Skating

De Stille Observator van Oxfordshire

Geboren in Black Bourton in 1789, groeide William Turner op in een wereld van veranderende landschappen en het verstilde plattelandsleven. Nadat zijn vader overleed toen hij pas twee jaar oud was, trok zijn moeder hem samen met zijn twee zussen op. Tegen de tijd dat hij veertien was, verschoof zijn leven naar het landhuis in Shipton-on-Cherwell, waar hij bij zijn oom inwoonde. Het was hier dat zijn natuurlijke aanleg voor tekenen vorm begon te krijgen. Hij zocht niet naar het dramatische of het chaotische; in plaats daarvan vond hij een diepe verbinding in de stilte van het Engelse platteland.

Zijn vroege jaren werden gekenmerkt door een voortdurende beweging tussen de intimiteit van het gezinsleven en de groeiende aantrekkingskracht van de professionele kunstwereld. In 1803 begon hij bij zijn oom te wonen, en tegen 1804 was hij naar Londen verhuisd. Deze periode in zijn leven werd gedefinieerd door het meesterschap van het vak en het streven naar technische vaardigheid. Hij studeerde onder John Varley, een man die hielp zijn begrip van het delicate medium van de aquarel te vormen. Tijdens deze Londense jaren werkte hij samen met andere prominente figuren uit die tijd, waaronder William Henry Hunt en John Linnell, waarbij hij een stijl verfijnde die uiteindelijk zijn nalatenschap zou bepalen.

Een Leven in Kleur en Steen

Hoewel velen de naam Turner associëren met de grandioze, kolossale stormen van zijn tijdgenoot, vond deze William Turner juist zijn kracht in het subtiele en het serene. Hij was een man van de Royal Watercolour Society, waar hij in 1808 lid werd en tot aan zijn dood elk jaar exposeerde. Zijn werk richtte zich vaak op de specifieke geografie van de regio Oxford, waarbij hij het licht en de atmosfeer van het lokale terrein vastlegde met een precisie die zowel persoonlijk als blijvend aanvoelde.

Zijn leven was diep geworteld in de gemeenschap van Oxford. Hij trouwde in 1824 met Elizabeth Ilott en bracht het grootste deel van zijn latere leven door in de stad, om uiteindelijk te gaan wonen in de St John Street. Zijn invloed reikte verder dan het canvas en raakte de essentie van het lokale landschap. Toen de parochiekerk in Shipton-on-Cherwell werd gesloopt, was hij degene die het ontwerp leverde voor het nieuwe Georgische neogotische bouwwerk dat daar nu nog staat. Hij was een man die de wereld niet alleen observeerde, maar hielp vormgeven.

Zijn professionele prestaties omvatten:

• Verkiezing tot volwaardig lid van de Royal Watercolour Society in 1808.
• Eerste publieke tentoonstelling in de Royal Academy in 1807.
• Het ontwerp en de constructie van de kerk in Shipton-on-Cherwell.

Nalatenschap en Herinnering

De toevoeging "Turner van Oxford" was een noodzaak van zijn tijd, een manier om zijn verstilde, op landschap gerichte aquarellen te onderscheiden van de turbulente werken van J. M. W. Turner. Toch gaf deze onderscheiding hem ook een unieke identiteit. Zijn schilderijen gaan niet over de storm, maar over de stilte die volgt op de storm. Zijn vermogen om de essentie van een plek te vangen via de aquarel zorgde ervoor dat zijn werk een plek vond in prestigieuze collecties, van de Tate Gallery in Londen tot het Metropolitan Museum of Art in New York.

Hij overleed in 1862 in zijn woning aan de St John Street. Hij en zijn vrouw liggen begraven op het kerkhof van de Holy Cross parochiekerk in Shipton-on-Cherwell. Vandaag de dag markeert een blauwe plaquette het huis waar hij woonde, een klein fysiek overblijfsel van een man die zijn leven wijde aan het vertalen van de stille schoonheid van het Engelse landschap naar een blijvende vorm. Zijn werk is bewaard gebleven in nationale en internationale galeries, als een baken voor hen die de rust in een landschap zoeken.