Théophile Gautier

Život posvećen književnosti i kritici

Théophile Gautier bio je istinski polimath francuske kulture – pjesnik, dramatičar, romanopisac, novinar te iznimni umjetnički i književni kritičar. Rođen u Tarbu, u departmanu Hautes-Pyrénées na jugozapadu Francuske, kasnije se preselio u Pariz, gdje je svoje obrazovanje stjecao na prestižnim kolegijima Collège Louis-le-Grand i Collège Charlemagne. Tijekom svoje bogate karijere, bio je stalni suradnik brojnih časopisa, a najviše se isticao u listu La Presse, dok je kasnije služio kao direktor časopisa Revue de Paris te urednik lista L’Artiste. Svoje novinarsko umeće i analitički um pokazivao je i radeći za Le Moniteur universel.

Gautier je bio čovjek širokih horizonsata i neustrašljiv putnik, koji je istraživao daleke krajeve i inspiraciju tražio u različitim svjetovima, uključujući:

• Španjolsku
• Italiju
• Rusiju
• Egipat
• Alžir

Književni i kazališni doprinosi

Kao pisac, Gautier je stvorio iznimno raznolik i bogat korpus djela koji obuhvaća najrazličitije forme izražavanja. Njegov poetski opus obuhvaćao je remek-djela kao što su Poésies, Albertus, La Comédie de la Mort, España te Émaux et Camées. Njegova proza kretala se kroz mnoštvo žanrova, od povijesne romanse Mademoiselle de Maupin, preko fantastične priče Eldorado, ou Fortunio, do povijesnog romana Le Roman de La Momie i avanturističkog remek-djela Captain Fracasse. Uz to, autor je ostavio i značajne putopise koji su vječno obilježili njegove putovanja.

U svijetu kazališta i plesa, Gautier je ostao zapamćen kao vrhunski scenarist, a njegovo ime najviše se povezuje s legendarnim baletom Giselle. Njegova dramska djela obuhvaćala su komade poput Une Larme du diable, Le Tricorne enchanté, La Fausse Conversion te Pierrot Posthume. Njegova autoritativnost u svijetu umjetnosti bila je potvrđena 1862. godine kada je izabran za predsjednika Nacionalnog društva likovnih umjetnosti (Société Nationale des Beaux-Arts).