Skating Ručno oslikano uljanim bojama, potez po potez

Tihi posmatrač iz Oksfordšira

Rođen u Black Bourtonu 1789. godine, Viljam Tërner odrastao je u svetu koji su činili promenljivi pejzaži i miran ruralni život. Nakon što mu je otac preminuo kada je imao samo dve godine, majka ga je podigla zajedno sa njegove dve sestre. Sa četrnaest godina, njegov život se preselio u veleman u Shipton-on-Cherwellu, gde je živeo sa svojim ujakom. Upravo je tamo njegova prirodna sklonost ka crtežu počela da dobija svoj oblik. On nije tražio dramatičnost niti haos; umesto toga, pronašao je duboku povezanost sa tišinom engleskogerskog polja.

Njegove rane godine obeležio je stalni pokret između intime porodičnog života i rastočćeg privlačenja profesionalnog sveta umetnosti. Godine 1803. počeo je da živi sa svojim ujakom, a do 1804. godine preselio se u London. Ovaj period njegovog života definisao je period učenja i težnja ka tehničkoj veštini. Studirao je kod Johna Varleya, čoveka koji je pomogao da oblikuje svoje razumevanje delikatnog medija akvarela. Tokom tih londonskih godina, radio je zajedno sa drugim značajnim figurom tog doba, uključujući Williama Henryja Hunta i Johna Linnella, usavršavajući stil koji će na kraju definisati njegovo nasleđe.

Život u boji i kamenu

Dok se mnogi sećaju imena Turner u vezi sa veličanstvenim, divljim olujama njegovog savremenika, ovaj Viljam Tërner pronašao je svoju snagu u suptilnosti i spokojnosti. Bio je čovek Kraljevskog društva akvarelista, postajući punopravni član 1808. godine i izlažući sa njima svake godine do svoje smrti. Njegov rad se često fokusirao na specifičnu geografiju oblasti Oksforda, hvatajući svetlost i atmosferu lokalnog terena sa preciznošću koja je delovala istovremeno lično i trajno.

Njegov život bio je duboko ukorenjen u zajednici Oksforda. Oženio se Elizabeth Ilott 1824. godine i proveo veći deo svog kasnijeg života u gradu, na kraju se skrasivši u 16 St John Street. Njegov uticaj se protezao izvan platna i u samu tkaninu lokalnog pejzaža. Kada je crkva parohije u Shipton-on-Cherwellu srušena, on je bio taj koji je obezbedio dizajn za novu građevinu u stilu georgijanskog neogotičkog preporodnika koja danas stoji na tom mestu. Bio je čovek koji je i posmatrao svet i pomagao u njegovom oblikovanju.

Njegova profesionalna postignuća uključuju:

• Izbor za punopravnog člana Kraljevskog društva akvarelista 1808. godine.
• Prva javna izložba u Kraljevskoj akademiji 1807. godine.
• Dizajn i izgradnja crkve u Shipton-on-Cherwellu.

Nasleđe i sećanje

Razlika koju je nosio naziv "Turner iz Oksforda" bila je neophodnost njegovog vremena, način da se njegovi tihi akvareli fokusirani na pejzaž odvoje od turbulentnijih dela J. M. W. Turnera. Ipak, ta razlika mu je pružila i jedinstveni identitet. Njegove slike nisu o oluji, već o tišini koja dolazi nakon nje. Njegova sposobnost da uhvati esenciju mesta kroz akvarel omogućila je njegovom radu da pronađe dom u značajnim kolekcijama, od Tate galerije u Londonu do Metropolitan muzeja umetnosti u New Yorku.

Preminuo je 1862. godine u svom domu u St John Street. On i njegova supruga su sahranjeni na groblju parohijske crkve Holy Cross u Shipton-on-Cherwellu. Danas plava ploča označava kuću u kojoj je živeo, mali fizički podsetnik na čoveka koji je proveo svoj život prevodeći tihi lepotu engleskog pejzaža u trajnu formu. Njegova dela se i dalje čuvaju u nacionalnim i međunarodnim galerijama, sačuvana za one koji traže mir u pejzažu.