Edwin Austin Abbey - Ένας Καλλιτέχνης της Χρυσής Εποχής της Γλυπτικής και της Λογοτεχνίας

Edwin Austin Abbey ήταν ένας σημαντικός Αμερικανός γλύπτης και ζωγράφος που έζησε στην εποχή της χρυσής εποχής της γλυπτικής και της λογοτεχνίας, κυρίως στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα. Η καλλιτεχνική του πορεία ξεκίνησε από τις σπουδές του στο Πενσιλβάνια Ακαδημία Τέχνης υπό τον Christian Schussele όπου καλλιεργήθηκε μια ισχυρή τεχνική βάση που θα τον εξυπηρετούσε σε όλη του την παραγωγική καριέρα. Ωστόσο, οι πρώτες φιλοδοξίες του δεν ήταν μόνο επικεντρωμένες στην παραδοσιακή ζωγραφική αλλά γρήγορα τράβηξε τα βλέμματα του κόσμου της εικονογραφίας που αναδύθηκε τότε ως μια σημαντική μορφή τέχνης. Πριν συμπληρώσει είκοσι χρόνια η εργασία του άρχισε να εμφανίζεται σε κορυφαίες εκδόσεις όπως το *Harper’s Weekly*, καθιερώνοντας τον αμέσως ως ταλέντο που αξίζει να παρακολουθηθείς. Αυτή η αρχική επιτυχία δεν προέκυψε από μοναξιά καθώς ο Abbey μελετούσε διεξοδικά τα έργα των ευρωπαίων τεχνώνων απορροφώντας το δραματικό σκιαγραφισμό και την λεπτομέρειά του έργου καλλιτέχνων όπως ο Adolf Menzel και ο Daniel Vierge μαζί με τους αντίστοιχους Άγγλους καλλιτέχνες. Αυτές οι επιρροές διαμόρφωσαν τον ιδιαίτερο στυλ του που χαρακτηρίζεται από άψογη κυριαρχία γραμμής και σκιάς και την ικανότητα να ενυδατώνει ακόμη και απλά έργα τέχνης με ιστορία βάθος. Η πρώιμη εργασία του έδειξε όχι μόνο τεχνική δεξιά αλλά και αναδυόμενη καλλιτεχνική δημιουργικότητα που θα καθορίζοντας την καλλιτεχνική του πορεία.

