Džozef Plasket

Rani život i umetnička obuka

Džozef Plasket je rođen 12. jula 1918. godine u New Westminster-u, u Britanskoj Kolumbiji, kao sin anglikanske crkvene službe. Njegov rani put bio je daleko od umetničkog ateljea. Prvobitno je težio proučavanju istorije, discipline koja ga je odvela u šestogodišnju karijeru školskog nastavnika. Ovaj period formalnog poučavanja bio je samo skretanje sa pravca pre nego što se 1944. godine pojavio njegov pravi fokus. On nije slučajno naleteo na umetnost; svesno je tražio tehničke osnove neophodne da svoju kasnu interesovanja pretvori u profesionalnu praksu.

Njegova formalna obuka započela je na Univerzitetu za umetnost i dizajn Emily Carr. To nije bilo usamljeno težrenje. Nastavio je školovanje u Školi lepih umetnosti u Banfu, gde je njegov razvoj oblikovao prisustvo A.Y. Jacksona. Studiranje pod vodstvom takve figure pružilo mu je tehničku rigoroznost koja će definisati njegov kasniji rad. Do 1945. godine, već se integrisao u Društvo umetnika Britanske Kolumbije, što je signaliziralo prelazak iz istorijarskog predavača u praktičara vizuelne umetnosti.

Studije u Severnoj Americi i Evropi

Tehnički razvoj Džozefa Plasketa oblikovan je serijom promišljenih, visokopozicioniranih akademskih težnji na dva kontinenta. Godine 1946. Lawren Harris mu je dodelio prvu stipendiju Emily Carr, što je omogućilo njegov prelazak na studiranje u Sjedinjene Američke Države. To ga je vodilo do Škole umetnosti u San Francisku, gde je njegova formalna obuka prevazišla početne temelje postavljene u Kanadi. Do 1947. godine, njegov fokus se pomerio ka uticajnim pedagoškim centrima kao što su New York i Provincetown, gde je studirao pod mentorstvom Hans Hofmann. Ovaj period bio je od ključnog značaja za rafiniranje njegovog razumevanja forme i prostora pre nego što je svoju pažnju okrenuo evropskoj tradiciji.

Selidba u Evropu označila je definitivnu promenu u njegovoj profesionalnoj trajektoriji. Između 1949. i 1951. godine studirao je u Parizu kod Fernand Léger, što je bio period koji se poklupio sa njegovim konačnim odustajanjem od apstrakcije. Njegov tehnički repertoar dodatno se proširio 1953. godine kada je počeo da se bavi agrafiranom štampom i graviranju kod Stanley William Hayter u Parizu, uz podršku stipendije kanadske vlade za studije u inostranstvu. Nakon ove rigorozne obuke u grafici, usledio je period studiranja u Londonu na Školi Slade od 1951. do 1952. godine, koji je finansirao britanski Arts Council. Ove godine studija pružile su strukturnu disciplinu koja će definisati njegov kasniji stvaralački rad.

Život i rad u Parizu

Pariz je bio odlučujuće okruženje za sazrevanje umetničkog identiteta koji je nosio Džozef Plasket. Nakon godina studiranja pod vodstvom različitih mentora, on je donio sudbonosnu odluku da napusti apstrakciju u korist direktnijeg pristupa fizičkom svetu. Ova promena usmerila je njegov fokus ka stilovima mrtve prirode izvedenim u uljanim bojama. Naselio se u četvrti Marais, lokaciji koja je pružila vizuelnu supstancu njegovom neprekidanom razvoju. Do 1957. godine, uspostavio je studio u ovom delu grada, što je označavalo njegovu trajnu posvećenost evropskom načinu života koji je dugo uticao na njegovu perspektivu.

Njegovo prisustvo u Maraisu nije bilo samo profesionalno; bilo je duboko integrisano u lokalni duh. On i David Hill poduzeli su obnovu napuštene kuće u tom distriktu, pretvarajući je u prostor koji je odražavao istoriju tog kraja. To okruženje oblikovalo je stvaralaštvo njegovih kasnijih godina. Dok su njegove uljane slike beležile neposredno prisustvo predmeta, njegova dela iz pastela dobila su drugačiji karakter, često opisivan kao romantičarski impresionizam. Ostao je stanovnik ovog distrikta sve do 2000. godine, održavajući decenijama neprekidnu vezu sa estetskim tradicijama Pariza.

Tehnika i umetnički stil

Tehnički repertoar koji je stvorio Džozef Plasket odlikovan je odlučnim raskorakom od apstrakcije u korist romantičarskog impresionizma. Svoju najsnažniju umetničku ekspresiju pronašao je kroz mrtvu prirodu i cvetne motive, koristeći ulje i pastel kako bi dočarao neposredno prisustvo okruženja koje ga okružuje. Njegov rad u Parizu bio je posebno plodno razvijen u medijumu koji predstavlja pastel, gde je razvio specifičnu senzibilitetnost prema svetlosti i formi koja je definisala njegovu zrelu umetničku fazu.

Umetnikova vladavina linijom i teksturom prevazilazila je okvire običnog četkice. Savladao je kvaš i i gravir, tehnike koje su zahtevale rigorozan i disciplinovan pristup kompoziciji. Ova svestranost omogućila mu je da se kreće između fluidnih, atmosferskih kvaliteta svojih pastelnih radova i preciznih, strukturnih zahteva grafike. Njegov stvaralački izraz nije bio ograničen na jednu jedinu metodu; on je maestralno balansirao između spontanosti koju donosi crtež i kontrolisane primene uljanih boja.

