ამ გვერდზე წარმოდგენილი ნამუშევარი დაცულია საავტორო უფლების შესახებ კანონმდებლობით, რაც იმას ნიშნავს, რომ ჩვენ არ გვაქვს მისი იდენტური რეპროდუქციის შექმნის ან გაყიდვის სამართლებრივი უფლება. აღნიშნული დაცვა უზრუნველყოფილია ისეთი საერთაშორისო შეთანხმებებით, როგორიცაა ბერნის კონვენცია და ეროვნული კანონმდებლობით, მათ შორის იმ კანონებით, რომლებიც დეტალურად არის გაწერილი აშშ-ის საავტორო უფლების შესახებ კანონი - თავი 17.
ეს მეთოდი სრულად შეესაბამება საავტორო უფლებების რეგულაციებს, რადგან ის არ გულისხმობს დაცული ნამუშევრის კოპირებას ან დუბლირებას. ამგვარად, ეს წარმოადგენს შემოქმედებით რეინტერპრეტაციას — ახალ ნახატს, რომელიც შთაგონებითაა განპირობებული ორიგინალით, თუმცა არ არის მის იდენტურ ასლს.
მუზეუმის დონის ჟიკლე ან ტილოზე ბეჭდვა სწრაფი წარმოებისა და დასრულების მოქნილი ვარიანტებით. ( შეიძინეთ ხელით შესრულებული ნახატი
გადასვლა ციფრულ გამოსახულებაზე)
აირჩიეთ ჩვენს მიერ წინასწარ განსაზღვრული ზომებიდან, რომლებიც ნაწარმოების ორიგინალურ პროპორციებს შეესაბამება.
შეიყვანეთ თქვენთვის საჭირო სიგანე და სიმაღლე, რათა იგი მოერგოს თქვენს ჩარჩოს ან კედელს. ბეჭდვისას შესაძლებელია მხოლოდ მისი შემცირება და არა გაზრდა, ამიტომ სხვა ფორმის ზომის შემთხვევაში გამოსახულება ნაწილობრივ იკარგება. სანამ რაიმეს დაბეჭდავთ, ჩვენ გამოგიგზავნით ციფრულ მაკეტს დასდასტურებლად. ამ გვერდზე ნაჩვენები სურათი არ ასახავს რეალურ ჭრას — ამას მხოლოდ მაკეტი გვიჩვენებს.
მიწოდება მთელ მსოფლიოში () 2 კვირაში, სტანდარტული 4/5 კვირის ნაცვლად. (2 ნოემბერი)
სტեղծებულები, 1948
რეპროდუქციის ზომა
სალვადორ დალის "ზენდრები", რომელიც 1948 წელს შეიქმნა, არის სურეალიზმის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული ნაწარმოები, რომელშიც მხატვარი თავისი უნიკალური ხედვით გვიწვევთ არაცნობიერ სამყაროში. ეს ტილო, რომელიც ამჟამად სანტა პეტერბურგის დალის მუზეუმში ინახება, წარმოადგენს ძალთაძლოვან, მაგრამ მოუსწავლო არსებებს – ზენდრებს, რომლებიც უნაყოფო ლანდშაფტის მასშტაბურ ფონზე დგანან. დალის ხელთათმანით, ეს არიან უკვე არა მარტო ცხოველები, არამედ სიმბოლოები, რომლებიც გრძნობებს, ოცნებებსა და ადამიანის არსებობის ფიქსირებულობას გამოხატავენ.
1948 წლის "ზენდრები" შეიქმნა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, პერიოდში, როდესაც საზოგადოება ძლიერ შიშისა და 불안ობის გრძნობით იყო განმსჭვალული. სურეალიზმი, როგორც ხელოვნების მიმდინარეობა, ამ დროს განსაკუთრებით აქტიური იყო, ისევე როგორც მხატვრის პირადი ცხოვრებაც. დალის შემოქმედება ფრეიდის ფსიχοანალიტიკური თეორიებზე იყო დაფუძნებული, რაც მის ნაწარმოებებში არაცნობიერის გამოსახულებას უწყობს ხელს. "ზენდრები" ამ კონტექსტში არის პოეტური გამოხატვა იმისა, თუ როგორ გრძობთ ადამიანი არსებობის სიმძიმეზე და დროსთან დაკავშირებულ 불안ობაზე.
