The First Hepaticas Painted by hand in oil, brushstroke by brushstroke

ჩარლზ ბერჩფილდის ცხოვრება და შემოქმედება: ამერიკული пейзаჟის visionary მხატვარი

ჩარლზ ეფრაიმ ბერჩფილდი, რომელიც დაიბადა 1893 წელს ასტაბულას პორტში, ოჰაიოში, იყო მხატვარი, რომელსაც ღრმად ესმოდა ბუნების რთული რიტმები და მისტიკური საიდუმლოებები. მისი ცხოვრება განვითარდა სწრაფად ცვალებადი ამერიკის ფონზე, თუმცა მისი მხატვრული ხედვა მუდმივად იყო ღრმა კავშირში მიწასთან – კავშირს, რომელიც უბრალო წარმოდგენის ზედ აღემატებოდა და სულიერ რეზონანსსა და ემოციურ სიღრმეში შედიოდა. ბერჩფილდი ძირითადად დედამისმა გაზარდა სალემში, ოჰაიოში, მისი ადრეული წლები ინტენსიური ბუნების დაკვირვებით იყო აღსავსე, რაც განსაზღვრავდა მთელ შემოქმედებით კარიერას. ის არა უბრალოდ *ხედავდა* пейзаჟს; ის თითქმის მისტიკურ ინტენსივობით განიცდიდა მას, არამედ მისი ვიზუალური ფორმების აღწერასთან ერთად, მის განწყობებს, ენერგიასა და ფარულ მნიშვნელობებსაც აფასებდა. ეს მგრძნობელობა ადრეული ჩანაწერებით გამოვლინდა, რომლებიც წერილობითი დაკვირვებებისა და ესკიზების ნაკრებად წარმოადგენდნენ – პრაქტიკა, რომელსაც მთელი ცხოვრების განმავლობაში აგრძელებდა, აღნიშნავდა ამ ნოუთბუქებს თავისი შემოქმედებითი პროცესის მნიშვნელოვან გაფართოებად. 1916 წლიდან კლივლენდის ხელოვნების ინსტიტუტში მიღებულმა ფორმალურმა განათლებამ გადამწყვეტი როლი ითამაშა, წარუდგინა იგი მოდერნიზმის ტენდენციებს, ხოლო ერთადერთი პიროვნული მხატვრული გზისაკენ სწრაფვა გაძლიერდა.

სტილის ევოლუცია: რეალიზმიდან transcendence-მდე

ბერჩფილდის მხატვრული განვითარება არ იყო ხაზოვანი; იგი განსხვავებული ფაზებით ხასიათდებოდა, რაც მისი შინაგანი სამყაროს ევოლუციასა და გარე ზემოქმედებას ასახავს. თავდაპირველად, მის ნამუშევრებს რეალიზმი შეადგენდა, აღწერდნენ ოჰაიოს პატარა ქალაქების ყოველდღიურ სცენებს ზუსტი დეტალებით. თუმცა, მაშინაც კი, ადრეულ ნაწარმოებებში ჩანდა ძირითადი ემოცია და სიმბოლური მნიშვნელობა. გადამწყვეტი მომენტი იყო მისი გადასვლა ბუფალოში, ნიუ-იორკში, 1921 წელს. ოჯახის რჩენისთვის აუცილებლობის გამო, როგორც ფონი მწარმოებელი, მან ხატვა გააგრძელა, თანდათანობით გადავიდა მკაცრი წარმოდგენიდან უფრო გამომსახველ და visionary სტილისაკენ. ამ პერიოდში წარმოიშვა მისი “საშინელი სახლების” ტილოები, რაც vernacular არქიტექტურის evocative აღწერებს წარმოადგენდნენ, რომლებიც შეცდომაში შემყვავი ატმოსფეროთი იყო გაჯერებული. ეს მხოლოდ არქიტექტურული შესწავლა არ იყო; ისინი მეხსიერების, ნოსტალგიისა და ამერიკული ცხოვრების ქვეშ მყოფი ფარული შფობის გამოკვლევა იყო. მოგვიანებით, თორეოს მსგავსი transcendence-ისტი მწერლების გავლენით და ტრადიციული ჩინური ხატვისადმი ინტერესით, ბერჩფილდის ნამუშევრები ფერის და ფორმის swirling კომპოზიციებად აფეთქდა – ჰალუცინაციური пейзаჟის აღწერები, რომლებიც არა მხოლოდ იმას ასახავდნენ, რასაც ის *ხედავდა*, არამედ რას *გრძნობდა*. მან ბუნების ძირითადი არსი გადასცა - ქარი, წვიმა, მზე – გადააქცია пейзаჟები შინაგანი გამოცდილების მკაფიო გამოსახულებად.