Profesionalne uloge i članstva

Karijera koju je gradio Džozef Plasket bila je neodvojiva od institucionalnog angažmana i liderstva unutar kanadske umetničke scene. Još 1945. godine postao je član Društva umetnika Britiške Kolumbije, što je označilo njegov rani integrisani put u profesionalnu zajednicu. Njegove administrativne sposobnosti i vizionarski pristup prepoznati su kada je obavljao funkciju direktora Škole umetnosti u Vinipegu od 1947. do 1949. godine. Ovaj period vođenja se odigrao tokom formativne ere za obrazovanje kanadske umetnosti, postavljajući temelje za buduće generacije stvaralaca.

Njegov položaj u nacionalnom umetničkom pejzažu učvršćen je kroz članstva u nekoliko prestižnih organizacija. Bio je član Kanadskog grupnog udruženja slikara i zauzimao važne pozicije unutar Kraljevog kanadskog akademskog umetničkog društva. Ove afilijacije postavile su ga u sam centar formalnih umetničkih struktura zemlje. Njegov profesionalni status dodatno je potvrđen 2000. godine, kada je imenovan za oficira Reda Kanade, priznanje za njegov neprocenjivi doprinos vizuelnim umetnostima.

Kasne godine i smrt

Godina 2000. označila je značajnu prekretnicu u životu Džozefa Plasketa. Primećen je kao oficir Reda Kanade, što je činilo priznanjem njegovog dugogodišnjeg doprina vizuelnim umetnostima. Nakon ove časti, napustio je urbani ambijent Pariza i preselio se u englesku ruralnu sredinu, smestivši se u regiju Safol u Engleskoj.

Svoje poslednje godine proveo je u miru i tišini svog seoskog doma, pod nazivom The Cedars. Ostao je aktivan u umetničkoj zajednici sve dok mu se zdravlje nije pogoršalo usled demencije. Džozef Plasket je preminuo 21. septembra 2014. godine u 96. godini života. Njegova smrt označila je kraj karijere koja je obuhvatila više od sedam decenija profesionalnog slikarstva.

Nasleđe i Fondacija Džozef Plasket

Uticaj koji je ostavio Džozef Plasket prevazilazi okvire njegovih sopstvenih platna, pružajući se kroz institucionalnu podršku koju je uspostavio za druge umetnike. Godine 2004. osnovao je Fondaciju Džozef Plasket kako bi omogućio stipendije kanadskim umetnicima. Ova inicijativa bila je direktan odgovor na prilike koje je on sam dobio tokom svoje karijere, a posebno na stipendiju Emily Carr koja mu je olakšala studije u Sjedinjenim Američkim Državama. Njegova posvećenost novim generacijama slikarica i slikara ostaje opipljiv deo kanadskog umetničkog pejzaža.

Najznačajniji ishod rada ove fondacije je Nagrada Džozef Plasket za slikarstvo. Ovo dvogodišnje kanadsko umetničko priznanje, poznato i kao "The Plaskett", dodeljuje iznos od 65.000 dolara nedavno diplomiranim ili trenutnim studentima master studija umetnosti u Kanadi koji se specijalizuju za slikarstvo. Nagrada je osmišljena da podrži zrele talente u njihovoj težnji ka putovanjima i umetničkom razvoju u Evropi, odražavajući put obrazovanja koji je i sam Džozef Plasket prešao. Ona služi kao značajan finansijski katalizator za nove, usklićene talente.

Njegovo ime je takođe ostalo upisano u fizičke prostore u mestu njegovog rođenja. Galerija Plasket u pozorištu Massey u New Westminsteru nazvana je u njegovu čast, čime je osigurano da njegova veza sa Britanskom Kolumbijom ostane vidljiva. Njegovo nasleđe se ne nalazi samo u muzejskim kolekcijama, već i u kontinuiranoj finansijskoj i strukturnoj podršci koju je ostavio iza sebe kanadskoj slikarskoj zajednici.

Gde danas možete posetiti njegova dela

Prisustvo Džozefa Plasketa u kanadskim institucionalnim kolekcijama je značajno i geografski veoma široko rasprostranjeno. Njegova slika se nalazi u Nacionalnoj galeriji Kanade i Galeriji umetnosti u Ontariju, što osigurava da njegov vizuelni jezik ostane sastavni deo nacionalnog kanona. U zapadnoj Kanadi, njegovi radovi su zastupljeni u Umetničkoj galeriji u Vankuveru i Galeriji umetnosti Velike Viktorije. Ovi fondovi jasno demonstriraju domet njegovog uticaja kroz glavne urbane centre zemlje.

Širina njegovog institucionalnog traga proteže se sve do prostranstava prerija i obala Atlantika. Kolekcionari i stručnjaci mogu pronaći njegove radove u Galeriji umetnosti u Vinipegu i Muzeju Glenbow. Štaviše, njegovo stvaralaštvo je deo kolekcije u Galeriji umetnosti Beaverbrook. Ovi specifični lokomotivi pružaju neophodan kontekst za razumevanje njegovog preokreta od apstrakcije ka romantičarskom impresionizmu koji je karakterisao njegove kasnije godine.