სტანჰოუპ ალექსანდერ ფორბესი: კორნუოლის იმპრესიონისტის ყოველდღიური ცხოვრების აღმერთება

სტანჰოუპ ალექსანდერ ფორბესი (1857-1947) არის მნიშვნელოვანი ფიგურა ახალი ლინის სკოლის განვითარებაში, რომელიც ბრიტანული живописи შეცვლის მიზნით შეიქმნა მე-20 საუკუნის დასაწყისში. ფორბესი მხოლოდ მხატვარი არ იყო, ის ადამიანური გამოცდილების მჭველი დამსწრე იყო, რომელსაც კორნუოლის ცხოვრების რიტმები და რეალობები აღმერთებდა განსაკუთრებული მგრძნობელობითა და უშუალო მიზნით ჩვეულებრივის ასახვისადმი ერთგულებით. მისი ტილოები არ არის დიდი ისტორიული მოთხრობები ან მითოლოგიური სცენები; პირიქით, ისინი ინტიმურ შეხედულებებს გვთავაზობენ თევზავდგომების, ფერმერთა, ბავშვების თამაშებზე სანაპიროზე და ქალების საყოფაცხოვრებო საქმიანობაში – სუბიექტებში, რომლებიც ხშირად უგულებელყოფილი იყო ადრინდელი თაობების მხატვრების მიერ.

დაბადებული დუბლინში, ირლანდიაში, ფრანგი დედისა და ინგლისელი რკინიგზის მმართველის ოჯახში, ფორბესის ადრეულმა ცხოვრებამ მას ევროპული მხატვრული სენსიტიურობის უნიკალური ნაზავი და ბუნებასთან ღრმა კავშირი ჩაუნერგა. მისი ოფიციალური მომზადება დულვიჩ-კოლეჯსა და სამეფო აკადემიის სკოლებში მყარ საფუძველს წარმოადგენდა, მაგრამ პარიზში ლეონ ბონასთან გატარებულმა დროს სწორედ მისი მიდგომა ჩამოაყალიბა – პირდაპირი დაკვირვების აქცენტი, ტონალური მოდელირება და სინათლის ცვალებადი ეფექტების აღჭურვა. ეს პარიზული გავლენა შესამჩნევია მის ადრეულ ნამუშევრებში, რომლებიც გარკვეულწავად აკადემიური სტილით ხასიათდება, მაგრამ უკვე მიანიშნებს უფრო თავისუფალ ფუნჯს და ცოცხოვან ფერების პალიტრას, რომელიც მოგვიანებით მისი კარიერის მახასიათებელი გახდება.

ახალი ლინის სკოლა და აკადემიური ტრადიციის უარყოფა

ფორბესის გადასახლება ნიულინში, კორნუოლიაში 1889 წელს იყო გარდამტეხი მომენტი როგორც პირადად მისთვის, ასევე სამხატვროდ. მან იქაურმა ელისაბედ არმსტრონგმა, ასევე ნიჭიერმა მხატვარმა, გაზიარა მისი პლენერის ხატვისადმი ვნება და დამყარებული ხელოვნების სამყაროს შეზღუდვებიდან გათავისუფლების სურვილი. ნიულინი, მო bustling fishing village ინგლისის სამხრეთ-დასავლეთის კიდეში, იდეალური გარემო იყო ამ მხატვრული აჯანყებისთვის. ახალი ლინის სკოლა არ იყო ფორმალურად ორგანიზებული ჯგუფი, მაგრამ უფრო თავისუფალი ასოციაცია იყო მხატვრების შორის, რომლებიც საერთო ეთოსს იზიარებდნენ – მოძველებული სტუდიური პრაქტიკის უარყოფა და ბუნებიდან პირდაპირი ხატვისადმი ერთგულება.