ზენდრები, რომლებიც ტრადიციულად სიმძლავრისა და ძალის სიმბოლოები არიან, დალის ხელში იღებენ ახალ მნიშვნელობას. მათი გაწეული, თითქმის მობერძვნილმა ფეხებმა, რომლებიც უფრო ჰგვანენ მწერების კიდურებს, უმნიშვნელოდ აქცევს მათ ძალას. ეს არის სიმბოლო ადამიანის სუსტებისა და მოუმზადებლობისა იმ გამოწვევების წინაშე, რომლებიც ცხოვრება მასთავრდება. ზენდრების ზურგზე მდგომი ობელისკები კი, შესაძლოა, წარმატების, ხელისუფლების ან ისტორიული ტვირთის სიმბოლოები იყოს, რაც კიდევ უფრო აძლიერებს მათ სიმძიმეს და არასტაბილურობას. ტილოში გამოყენებული მკვდარი, უნაყოფო ლანდშაფტი ამგვარად ხაზს უსვამს არსებობის მარეგზავებასა და ერთფეროვნებას.
დალისმა ნატიფი, დეტალური ტექnika გამოიყენა, რათა შექმნას ტილო, რომელიც ერთი მხრივ, რეალისტურად აღიქვმება, ხოლო მეორე მხრივ, სრულიად არაცნობიერი და ირიბია. ზენდრების ფორმები ნაზავდება ფონთან, რაც ქმნის ოცნებების მსგავს ატმოსფეროს. ტილოში გამოყენებული თბილი, მძიმე ტोनები გრძნობებს ამყარებენ და მკითხველს შთამნთქმელად აქცევენ. "ზენდრები" არის არა მარტო მხატვრული ნაწარმოები, არამედ ფსიქოლოგიური კვლევა ადამიანის არსებობის შესახებ, რომელიც გრძნობებსა და აზრებს აღძრავს.
სალვადორ დალი ასევე ცნობილია შემდეგი ალტერნატიული სახელებით: სალვადორ დომინგო ფელიპე ხაკინტო 달리 I დომენეჩი, პუბლის მარკვიზი.
სალვადორ დალი-ის „სტեղծებულები, 1948“-ის მისტიკური ატმოსფერო შეესაბამება მის რეკომენდებულ სივრცეს: მისაღები ოთახი.
"სტեղծებულები, 1948" მიეკუთვნება Surrealism სტილს, მისი ავტორი კი თანამედროვე ეპოქა ეპოქაში მოღვაწეობდა.
სალვადორ დომინგო ფელიპე ხაკინტო 달리 i Domènech, იგივე სალვადორ 달리 (1904-1989) იყო ესპანური სურრეალიზმის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და გავლენიანი წარმომადგენელი. მისი ნამუშევრები გამოირჩევა წარმოუდგენელ, ოცნებების მსგავსი კომპოზიციებით, რომლებიც ჰიპერრეალისტურ ფონებში განთავსებულია. 달리 არა მხოლოდ მხატვარი იყო, არამედ თეატრის რეჟისორი, κινηματοგრაფის ოსტატი და დიზაინერიც. მისი ცხოვრება თავადვე წარმოადგენდა სპექტაკლს – წარმოსახვის უსაზღვო ფრაგმენტებს, რომლებიც ხატებზე აღიქვაწება. 달ლი დაიბადა კატალონიის პატარა ქალაქ ფიგერესში, სადაც მოგვიანებით გახსნა საკუთარი თეატრ-μουზეუმი.