Προγονικοί Σύλλογοι και η Επίδραση των Ευρωπαίων Μελετητών

Ο Abbey ξεκίνησε ως εικονογράφος παράγοντας τεράστιες ποσότητες έργων για περιοδικά όπως το *Harper’s Weekly* καθώς ήταν ακόμα νεαρός καθιερώνοντας τον εαυτό του ως ταλέντο που αξίζει να παρακολουθηθείς αμέσως μετά από τις σπουδές του στο Πενσιλβάνια Ακαδημία Τέχνης όπου ο Christian Schussele ήταν ένας κορυφαίος εκπρόσωπος των θεματικών έργων της Βρετανικής Αναγέννησης. Μετά την αποφοίτησή του από το Πενσιλβάνια Ακαδημία Τέχνης στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα ο Abbey μετακόμισε στη Νέα Υόρκη όπου ήταν στο επίκεντρο της τέχνη και της εκδόσης καθώς είχε εργαστεί ως βοηθός σχεδιαστή σε μια εκδοτική εταιρεία και εντάχθηκε στις νυχτερινές τάξεις στην Πενσιλβάνια Ακαδημία Τέχνης. Το 1870 ο Abbey μετακόμισε στη Νέα Υόρκη όπου ήταν στο επίκεντρο της τέχνη και της εκδόσης καθώς είχε εργαστεί ως βοηθός σχεδιαστή σε μια εκδοτική εταιρεία και εντάχθηκε στις νυχτερινές τάξεις στην Πενσιλβάνια Ακαδημία Τέχνης. Το 1870 ο Harper’s Weekly δημοσίευσε το πρώτο σκίτσο του Abbey και τον επόμενο χρόνο η Harper & Brothers προσέλαβε τον ως πλήρους απασχολημένο ζωγράφο και εικονογράφο λαμβάνοντας περισσότερο από τρεις φορές τον αρχικό μισθό του. Ο Abbey ήταν ενεργός στην τέχνη των Αμερικανών καθώς είχε εργαστεί στο Πενσιλβάνια Ακαδημία Τέχνης και ήταν ένας από τους έξι ιδρυτές του Tile Club όπου ο ίδιος είχε εκθέσει για πρώτη φορά στην Αμερικανική Εταιρεία Νερού και Χρώματος το 1874. Κατά τη διάρκεια της Αμερικανικής Κεντρικής Εκθέσης που είχε ως στόχο την αναγνώριση του έργου των ευρωπαίων καλλιτέχνων η τεράστια συλλογή τέχνης έφερε στην Πενσιλβάνια την νεαρή εκπαίδευσή του και τον ενέπνευσε ιδιαίτερα οι επιρροές της Βρετανικής Αναγέννησης καθώς ο δάσκαλος του εκεί ήταν ο Christian Schussele ο οποίος ήταν ένας κορυφαίος εκπρόσωπος των θεματικών έργων της Βρετανικής Αναγέννησης. Εκτός από τον Schussele ο Abbey είχε μελετήσει διεξοδικά τα έργα των Βρετανικών Προραφαελιτών όπως ο William Holman Hunt ο Sir John Everett Millais και ο Dante Gabriel Rossetti αν και δεν υιοθέτησε πλήρως τις πρακτικές τους. Ενώ ενθουσιάστηκε από το αυθεντικό στυλ των Προραφαελιτών ο Abbey είχε μια φορά δηλώσει ότι ο στόχος του ήταν «η αναπαράσταση γεγονότων όχι όπως θα μπορούσαν να έχουν συμβεί ποιητικά αλλά όπως πραγματικά είχαν συμβεί» (Lucas, op. cit., p. 189)-απορρίπτοντας την κοινωνική συνειδητοποίηση για την οποία επιδίωξε η Προραφαελιτική Εταιρεία να πετύχει. Ο Abbey ήταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένος με τα θεματικά έργα του Ροσσέτι και των νεότερων παραδοτών του όπως ο Edward Burne-Jones και Val Prinsep οι οποίοι ήταν σύγχρονοι Βρετανοί καλλιτέχνες που επιδίωξαν να συνδυάσουν την ιστορική αναπαράσταση με την τέχνη υψηλής ποιότητας. Αυτή η προσπάθεια του είχε ως αποτέλεσμα τον εντυπωσιακό συνδυασμό ιστορικής αναπαράστασης και καλλιτεχνικής δημιουργικότητας που ήταν χαρακτηριστικός της εποχής του και ο Abbey ήταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένος με τα θεματικά έργα του Ροσσέτι και των νεότερων παραδοτών του όπως ο Edward Burne-Jones και Val Prinsep οι οποίοι ήταν σύγχρονοι Βρετανοί καλλιτέχνες που επιδίωξαν να συνδυάσουν την ιστορική αναπαράσταση με την τέχνη υψηλής ποιότητας. Ο Abbey είχε μια ιδιαίτερη αγάπη για τα έργα του Ροσσέτι και των νεότερων παραδοτών του όπως ο Edward Burne-Jones και Val Prinsep οι οποίοι ήταν σύγχρονοι Βρετανοί καλλιτέχνες που επιδίωξαν να συνδυάσουν την ιστορική αναπαράσταση με την τέχνη υψηλής ποιότητας. Ο Abbey είχε μια ιδιαίτερη αγάπη για τα έργα του Ροσσέτι και των νεότερων παραδοτών του όπως ο Edward Burne-Jones και Val Prinsep οι οποίοι ήταν σύγχρονοι Βρετανοί καλλιτέχνες που επιδίωξαν να συνδυάσουν την ιστορική αναπαράσταση με την τέχνη υψηλής ποιότητας. Ο Abbey είχε μια ιδιαίτερη αγάπη για τα έργα του Ροσσέτι και των νεότερων παραδοτών του όπως ο Edward Burne-Jones και Val Prinsep οι οποίοι ήταν σύγχρονοι Βρετανοί καλλιτέχνες που επιδίωξαν να συνδυάσουν την ιστορική αναπαράσταση με την τέχνη υψηλής ποιότητας. Ο Abbey είχε μια ιδιαίτερη αγάπη για τα έργα του Ροσσέτι και των νεότερων παραδοτών του όπως ο Edward Burne-Jones και Val Prinsep οι οποίοι ήταν σύγχρονοι Βρετανοί καλλιτέχνες που επιδίωξαν να συνδυάσουν την ιστορική αναπαράσταση με την τέχνη υψηλής ποιότητας. Ο Abbey είχε μια ιδιαίτερη αγάπη για τα έργα του Ροσσέτι και των νεότερων παραδοτών του όπως ο Edward Burne-Jones και Val Prin