Ένας Αιώνιος Κληρονομία Σκηνών και Φωτός: Η Ζωή και η Τέχνη του Μπρετ Βέστεν

Ο Μπρετ Βέστεν (1911-1993) ήταν ένας Αμερικανός φωτογράφος που ξεχώρισε για τις αφηρημένες τοποθεσίες του, την ακρίβεια εστίασης και τη πρωτοποριακή χρήση του αρνητικού χώρου. Ο δεύτερος γιος του διάσημου φωτογράφου Έντουαρντ Βέστεν ήταν ο Μπρετ Βέστεν και είχε μια ιδιαίτερη καλλιτεχνική σχέση με τον πατέρα του σε σύγκριση με τους άλλους τρεις γιους του Βέστεν. Το 1925, ο Έντουαρντ αποσύρει τον Μπρετ από το σχολείο και τον μεταφέρει στη Μεξικό όπου ο δεκατριώννηςνος γίνεται μαθητής του πατέρα του. Περιβαλλόμενος από επαναστατικούς καλλιτέχνες της εποχής όπως η Τίνα Μοδότι, η Φρίδα Κάλο και ο Ντίγκο Ριβέρα και επηρεασμένος επίσης από τον εντυπωσιακό αντίθεση της ζωής στο Μεξικό ήταν εκεί όπου ο νεαρός Βέστεν άρχισε να κάνει φωτογραφίες με μια κάμερα Graflex 3 1/4″ x 4 1/4″. Η επαφή με την μοντέρνα τέχνη που είχε ο νεότερος Βέστεν μέσω της δουλειάς των καλλιτεχνών Ριβέρα και Ζοσε Κλεμέντε Ορόσκο αναμφίβολα επηρέασε τον αισθητικό του πατέρα του και την αντίληψή του για τη μορφή και τη σύνθεση. Ένα στοιχείο σχεδιασμού ήταν εμφανές στις πρώτες εικόνες του Βέστεν για τα οργανικά και ανθρωποποιημένα αντικείμενα. Εκτιμούσε πώς η κάμερα μεταμορφώνει τα θέματα κοντά στην οπτική πορεία και πώς ο αντίθεση μεταξύ μαύρου και άσπρου εντείνεται περαιτέρω η αναγνώριση ενός αντικειμένου. Είναι επομένως εύκολο να κατανοήσουμε την τάση του προς την αφηρημένη τέχνη, μια ιδιότητα με την οποία τον είχε χαρακτηρίσει ολόκληρος ο καλλιτεχνικός του επαγγελματίας Βέστεν σε όλη του μακρόχρονη καριέρα. Επιστρέφοντας στην Καλιφόρνια το 1926 ο Μπρετ Βέστεν συνέχισε να βοηθά τον πατέρα του στο εργαστήριό του Glendale ενώ εκθέτει και πουλάει τις δικές του φωτογραφίες. Στις δεκατεσσεράτου του η ομάδα των εικόνων του συμπεριλήφθηκε στην γερμανική έκθεση «Κινηματογράφος και Φωτογραφία», θεωρούμενη ως μια από τις πιο σημαντικές εκθέσεις της πρωτοπορίας που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ των δύο Παγκόσμιων Πολέμων. Αυτή η αναγνώριση έφερε τον νεότερο Βέστεν διεθνή προσοχή και συμπερίληψη σε πολλές φωτογραφικές εκθέσεις τα επόμενα χρόνια. Αν και η τέχνη του θα παραμείνει για πάντα συνδεδεμένη με την καλλιτεχνική σχέση του πατέρα του ήταν άδικο να συνεχιστεί να υπονοείται ότι ο στυλ του Βέστεν ήταν υπερβολικά μιμητικός του Έντουαρντ πέρα από αυτές τις πρώτες στιγμές δεδομένου τι έχουμε ανακαλύψει σε ένα τεράστιο σύνολο έργων που παράγεται στις δεκαετίες των 50, 60 και 70 καθώς και στην δεκαετία του ’80. Το 1929 ο Μπρετ Βέστεν και ο πατέρας του μετακινηθηκαν στην Καρμέλ της Καλιφόρνια όπου η οικογένεια Βέστεν διατηρούσε σπίτια για το υπόλοιπο της ζωής τους ενώ ο Βέστεν εργαζόταν επίσης σε Λος Άντζελες όπου είχε ένα εργαστήριο και καλλιτεχνικό κατάστημα πορτραίτων και στην Νέα Υόρκη όπου ήταν στρατός. Μετά από υποτροφία του Guggenheim το 1947 την οποία χρησιμοποίησε για να φωτογραφίσει κατά μήκος της Επικράτειας χρησιμοποιώντας τον πατέρα του ως βοηθό και κυρίως για να αναπτύξει τη δική του καλλιτεχνική εργασία συμπεριλαμβανομένης της ξυλογλυπτικής που επηρεαζόταν από τις δικές του φωτογραφίες. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών των 50, 60 και 70 ο Μπρετ Βέστεν είχε μια δραματική αλλαγή στο στυλ του η οποία χαρακτηρίστηκε από υψηλό αντίθεση εικόνας συχνά απομονώνοντας λεπτομέρειες της φυτικής ζωής όπως φύλλα μπουμπούκι ή κοτσονισμένα κλαδιά και παρουσιάζοντας τα ως αφηρημένες μορφές που οριοθετούνται στις πιο ουσιαστικές γραμμές του σχεδιασμού. Στην δεκαετία του 1970 και αργότερα ο Βέστεν πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του στην Χαβάια όπου είχε δύο σπίτια και ταξίδευε συχνά μεταξύ τους καταγράφοντας τις τοποθεσίες του καθώς περνούσε από αυτά. Μετά τον θάνατό του στις Κόνα Χαβάια στις 22 Ιανουαρίου 1993 ο Μπρετ Βέστεν άφησε πίσω ένα σημαντικό έργο τέχνης που συνεχίζει να εμπνέει φωτογράφους σε όλο τον κόσμο.