დალის ადრეული წლები მძიმე ტკივილებით იყო სავსე. მას ბავშვობაში და잃ა უფროსი ძმა, სახელად 살바도르, რის გამოც მან მთელი జీవితით განცადა დუალობის გრძნობა და ჩანასახი. მშობლების ურთიერთობა საკმაოდ მწვავე იყო, რაც 달ლის პიროვნებასა და შემოქმედებაზეც მნიშვნელოვან გავლენას მოexerted. ფორმალური ხელოვნების განათლება მან რეალ აკადემია დე 벨ას არტეს დე სან ფერნান্দოში მიიღო მადრიდში, თუმცა სწავლის პროცესი ხშირად იყო კონფლიქტური მისი უნიკალური და გამორჩეული პიროვნების გამო. სწორედ ამ პერიოდში მან გაიცნო იმპრესიონისტები და რენესანსის დიდოსტატები, რომელთაგანაც დიდი შთაბეჭდილებას ნახსოვრებაზე მოexerted.
1926 წელს პარიზში გადახდა 달ლისთვის გარდამტეხი მომენტი აღმოჩნდა. იქ მან გაიცნო ავანგარდის მოძრაობის წამყვანი ფიგურები, როგორებიცაა ანდრე ბრეტონი, პაბლო פיקאסו და ჟოან მიროს. სწორედ პარიზში 달ლი სრულად ჩაება სურრეალიზმში და გახდა მისი ერთ-ერთი წამყვანი ფიგური. მან განავითარა საკუთარი მეთოდი – „პარანოიკ-კრიტიკული მეთოდი“, რომელიც თვითინდუცირებული პარანოიის მდგომარეობას გამოიყენებდა ქვეცნობიერების გამოსახულებების გამოვლენისთვის. ამ ტექნიკის წყალობით 달ლი თაუქმად აქცია ოცნებები, შიშები და βαθιά προσωπული სიმბოლოები ტილოზე, წარმოქმნის უჩვეულო და მომხიτευებულ სამყაროს. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევარი, „ხანის გადმონთქმელი 기억“ (The Persistence of Memory), სურრეალიზმის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული სიმბოლო გახდა, რომელიც დროის მოქცევას, მეხსიერების არასტაბილურობასა და სიკვდილის неизбежностьს ასახავს.
달ლი არ ਸੀ მხოლოდ მხატვარი, არამედ პროდუქტიული κινηματοგრაფიის ოსტატიც იყო. მან თანამგზავრობა გა yaptı ალფრედ 히치კოკთან ფილმ „Spellbound“-ში და დიზაინერი იყო დისნეისთან ერთად. მისი შემოქმედების არენალი მოიცავს სკულპტურას, გრაფიკას, იუველირულ ხელოვნებას და თუნდაც ტელე რეკლამებს. 달ლი ხშირად გამოიყენებდა გამეორებადი სიმბოლოებს: მწერები – რომელიც სიმბოლურად აღნიშნავს სიკვდილს, კვერცხი – ახალი ცხოვრების ნიშანს, დაფეხმავლებელი საგნები – მხარდაჭერასა და სისუსტეს. მისი ნამუშევრები, როგორებიცაა „ულიეტას საფლავი“, „მანეკენი (ბარსელონას მანეკენი)“ და „პეიზაჟი მფრინავ მწერებთან ერთად“, წარმოადგენენ βαθιά ფილოსოფიური თემების შესწავლის საშუალებას.
달ლი გარდაიცვალა 1989 წელს, დაგვიტოვა უზარმაზარი მემკვიდრეობა. მისი ნამუშევრები დღესაც აგრძელებენ გამოწვევას, აღფრთოვანებასა და შთაბეჭდილებას იწვევს მსოფლიო მასშტაბით. ფიგერესში მდებარე 달ლის თეატრ-μουზეუმი მისი შემოქმედების ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ცენტრია, ხოლო სენტ-პეტერსბურგში, ფლორიდაში მდებარე 달ლი მუზეუმიც წარმოადგენს მის ხელოვნებასთან დაკავშირებული უნიკალური კოლექციის სახელს. 달ლი იყო და რჩება ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილი და გავლენიანი მხატვარი 20 საუკუნის განმავლობაში – ნამდვილი წინდახედვი, რომელმაც გაბედა სიზმრების უღრმეს ფარებსა და მათი ტყუილების ტილოებზე გადასარგუნება.
1904 - 1989 , ესპანეთი