Bir ruh hali seçin ve oda buna yanıt versin; ışık soğur veya ısınır, ortamın ritmi değişir ve karanlığın içinden sadece o duyguyu taşıyan eserler öne çıkar. Geri kalan her şey gölgelere çekilir.
Bizans ve Gotik Sentezin Venedik Öncüsü Paolo Veneziano (yaklaşık 1333 – 1358), Venedik sanat tarihinin en anıtsal figürlerinden biri olarak durmaktadır ve evrensel olarak “on dördüncü yüzyılın en önemli Venedikli ressamı” olarak tanınır. Bizzat Venedik'in kalbinde, sanatsal bir soyağacına doğan —babası da ünlü bir sanatçıydı— Veneziano’nun kısa ama parlak kariyeri, Avrupa resminde dönüşüm yaratan bir döneme denk gelmiştir. O, Bizans g
eleneğinin o katı ve altın ihtişamı ile Gotik üslubun filizlenen, daha akışkan zarafeti arasındaki üslup boşluğunu köprüleyen hayati bir bağ görevi görmüştür. Mirası kendi kısa ömrünün çok ötesine uzanarak, yüzyıl boyunca sanatsı üretime hükmedecek olan ve Lorenzo Veneziano gibi sonraki ustaları derinden etkileyecek olan Venedik okulunun gerçek kurucusu olarak yerini almıştır. Veneziano’nun dehasının özü, birbirinden farklı dünyaları…