ბარბიზონის სკოლის გავლენით საფრანგეთში, ფორბესმა მიიღო კონცეფცია *en plein air*—ხატვა გარემოს გარეთ. ამ მიდგომამ მას საშუალება მისცა პირდაპირი სინათლისა და ატმოსფეროს უ unprecedented accuracy აღეწერა. მან იდეალიზებული ფორმები და ფრთხილად შექმნილი კომპოზიციები არჩევანი გააკეთა, პირიქით უფრო სპონტანური და ინტუიტური სტილის სასარგებლოდ. მისი ტილოები თავისუფალი ფუნჯებით, ცოცხოვან ფერებით და უნარი გამოხატოს მოძრაობისა და ენერგიის გრძნობა ხასიათდება მის სცენებში.

სუბიექტები და სტილი: კორნუოლის ცხოვრების აღჭურვა

ფორბესის სუბიექტები არ იყო არჩეული მათი თანდაყოფილი დიდებულობისთვის ან ისტორიული მნიშვნელობისთვის; პირიქით, მან სილამაზე და ინტერესი იპოვა კორნუოლში მცხოვრებ ადამიანების ყოველდღიურ ცხოვრებაში. თევზავდგომები, რომლებიც ბადეს აკრეფდნენ, ფერმერთა, რომლებიც თავიანთ ველებს ამუშავებდნენ, ბავშვები, რომლებიც სანაპიროზე თამაშობდნენ – ეს იყო ფიგურები, რომლებმაც მისი ტილოები შეავსო. მან ისინი არა გმირებად ან დამნაშავეებად წარმოიდგინა, არამედ ჩვეულებრივ ადამიანებად, რომლებიც თავიანთ ყოველდღიურ საქმიანობაში იყვნენ ჩართული. მისი ტილოები სითბოსა და ჰუმანურობის გრძნობით არის გაჟღერებული, რაც ასახავს მის ნამდვილ სიყვარულს კორნუოლის ხალხისა და ლანდშაფტის მიმართ.

მისი სტილი დროთა განმავლობაში მნიშვნელოვნად ევოლუციონირდა. ადრეულ ნამუშევრებს უფრო ფორმალური კომპოზიციები და მუქი პალიტრა ხასიათდება, რაც მისი პარიზული მომზადებით არის განპირობებული. თუმცა, რაც მეტ დროს ატარებდა ნიულინში, მისი ტილოები უფრო ცოცხოვან და გამომსახატავი გახდა, რომლებიც უფრო ნათელი ფერებით, თავისუფალი ფუნჯებითა და სინათლის ცვალებადი ეფექტების აღჭურვისკენ მიისწრაფოდა.

მემკვიდრეობა და გავლენა

სტანჰოუპ ფორბესის წვლილი ბრიტანულ ხელოვნებაში უდავოდ მნიშვნელოვანია. მან მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ახალი ლინის სკოლის დამყარებაში, როგორც მნიშვნელოვანი ძალა მე-19 საუკუნლის ბოლო და მე-20 საუკუნის დასაწყისის ხელოვნების სამყაროში, გავლენა მოახდინა მომდევნო თაობის მხატვრებზე. *en plein air* ხატვისადმი ერთგულებამ, ყოველდღიურ სუბიექტებზე ფოკუსირებამ და მისმა გამორჩეულმა სტილმა დაუდო საფუძველი თანამედროვე ბრიტანულ живописьს.

მისი მეუღლე, ელისაბედ ფორბესი, ასევე მნიშვნელოვანი იყო ამ მხატვრულ მოძრაობაში, ხოლო მათი ერთობლივი ძალისხმევით აყვავდა ხელოვნების სკოლა, რომელმაც უამრავი ახალგაზრდა ნიჭი აღზარდა. ფორბესის მემკვიდრეობა მის საკუთარ ტილოებს გასცილებულია; მან შექმნა მხატვრების თანაგუნდობა, რომლებიც იზიარებდნენ მის ხედვას და დაეხმარნენ კორნუოლის კულტურული ლანდშაფტის ჩამოყალიბებაში. მისი ნამუშევრები დღესაც გამოიფინება და აღიარებულია, რაც ყოველდღიური ცხოვრების სილამაზისა და ღირსების მუდმივ მოგონებას გვთავაზობს.

<