Dzieło sztuki prezentowane na tej stronie podlega ochronie prawem autorskim, co oznacza, że nie mamy prawa do tworzenia ani sprzedaży jego identycznej reprodukcji. Ochrona ta jest egzekwowana na mocy umów międzynarodowych, takich jak Konwencja berneńska oraz przez przepisy prawa krajowego, w tym te określone w Prawo autorskie USA – Tytuł 17.
Metoda ta jest w pełni zgodna z przepisami prawa autorskiego, ponieważ nie polega na kopiowaniu ani powielaniu chronionego dzieła. Stanowi ona kreatywną reinterpretację – nowy obraz, który czerpie inspirację z oryginału, ale nie jest z nim tożsamy.
Wydruki giclée lub płótna o jakości muzealnej, szybka realizacja i szeroki wybór opcji wykończenia. ( Zamów ręcznie malowaną reprodukcję
Przejdź do wersji cyfrowej)
Wybierz spośród naszych standardowych rozmiarów, które zachowują oryginalne proporcje dzieła sztuki.
Wpisz wymaganą szerokość i wysokość, aby dopasować grafikę do ramy lub ściany. Wydruk można jedynie przyciąć, nigdy nie powiększając go poza oryginalny obraz, dlatego format o innych proporcjach spowoduje utratę części kompozycji. Przed rozpoczęciem druku prześlemy Ci cyfrowy podgląd do zatwierdzenia. Obraz wyświetlany na tej stronie nie pokazuje rzeczywistego przycięcia — jedynie podgląd oddaje ten efekt.
Dostawa na cały świat () w ciągu 2 tygodni zamiast standardowych 4/5 tygodni. (3 Listopad)
Nudem stojący
Wymiary reprodukcji
„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego, stworzone w latach 1910-1912, to nie tylko monumentalna opera wizualna, ale przede wszystkim głęboko zakorzeniona w polskiej świadomości symbolicznej i politycznej epoki. Narodziny dzieła przypadły na okres intensywnych napięć społecznych i narodowych, tuż przed I wojną światową, kiedy to Polska walczyła o niepodległość. Wyspiański, jako wybitny działacz ruchu socjalistycznego i poeta-artysta, pragnął stworzyć dzieło, które w sposób obrazowy i symboliczny poruszałoby kwestie społeczne, religijne i polityczne, a przede wszystkim – nadziei na lepszą przyszłość dla narodu. „Wesele” stało się więc manifestem polskiej tożsamości, odzwierciedlającym marzenia o wolnym i sprawiedliwym państwie, ale także ostrzegającym przed zagrożeniami płynącymi z podziałów społecznych i braku zrozumienia.
Wyspiański łączy w „Weselu” elementy symbolizmu, realizmu i groteski. Sceneria przedstawiona jest w stylu realizmu, z dbałością o szczegóły architektoniczne i kostiumy, co nadaje obrazom autentyczności i wiarygodności. Jednakże, to właśnie w bogactwie symboliki, ukrytej pod powierzchnią scenografii, kryje się prawdziwa siła dzieła. Każdy element – od kolorów po postury postaci, od motywów roślinnych po ornamenty – ma głębokie znaczenie i odnosi się do konkretnych idei i wartości. Wyspiański wykorzystuje język symboliczny w sposób niezwykle subtelny i wieloznaczny, pozostawiając widzowi przestrzeń na interpretację. Zastosowanie techniki kolażu, łączącej różne materiały i faktury, dodaje obrazom dynamizmu i wrażenia ruchu, a także podkreśla ich charakter wizualny.
„Wesele” obfituje w symbole, które odzwierciedlają hierarchię społeczną i polityczną epoki. Królowa, symbolizująca tradycję i konserwatyzm, reprezentuje stare elity, które nie chcą zaakceptować zmian. Król, jako symbol autorytarnego władzy, jest przedstawiony jako potężny, ale jednocześnie zgorzkniały i odcięty od rzeczywistości. Ważnym motywem jest również figura Robotnika, który symbolizuje siłę ludu i nadzieję na lepszą przyszłość. Jego postać, choć często przedstawiana w sposób groteskowy, emanuje determinacją i gotowością do walki o swoje prawa. Motyw "Złotego Wierzyciela" – postaci reprezentującej moralność i sprawiedliwość – jest kluczowy dla zrozumienia przesłania dzieła. Wreszcie, motyw "Srebrnego Wierzyciela" symbolizuje zdrady i podziałów społecznych.
„Wesele” to nie tylko krytyka polskiego społeczeństwa, ale przede wszystkim apel o jedność i zrozumienie. Dzieło porusza silne emocje – od rozczarowania i gniewu po nadzieję i wiarę w lepszą przyszłość. Mimo tragicznego finału, „Wesele” pozostaje dziełem pełnym optymizmu i wiary w siłę ludzkiego ducha. Podkreśla znaczenie dialogu, tolerancji i wzajemnego szacunku jako warunków budowania sprawiedliwego i wolnego państwa. „Wesele” to dzieło, które do dziś inspiruje do refleksji nad kondycją społeczną i polityczną Polski, a także nad rolą jednostki w historii narodu. Jego symbolika pozostaje aktualna, przypominając o potrzebie budowania społeczeństwa opartego na wartościach humanitarnych i sprawiedliwości społecznej.
Dostępna jest prezentacja zdjęć: strona Prezentacja slajdów dzieła „Nudem stojący” – Joan Miró.
„Nudem stojący” – Joan Miró powstało w 1921.
Strona Podobne dzieła dzieła „Nudem stojący” – Joan Miró prezentuje powiązane utwory.
1893 - 1983 , Hiszpania