Hubert Bekman

Wczesne lata i kształcenie artystyczne

Hubert Bekman przyszedł na świat 4 listopada 1896 roku w Voorburg w Holandii. Choć jego późniejsze lata zostaną zdefiniowane przez niezwykłą twórczość, wczesne lata życia kształtował miarowy rytm pracy zwykłego człowieka. Spędzał dnie jako urzędnik w PTT – rola ta zapewniała mu codzienny chleb, podczas gdy jego artystyczne pasje dojrzewały w cichych godzinach, wolnych od zawodowych obowiązków.

Jego droga do zostania artystą nie była wybrukowana formalną, ciągłą edukacją. Hubert Bekman był przede wszystkim samoukiem, który rozwijał swoje oko i dłoń poprzez osobistą praktykę oraz głęboko zakorzenioną ciekawość świata. Aby doskonąć swoje umiejętności, sięgał po dodatkowe instrukcje, uczęszczając na kursy wieczorowe i zimowe w Akademie van Beeldende Kunsten w Hadze. Te zajęcia pozwalały mu zachować równowagę między odpowiedzialnością w PTT a narastającą potrzebą tworzenia.

Poza murami sali wykładowej szukał towarzystwa ludzi dzielących jego pasję. Stał się częścią Hague Sketch Club, odnajdując swoje miejsce wśród tych, którzy postrzegali sztukę jako żywotną część egzystencji. To połączenie niezależnej nauki z zaangażowaniem w życie wspólnoty pozwoliło mu zbudować solidny fundament pod wielowymiarową karierę malarza, rzeźbiarza i artysty grafika.

Ruchy artystyczne i kręgi zawodowe

Życie Bekmana było nierozerwalnie splecione ze społecznościami artystycznymi Niderlandów. Jako członek Pulchri Studio oraz Haagse Kunstkring, odnalazł on swoje miejsce w twórczych kręgach Hadewy. To właśnie te stowarzyszenia kształtowały jego życie towarzyskie i zawodowe, pozwalając mu na bieżąco uczestniczyć w dynamicznie zmieniającym się krajobrazie sztuki holenderskiej w trakcie jego twórczości.

Około 1936 roku stał się współzałożycielem grupy artystycznej De Groep. Wspólnie z Reinem Draijerem, Heinem von Essen, Janem Frankenem Pzn., Janem van Heelem oraz Marinusem Schipperem pracował nad powołaniem do życia tego kolektywu. Jego zaangażowanie w te grupy odzwierciedlało głęboką potrzebę współpracy oraz wymiany myśli z rówieśnikami. W późniejszym etapie kariery dołączył do Verve oraz Liga Nieuw Beelden, nieustannie poszukując nowych dróg kontaktu ze światem sztuki. W latach pięćdziesiątych był również częścią artystycznej grupy roboczej z Voorburg, znanej jako De Nieuwe Ploeg.

Techniki i dyscypliny artystyczne

Twórczość Huberta Bekmana charakteryzowała się nieustanną, wręcz niespokojną ciekawością, która przejawiała się w wielu różnych mediach. W jego wczesnych latach twórczości artysta skupiał się intensywnie na dotykowym, niemal namacalnym aspekcie grafiki warsztatowej oraz malarstwa. Eksperymentując z farbami olejnymi, gouache oraz rysunkiem, często budował swoje kompozycje wokół form ludzkich i zwierzęcych. Pasja do sztuk graficznych poprowadziła go ku mistrzostwu w różnych metodach przenoszenia obrazu, w tym w akwatincie, litografii oraz drzeworycie. Poświęcał również czas linorytowi oraz drzeworytnictwu, odnajdując w tych bardziej ustrukturyzowanych procesach unikalne sposoby na wyrażenie linii i kształtu.

Wraz z rozwojem kariery, jego relacja z materią uległa transformacji w stronę trójwymiarowości. Od 1948 roku artysta skierował swoją uwagę na rzeźbę, odchodząc od płaskiej powierzchni na rzecz pracy z drewnem. Wybierając dąb i lipę jako główne tworzywo dla swoich figur, rzeźbił formy ludzkie i zwierzęce, które nadawały jego tematom niezwykłe poczucie ciężaru oraz obecności. Ta ewolucja – od świata grafiki i malarstwa ku rzeźbie – pozwoliła mu na fascynujące badanie tekstury słojów drewna w ścisłym związku z anatomią jego podmiotów.

• "Moeder en kind" (linoryt)
• "Zes figuren" (drzeworyt)
• "Vijf paarden" (linoryt)
• "Vier paarden" (linoryt)

Gdzie dziś można podziwiać jego dzieła

Odkrywanie śladów twórczego życia, jakie pozostawił po sobie Hubert Bekman, wymaga pewnej podróży przez krajobrazy Holandii, gdyż jego wielowymiarowa ekspresja jako malarza, rzeźbiarza i grafika rozproszona jest w kilku kluczowych instytucjach. W Hadze jego obecność jest wyraźnie odczuwalna w Gemeentemuseum, gdzie jego prace współistnieją z innymi znaczącymi dziełami sztuki holenderskiej. Miasto to skrywa również jego twórczość w holenderskim Muzeum Pocztowym, co stanowi piękny ukłon w stronę jego zawodowej przeszłości związanej z pracą w PTT.

Poza stolicą Południowej Holandii, jego dzieła znalazły swoje miejsce w innych kolekcjach regionalnych. Muzeum Van Abbe w Eindhoven przechowuje prace Bekmana, dzięki czemu jego unikalny język wizualny dociera do odbiorców wykraczających poza jego bezpośrednie otoczenie. Jego sztuka stanowi również część Kolekcji Narodowej, co jest świadectwem trwałej obecności jego drzeworytów, obrazów i rzeźb w kulturowym krajobrazie kraju.

Dla tych, którzy pragną zgłębić jego lokalne oddziaływanie, Gemeentemuseum Maassluis również posiada w swoich zbiorach jego prace. Niezależnie od tego, czy obcujemy z wyrzeźbionymi w drewnie figurami, czy z precyzyjnymi grafikami, ślad jego ręki pozostaje widoczny w tych rozproszonych repozytoriach, zachowany dla wszystkich, którzy pragną studiować jego wkład w rozwój Nowej Szkoły Hagońskiej oraz licznych grup artystycznych, które współtworzył.