Still Life Giclée print, faithful to the light of the original

Danimarka Barok Tarzının Mimarı

Bergen, 1630. Solomon van Haven'ın oğlu, sanatın ve monarşinin şimdiden birbirine sıkı sıkıya bağlandığı bir dünyaya adım atıyor. Babası Danimarka-Norveç tacının teveccühünü kazanırken, genç Lambert, Kopenhag'ın fiziksel çehresini yeniden şekillendirecek bir yolculuğa başlıyor. O, pek çok disiplinden beslenen bir isim; bir mimar, bir usta inşaatçı ve bir ressam... Ancak onun mirasını asıl tanımlayan şey, taşın ve harcın sunduğu o yapısal kalıcılık. 1653 yılına gelindiğinde, gençliğinin dinginliği sona erer ve İtalya, Fransa ve Hollanda'yı kapsayan on altı yıllık bir destan için yola çıkar. Bu sadece sıradan bir gezi değil; Hollandalıların ağır geometrisi ile İtalyan ustaların tiyatralliğini özümseyerek Barok tarzın mekanik derinliklerine yapılan bir yolculuktur.

Bir öğrenciden devlet otoritesine geçiş, beraberinde büyük bir ağırlık getirir. 1671 yılında Kral V. Christian, ona Danimarka-Norveç'in ilk resmi Genel Yapı Ustası unvanını bahşeder. Bu sorumluluk mutlak bir nitelik taşır. O artık sadece bir uygulayıcı değil, kralın mimari iradesinin yürütücüsüdür; kraliyet hırslarını granit ve kumtaşına dönüştürmekle görevlendirilmiştir.

Yapısal İhtiras ve Kraliyet Emri

Onun eserleri, şehrin bizzat kemiklerinde vücut bulur. Kopenhag'ın silüeti, özellikle savunma ve dekorasyonun kesiştiği noktaları tanımlayan projeleriyle onun vizyonunun izlerini taşır. Bu katkılar arasında şunlar yer alır:

• Yunan haçı formunda inşa edilmiş, cephesine yükselen Toskana pilasterleriyle bezeli bir Hollanda Baroku yapısı olan Kurtarıcı Kilisesi (Our Saviour Church).
• 1671 yılında, çürümeye yüz tutmuş bir selefin yerini alması için sipariş edilen devasa bir kumtaşı yapı olan Nørreport şehir kapısı.
• Frederiksborg Sarayı'nın iç mekan tasarımı, özellikle de Bernini'nin etkisinden yoğun bir şekilde beslenen Dinlenme Salonu.

Nørreport kapısı, şehir tarihinde önemli bir referans noktası olmayı sürdürür. 1857'deki yıkımına kadar Kopenhag'ın en yüksek ve en görkemli kapısı olma unvanını taşımıştır. Şehrin sınırlarını koruyan, ağır ve süslü bir varlıktı. Bu sırada, Frederiksborg Sarayı'ndaki çalışmaları, Fransız ve İtalyan tarzlarına doğru bir kayışı temsil eder; iç mekan kullanımını, hassas ve dramatik bir tasarımla hükümdarı yüceltmek için kullanır.

Son Taslak

Hayatının son yılları, onun sadece bir inşaatçı olarak değil, aynı zamanda Kral V. Christian'a ait tüm sanat koleksiyonlarının müfettişi olarak güç koridorlarında dolaşmasına tanıklık eder. Etkisi, başkentin yerleşim düzenine kadar uzanır; Charlottenborg Sarayı ve Kongens Nytorv'daki Niels Juel Malikanesi'nin tasarımında muhtemelen onun parmak izleri vardır. İnşaatın pratik gerçekleri ile sarayın yüksek estetiği arasında gidip gelen bu ikili varoluş, bir Barok usta inşaatçının mesleki yaşamını tanımlar.

1695 yılında Kopenhag'da hayata gözlerini yumar. Geride, kendi elleriyle fiziksel olarak yeniden düzenlenmiş bir şehir, Hollanda Baroku ile Danimarka monarşisinin ihtişamının Kurtarıcı Kilisesi'nin taşlarına ve şehrin kapılarına kazındığı bir manzara bırakır.