije bio fokusiran na akademsku tehniku, već na pronalaženje načina da se snađe u sopstvenoj stvarnosti. Ulice i zgrade njegovog rodnog kraja postali su njegovi prvi učitelji, pružajući mu osećaj strukture i reda u trenucima kada je njegov privatni život bio preklinjuć i neizvestan.
Oko 1909. godine, Морис Утрило je ušao u prepoznatljivu fazu svog stvaralaštva poznatu kao „Bela perioda“. Tokom ovih godina, njegov pristup platnu postao je duboko fizički i materijalan. Često je birao da radi na kartonu umesto na tradicionalnom platnu, što je bila odluka koja je značajno uticala na težinu i prisutnost njegovih kompozicija. Njegova tehnika uključivala je težak impasto, gde je nanosio boju sa takvom gustinom da je površini davala opipljivu, skulpturalnu kvalitet. Kako bi to postigao, mešao je cink-belu sa gipsom, stvarajući teksturalne slojeve koji su imitirali upravo one površine koje je nastojao da prikaže.
Ovaj metod mu je omogućio da uhvati izbledele zidove i izlizane fasade uličica Montmartra koje je toliko dobro poznavao. Paleta boja u ovom periodu bila je suzdržana, dajući prednost prigušenim tonovima oker, braon i sivih nijansi. Ove boje, u kombinaciji sa krečastim, napuknutim teksturama gipsa, odražavale su staroću arhitekture tog distrikta. Nije ga zanimala jarka boja užurbane metropole, već tiha, bleda svetlost koja se zadržava na kamenu i malteru zgrada.
Морис Утрило je svoj pogled usmerio na samu fizičku srž grada, specijalizujući se za gradske pejzaže i predele koji odišu atmosferom prošlosti. Njegovi najčešći motivi bili su kuće i ulice pariskog četvrta Montmartre. Osećao je posebnu bliskost prema tihim, izbledelim fasadama i krivudavim uličicama koje su definiisale taj deo grada. Mnoge njegove slike beleže baziliku Sakre-Ker ili razne pariske ulične scene, često se fokusirajući na način na koji svetlost pada na kamen i malter zgrada, stvarajući igru senki i tekstura.
Često se vraćao istim uglovima svog sveta, pronalazeći duboku bliskost u lokalnim znamenitostma. Jedno od takvih mesta bilo je Lapin Agile, kabare na Montmartru koji je služio kao okupljašte mnogih umetnika i pisaca. Njegova dela su često prikazivala ova društvena središta i prateću arhitekturu. Kako se njegovo zdravlje menjalo u kasnijim godinama, i njegova perspektiva se transformisala. Više nije bio sposoban da slobodno luta ulicama, pa je počeo da slika pejzaže posmatrane kroz prozor, često koristeći razglednice ili sopstveno sećanje kako bi rekonstruisao scene do kojih više nije mogao da dođe.
Do kraja dvadesetih godina prošlog veka, Морис Утрило је postigao nivo stabilnosti i poštovanja koji mu je dugo izbegavao. Godine 1928. francuska vlada mu je dodelila orden Legije časti, priznajući njegov jedinstven način na koji je ovekovečio duh ulica. Njegov privatni život takođe je doživeo značajnu promenu 1935. godine kada se oženio Lucie Valore. Nakon venčanja, par se preselio u Le Vésinet, mirnu oblast koja se nalazi neposredno izvan okvira Pariza.
Kako je njegovo zdravlje počelo da opada, i njegova sposobnost slikanja se menjala. Više nije mogao da radi na otvorenom, pa je svoje pažnje usmerio na prizore koje je posmatrao kroz prozor. Često je oslicao se na razglednice ili sopstveno sećanje kako bi ponovo kreirao scene Montmartra koje su definisale njegove ranije godine. Čak i u ovim kasnijim fazama, njegova povezanost sa gradom ostala je neprekidna nit u njegovom životu.
Njegov život je završen 5. novembra 1955. godine. Preminuo je u hotelu Splendid u Daxu, u Francuskoj. Iako su njegove poslednje godine provedene daleko od užurbanog centra prestonice, njegovi koreni su ostali čvrsto ukorenjeni u četvrti u kojoj je rođen. Na kraju je sahranjen na groblju Saint-Vincent u Montmartru.
Морис Утрило ostaje jedinstvena figura u istoriji Škole Pariza, prvenstveno zato što je bio jedan od retkih istaknutih slikara Montmartra koji je zaista rođen i odrastao u tom četvrti. Dok su mnogi umetnici dolazili u ovaj kraj tražeći inspiraciju u njegovom boemskom načinu života, njegovo delo je izraslo iz direktnog, proživljenog iskustva krivudavih ulica i izbledelih fasada. Njegova platna nude neprocenjiv uvid u atmosferu Pariza početkom 20. veka, hvatajući verziju grada koja se neprestano menjala, čak i dok je on pratio njene obrise četkicom.
Doseg njegovog rada proteže se daleko izvan brda Montmartra. Njegove slike čuvaju se u brojnim muzejima širom sveta, osiguravajući da njegova specifična vizija urbane samoće ostane dostupna svima koji proučavaju ovu eru. Prisustvo njegovih dela u značajnim međunarodnim kolekcijama, kao što su Ermitaž muzej i Musée d'Orsay, potvrđuje trajni značaj njegovog pogleda na arhitektonsko okruženje. On nije težio da slika velike istorijske događaje, već se umesto toga fokusirao na tihu, svakodnevnu stvarnost ulica i zgrada koje su definiisale njegov dom.
Da biste doživeli tihe, teksturirane ulice Montmartra kroz njegove oči, možete posetiti nekoliko vodećih svetskih institucija. U Njujorku, njegova dela su deo kolekcija koje čuvaju Metropolitan Museum of Art i Muzej modernog umetnosti. Ova dela pružaju jedinstven uvid u težak impasto i blede, krečaste fasade koje je Морис Утрило toliko poštovao, čak i u svojim kasnijim godinama kada je slikao oslanjajući se isključivo na sopstveno sećanje.
U Evropi, njegov umetnički trag je prisutan u brojnim značajnim galerijama. Kako Musée National d'Art Moderne, tako i Tate čuvaju njegove radove, čuvajući specifičnu atmosferu pariskih četvrti koje je umetnik toliko voleo. Za onoga ko želi intimniji susret sa okruženjem koje ga je oblikovalo, njegova umetnost je zastupljena u Musée de Montmartre, mestu koje deluje duboko povezano sa životom koji je on proživeo.