გავლენები და მხატვრული ნათესაობა

მიუხედავად იმისა, რომ ბერჩფილდი თავისი მხატვრული ხედვით მტკიცე იყო, ის მთლიანად არ იყო იზოლირებული თანამედროვე ხელოვნების უფრო ფართო მიმდინარეობიდან. მან დააფასა ევროპელი მოდერნისტი მხატვრების ნამუშევრები, მაგრამ მისი მთავარი გავლენები ხშირად უფრო ახლოს იყო სახლში. ინგლისელ რომანტიკულ მხატვრებს, რომლებიც ემოციურ ინტენსივობასა და sublime пейзаჟს უძღვნნენ, მასთან ღრმა რეზონანსი ჰქონდა. ვილა კათერის მსგავსმა მწერლებმა, რომელთა რომანებმა ამერიკის შუადასავლეთის სულიერება ასახა, მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა მისი მხატვრული მგრძნობელობის ჩამოყალიბებაში. ევროპული მოდერნიზმის ტენდენციებისადმი მისმა გაცნობამ კლივლენდის ხელოვნების ინსტიტუტში მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა მის მხატვრულ მიდგომაზე. მან ახლო მეგობრობა დაამყარა ედუარდ ჰოპერთან, რომელმაც აღიარა და გაძლიერდა ბერჩფილდის უნიკალური ნიჭი, 1935 წელს მის ნამუშევრებზე გავლენიანი ესე დაწერა. ამ აღიარებამ მას უფრო ფართო ყურადღებას მიაპყრო, თუმცა ის მთელი თავისი კარიერის განმავლობაში გარკვეულწილად ხელოვნების მთავარი ნაკადიდან იყო მოწყვეტილი. მის ტილოებს ასევე ჩანს გავლენა Frederick Childe Hassam-ისა და Max Liebermann-ის მხატვრებისა, რაც მისი ფართო ჩართულობის დემონსტრაციაა მხატვრული ტრადიციებში საკუთარი უნიკალური გზის ფორმირებისას.

მემკვიდრეობა და ხანგრძლივი გავლენა

ჩარლზ ბერჩფილდის ნამუშევრები მისი სიცოცხლის განმავლობაში შედარებით ნაკლებად იყო appreciated, მაგრამ 1967 წელს გარდაცვალების შემდეგ ათწლეულების განმავლობაში მისმა რეპუტაციამ თანარმდეგად გაიზარდა. დღეს ის აღიარებულია ამერიკული ხელოვნების მნიშვნელოვან ფიგურად – visionary მხატვრად, რომელმაც წინასწარ დაინახა ბევრი შეშფოთება და ესთეტიკური სტრატეგია, რომლებიც მოგვიანებით Abstract Expressionism-ს განსაზღვრავდნენ. მისი страстные акварели, swirling ფორმებითა და გაძლიერებული ფერებით, აღიარებულია მათი ემოციური სიღრმისთვის და სულიერი რეზონანსისთვის. მისი ტილოების უდიდესი კოლექცია, არქივები და ჩანაწერები განთავსებულია ბუფალოში, ნიუ-იორკში მდებარე Burchfield Penney Art Center-ში – ეს არის მისი ამ ქალაქთან მუდმივი კავშირის ტესტამენტი და მნიშვნელოვანი რესურსი მეცნიერებისთვისა და ხელოვნების მოყვარულთათვის. Across the Valley, მის expressive ხაზებით, წარმოადგენს მის უნარს გადაასახოს ბუნების სიმშვი