Historia i korzenie Museum Barberini
Położone w historycznym centrum niemieckiego Poczdamu, przy Alter Markt, Museum Barberini zajmuje miejsce o niezwykle złożonej przeszłości. Pierwotny pałac wzniesiono w latach 1771–1772 pod kierownictwem Fryderyka Wielkiego. Ta monumentalna budowla niegdyś stanowiła o charakterze urbanistycznym miasta, zanim została dotknięta katastrofą połowy dwudziestego wieku. W kwietniu 1945 roku nalot aliancki zniszczył gmach, pozostawiając po sobie jedynie ruiny, które ostatecznie wyburzono w 1948 roku.
Dzisiejsza obecność muzeum jest owocem wielkiego wysiłku rekonstrukcyjnego. W latach 2013–2016 teren ten został odbudowany, co doprowadziło do oficjalnego otwarcia instytucji w 2017 roku. Odrodzenie to zostało zainicjowane przez Hassoa Plattnera, założyciela niemieckiej firmy programistycznej SAP i mecenasa sztuki, który pragnął przywrócić centrum Poczdamu jego kulturową tożsamość.
Architektura zrekonstruowanego pałacu
Muzeum mieści się w odrestaurowanym Palais Barberini, budowli, która dąży do przywrócenia historycznej obecności Alter Markt w Poczdamie. Pierwotny pałac, zaprojektowany przez architektów Georga Christiana Ungera i Carla von Gontarda, został wzorowany na rzymskim Palazzo Barberini. Ta architektoniczna linia łączy pruski krajobraz z tradycją baroku włoskiego. Po tym, jak budynek został zniszczony w 1945 roku, a następnie rozebrany, teren ten pozostawał nieużytkiem aż do niedawnej rekonstrukcji. Główna fasada została odbudowana zgodnie z oryginalnym projektem, zachowując wizualną ciągłość placu.
Nowoczesne wnętrze, zaprojektowane przez architektów Hilmer & Sattler und Albrecht, równoważy tę historyczną zewnętrzną formę z współczesnymi wymaganiami przestrzennymi. Rekonstrukcja przekształciła wewnętrzną objętość budynku, zamieniając pięć kondygnacji w trzy, aby stworzyć rozległe, wypełnione światłem przestrzenie. Muzeum składa się z 17 sal rozciągających się na powierzchni 2200 metrów kwadratowych. Przestrzenie te stanowią uporządkowane tło dla zgromadzonych dzieł, w którym włoski przepych oryginalnej koncepcji spotyka się z nowoczesną precyzją architektoniczną.
Kolekcja Impresjonistyczna i Postimpresjonistyczna
Głównym punktem odniesienia tutejszej ekspozycji jest fascynująca historia francuskiego impresjonizmu, która prowadzi nas od jego dziewiętnastowiecznych początków, aż po narodziny pointylizmu oraz fowizmu na początku XX wieku. Ta niezwykła kolekcja, powołana do życia dzięki mecenatowi Hasso Plattnera, obejmuje 115 dzieł stworzonych przez 23 artystów. Obecność tych płócien sprawia, że Potsdam staje się istotnym ośrodkiem badań nad impresjonizmem, oferując skupisko dzieł, które może śmiało konkurować z najważniejszymi zbiorami w Paryżu.
Claude Monet jest reprezentowany przez 40 obrazów rozproszonych w tych salach. Jego płótna współistnieją z dziełami takich mistrzów jak Pierre-Auguste Renoir, Berthe Morisot, Gustave Caillebotte oraz Paul Signac. Obrazy te oferują bezpośrednie spotkanie z ewolucją światła i koloru, które zdefiniowały ten nurt. Sposób ich ekspozycji pozwala na cichą obserwację procesu, w którym styl ten ewoluował od wczesnych studiów pejzażowych ku bardziej ustrukturyzowanym podejściom późniejszej epoki.
- Ogród Moneta w Vétheuil, ok. 1881
- Lilii wodne (56), 1917
- Grusza, 1889
- Ścieżka przez las, 1874
Arcydzieła kolekcji Hasso Plattnera
Oś kolekcji stanowi ewolucja francuskiego impresjonizmu, zakotwiczona w imponującym zbiorze dzieł, których centralną postacią jest Claude Monet. Dzięki ekspozycji czterdziestu obrazów tego artysty, muzeum to posiada jedno z najbardziej znaczących skupisk jego twórczości poza Paryżem. Płótna te zapraszają do intymnego studium światła i atmosfery, prowadząc widza od subtelnych studiów lilii wodnych, aż po ulotne efekty promieni słonecznych kładących się na snopach zboża. Obecność tak obszernego korpusu prac stwarza rzadką okazję, by na własne oczy zaobserwować fascynujące przemiany w technice mistrza na przestrzeni wielu dziesięcioleci.
