Double Self Portrait (recto) Ręcznie malowane farbami olejnymi, pociągnięcie po pociągnięciu pędzla

Wczesne lata i edukacja artystyczna

• Urodzony: Birmingham, Wielka Brytania (5 grudnia 1890)
• Zmarł: Londyn, Wielka Brytania (19 sierpnia 1957)
• Jeden z „Whitechapel Boys” – grupy artystów z East Endu, która wyłoniła się na początku XX wieku.

Urodzony dla polskich żydowskich rodziców-imigrantów, Abrahama i Rebeki Bomberg, początkowo studiował w City and Guilds Technical Art School, zanim przeszedł szkolenie litograficzne w Birmingham.

Studiował pod okiem Waltera Sickerta w Westminster School of Art (1908-1als10), czerpiąc inspirację z koncentracji Sickerta na formie i życiu miejskim. Istotnym momentem było zetknięcie się z twórczością Paula Cézanne’a za sprawą wystawy Rogera Fry’a z 1910 roku pt. „Manet i postimpresjoniści”. Studiował również w Slade School of Art (1911), gdzie zdobył nagrodę Tonks Prize za rysunek przedstawiający jego kolegę ze studiów, Isaaca Rosenberga.

Lata awangardowe: Kubizm, futuryzm i kontrowersje

• W Slade Bomberg był częścią niezwykłego pokolenia, w skład którego wchodzili m.in. Mark Gertler, Stanley Spencer, C.R.W. Nevinson oraz Dora Carrington.
• Inspirację czerpał z londyńskich wystaw włoskich futurystów z 1912 roku oraz drugiej wystawy postimpresjonistycznej Fry’a (Picasso, Matisse, fowiści, Wyndham Lewis).
• Opracował charakterystyczny styl łączący kubizm i futuryzm – cechujący się geometrycznymi kompozycjami, ograniczoną paletą barw, kanciastymi postaciami i strukturami przypominającymi siatkę.
• Jego radykalne podejście doprowadziło do wydalenia ze Slade School of Art w 1913 roku, gdyż uznano je za zbyt śmiałe dla konwencjonalnych metod tej instytucji.
• Przez krótki czas był związany z Omega Workshops grupy Bloomsbury i wystawiał wraz z Camden Town Group. Wykazywał pokrewieństwo z ruchem wertycystów Wyndhama Lewisa, lecz pozostał niezależny, odmawiając pełnego zaangażowania.

Od wojny do pejzażu: Zmiana stylu

Doświadczenia żołnierza szeregowego podczas I wojny światowej głęboko wpłynęły na jego wizję artystyczną, prowadząc do odejścia od abstrakcji.

Lata 20. XX wieku przyniosły zmianę w stronę stylu bardziej figuralnego, skupionego na portretach i pejzażach malowanych bezpośrednio z natury. Rozwinął coraz bardziej ekspresjonistyczną technikę, charakteryzującą się bogatą fakturą impastu oraz emocjonalnym natężeniem.

Szerokie podróże przez Bliski Wschód (szczególnie Palestynę) oraz Europę znacząco wpłynęły na jego późniejszą twórczość. Jego przedstawienia Jerozolimy są szczególnie godne uwagi.

Późne lata i dziedzictwo

• W latach 1945–1953 wykładał w Borough Polytechnic (obecnie London South Bank University), kształtując pokolenie artystów, wśród których znaleźli się m.in. Frank Auerbach, Leon Kossoff, Philip Holmes, Cliff Holden, Edna Mann, Dorothy Mead, Gustav Metzger, Dennis Creffield, Cecil Bailey oraz Miles Richmond.
• Był żonaty z malarką pejzażową Lilian Holt.
• Mimo okresów względnego zapomnienia za życia, twórczość Bomberga w ostatnich dekadach zyskała coraz większe uznanie jako istotny wkład w brytyjską sztukę nowoczesną.
• Na jego cześć nazwano David Bomberg House na London South Bank University.
• Jego dziedzictwo tkwi w unikalnej syntezie europejskich ruchów awangardowych oraz późniejszym wypracowaniu potężnego, ekspresyjnego stylu pejzażowego, który oddawał istotę miejsca i ludzkiego doświadczenia.