Obok dzieł Moneta, kolekcja ukazuje odrębne, unikalne podejścia innych fundamentalnych postaci tego nurtu. Pierre-Auguste Renoir oraz Berthe Morisot wprowadzają do zbiorów poczucie niezwykłej intymności i czułości, podczas gdy pejzaże, które stworzyli Alfred Sisley i Camille Pissarro, oferują zupełnie inne, świeże spojrzenie na świat natury. Rozwój tej epoki śledzimy dalej poprzez prace Gustave'a Caillebotte'a oraz późniejsze tendencje, jakie przyniosły pointylizm i fowizm, reprezentowane przez płótna Paula Signaca oraz Henri'ego-Edmonda Crossa.
- Ogród Moneta w Vétheuil, ok. 1881
- Lilie wodne (56), 1917
- Grusza, 1889
- Ścieżka przez las, 1874
Wystawy i badania w muzeum
Misją Museum Barberini jest kolekcjonowanie, badanie, prezentowanie, edukowanie oraz inspirowanie. Ta wielowymiarowa idea realizowana jest poprzez rotacyjny program wystawienniczy, który każdego roku oferuje nawet trzy wyjątkowe ekspozycje czasowe. Te tymczasowe wydarzenia, organizowane we współpracy z międzynarodowymi partnerami, wnoszą świeże i różnorodne perspektywy do sal zrekonstruowanego pałacu, pozwalając instytucji na prowadzenie dialogu wykraczającego poza stałe zasoby kolekcji Hasso Plattnera.
Kolekcje muzealne są nierozerwalnie związane z bogatym programem wydarzeń i działań edukacyjnych. Wszystkie te aktywności mają na celu pobudzanie żywego dyskursu artystycznego poprzez różnorodne formy wyrazu. Odwiedzający mogą obcować ze sztuką podczas takich wydarzeń jak:
- Sympozja
- Spotkania autorskie i odczyty
- Wędrówki z przewodnikiem
- Koncerty
- Wieczory filmowe
- Warsztaty
Poza fizyczną przestrzenią galerii, muzeum rozszerza swoje oddziaływanie na sferę cyfrową. Dzięki inicjatywie Barberini Digital, instytucja udostępnia zasoby, które pozwalają odkrywać historie dzieł sztuki w zupełnie nowy, nowoczesny sposób. Ta cyfrowa obecność sprawia, że zarówno wyniki badań, jak i wizualna strona płócien pozostają dostępne dla odbiorców dzięki najnowszym technologiom.
Informacje dla zwiedzających i usługi
Muzeum zaprasza gości w poniedziałki w godzinach od 10:00 do 19:00, a także od środy do niedzieli w tych samych godzinach. Wtorki są dniami zamkniętymi dla galerii. Osoby planujące wizytę pod koniec dnia powinny pamiętać, że ostatnie wejście jest możliwe o godzinie 18:15. Bilet wstępu do kolekcji kosztuje 18,00 €. Obiekt jest w pełni przystosowany do potrzeb osób poruszających się na wózkach inwalidzkich; do dyspozycji oddano windy wyposażone w komunikaty głosowe oraz pismo Braille'a, a także bezbarieryjne toalety i obniżone lady recepcyjne. Dla osób wymagających dodatkowego wsparcia przygotowano systemy naprowadzające dla niewidomych oraz możliwość wypożyczenia wózka inwalidzkiego.
Dla pragnących pogłębić swoją wiedzę przygotowano audioprzewodniki dostępne w wielu językach, w tym w języku niemieckim, angielskim, francuskim, włoskim, polskim oraz ukraińskim. Poza salami wystawowymi, na terenie obiektu znajdują się sklep muzealny, restauracja oraz kawiarnia. Te przestrzenie pozwalają na chwilę wytchnienia w samym sercu historycznego centrum niemieckiego miasta.• Potsdam. Muzeum oferuje również wymiar cyfrowy dzięki platformie Barberini Digital, która przenosi dzieła sztuki i ich fascynujące historie w świat wirtualny.
